Monthly Archives: Φεβρουαρίου 2015

Το πρόγραμμα του 3ου Φεστιβάλ Σεξουαλικότητας

Το Φεστιβάλ Σεξουαλικότητας επιστρέφει στα γνωστά λημέρια του για 3η χρονιά.

σεξουαλα4

Φέτος το πρόγραμμα διαμορφώνεται ως εξής:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6 ΜΑΡΤΙΟΥ:

18:30 – ΠΡΟΒΟΛΗ: A Jihad for Love

20:00 – «Αγοράκι ή κοριτσάκι; Χέσε μας!»
Εκδήλωση για την παιδική σεξουαλικότητα.

22:00 – Ενημέρωση για τα Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα
από το Thess Checkpoint

23:00 Πάρτυ με τους Deep in the Top

ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ:

17:00 – ΠΡΟΒΟΛΗ: Sins Invalid: An Unshamed Claim to Beauty

17:30 – ΠΡΟΒΟΛΗ: Intersexion

19:00 – ΕΚΔΗΛΩΣΗ: «My body, my choice. Sex work activism» by STAR-STAR

21:30 – PERFORMANCE: «Η βία συγκαλυμμένη και γυμνή. Σπάμε τη σιωπή.»
                                              από τα μέλη της Διεθνούς Γυμνής Ποδηλατοδρομίας

22:00 – ΠΡΟΒΟΛΗ: Joven y alocada

ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΜΑΡΤΙΟΥ:

17:00 – ΠΡΟΒΟΛΗ: Mutantes: Punk Porn Feminism

17:30 – ΠΡΟΒΟΛΗ: Test de la vida real

20:00 – «Αφηγήσεις πέρα από την τρανσκανονικότητα»
              Συζήτηση βασισμένη στο έργο του Miquel Missé

21:30 – Ηδονιστική ανάγνωση με την ομάδα Sylvia Rivera – Thessaloniki Pride

22:00 – ΠΡΟΒΟΛΗ: Wadjda  / Το απαγορευμένο ποδήλατο

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ:

«Drag me in» – Έκθεση φωτογραφίας

ΣΑΒΒΑΤΟ 16:00-19:00 Βιωματικό σεμινάριο: «Η έκφραση του σώματος»*

ΚΥΡΙΑΚΗ 16:00-19:00 – Drag King Workshop*

*για τη συμμετοχή στα εργαστήρια απαιτείται δήλωση συμμετοχής στο sexualityfestival@hotmail.gr

Σας περιμένουμε, 6-7-8 Μαρτίου στη Σχολή Θετικών Επιστημών ΑΠΘ.

 ΠΗΓΗ: https://sexualityfest.wordpress.com/
Advertisements

Πρέπει οι φεμινίστριες να είναι επικριτικές προς την υποχρεωτική μονογαμία;

Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση ενός άρθρου της Αμερικανίδας φεμινίστιας και ακτιβίστριας Angi Becker Stevens που γράφτηκε τον Αύγουστο του 2013. Η μετάφραση έγινε από εμάς.

Angi Becker Stevens

Πρέπει οι φεμινίστριες να είναι επικριτικές προς την υποχρεωτική μονογαμία;

Poly2

Το 1980 η Adrienne Rich πρωτοπόρησε με την πραγματεία της “Σχετικά με την Υποχρεωτική Ετεροφυλοφιλία και τη Λεσβιακή Ύπαρξη(1),” στην οποία ισχυρίστηκε ότι ο φεμινισμός δεν χρειάζεται απλά να περιλαμβάνει λεσβιακές φωνές αλλά ενεργή κριτική της υποχρεωτικής ετεροφυλοφιλίας, ως έναν πατριαρχικό θεσμό. Πάνω από 30 χρόνια μετά, η φεμινιστική υποστήριξη για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων και των λεσβιών έχει γίνει κοινός τόπος(2), και συχνά συνοδεύεται από τη συνειδητοποίηση των διασταυρώσεων μεταξύ πατριαρχίας και ετεροσεξισμού. Αλλά δεν έχουμε ακόμα ρίξει μια κριτική ματιά πάνω στον παρόμοια λειτουργούντα θεσμό της υποχρεωτικής μονογαμίας.

Κατά τη διάρκεια της ζωής μας βομβαρδιζόμαστε με μηνύματα για το τι υποτίθεται ότι θα πρέπει να επιθυμούμε στις ερωτικές σχέσεις. Αυτό ξεκινά στην παιδική ηλικία με τα παραμύθια και συνεχίζει με ρομαντικές κομεντί, στήλες ερωτικών συμβουλών και διαφημίσεις διαμαντιών. Εκεί είναι που διδασκόμαστε ότι οι ετεροφυλόφιλες σχέσεις είναι ιδανικές, αλλά εκεί είναι επίσης που διδασκόμαστε ότι η μονογαμία είναι η μόνη δυνατή επιλογή. Ως φεμινίστριες, έχουμε μάθει να μιλάμε και να επικρίνουμε αυτές τις περιοριστικές οπτικές του έρωτα για την ετεροκανονικότητα τους καθώς και για την αυστηρή εφαρμογή των έμφυλων ρόλων, τα συχνά δύο μέτρα και δύο σταθμά τους για την ανδρική και τη γυναικεία συμπεριφορά και τις δισδιάστατες απεικονίσεις των γυναικών. Αλλά αποτυγχάνουμε να αναγνωρίσουμε το θεσμό της υποχρεωτικής μονογαμίας που κρύβεται πίσω τις μιντιακές αναπαραστάσεις της αγάπης και του έρωτα ή το πως αυτός ο θεσμός έχει εργαστεί χέρι-χέρι με την πατριαρχία για μεγάλο μέρος της ιστορίας.

Σε ένα πλήθος χρόνους και τόπους -συμπεριλαμβανομένου του σημερινού- η σεξουαλική απιστία έχει είτε ρητά είτε άρρητα συγχωρεθεί για τους άνδρες, ενώ για τις γυναίκες οι τιμωρίες για απιστία(3) κυμαίνονται από την κοινωνική αποδοκιμασία μέχρι το θάνατο. Όταν οι άνδρες έχουν αντιμετωπίσει σκληρές νομικές ποινές για μοιχεία, αυτό συμβαίνει συνήθως μόνο όταν έχουν παίξει το ρόλου του “τρίτου προσώπου”, δηλαδή όταν έχουν “κλέψει” νόμιμη ιδιοκτησία ενός άλλου άνδρα. Όμως οι γυναίκες συνεχίζουν να καταδικάζονται σε θάνατο για απιστία σε κάποια μέρη του κόσμου. -συχνά για ένα απλό φλερτ με έναν άλλο άνδρα. Μερικές φορές τέτοιες “άπιστες” γυναίκες ήταν θύματα βιασμού.

Στις ΗΠΑ οι ποινές μας είναι ευτυχώς πολύ λιγότερο σοβαρές, αλλά τα 2 μέτρα και 2 σταθμά για την ανδρική και τη γυναικεία απιστία -όπως και για όλες τις εκφράσεις της ανδρικής και της γυναικείας σεξουαλικότητας- χαίρουν άκρας υγείας. Όπως και με τη σεξουαλική ακολασία, μια γυναίκα που εμπλέκεται σε απιστία ντροπιάζεται ως “τσούλα”. Η ανδρική απιστία δε συγχωρείται πλήρως σε όλους τους κοινωνικούς χώρους, αλλά υπάρχουν ακόμα πολλοί άνδρες πρόθυμοι να συγχαρούν τους φίλους τους για τις εξωσυζυγικές τους κατακτήσεις, και συχνά “η άλλη γυναίκα” είναι αυτή που αντιμετωπίζει αποδοκιμασία για την “αποπλάνηση”του άνδρα. Όταν οι άνδρες σπάνε τα δεσμά της μονογαμίας θεωρείται ότι ενδίδουν στα ενδογενή χαρακτηριστικά της ανδρικής τους φύσης(4). Αλλά όταν οι γυναίκες διαπράττουν απιστία,θεωρείται ότι όχι μόνο προδίδουν έναν σύντροφο, αλλά επίσης προδίδουν τον αγαθό, σεξουαλικά αγνό ρόλο του φύλου τους.

Όταν οι άνθρωποι σκέπτονται εναλλακτικές λύσεις απέναντι στη μονογαμία, όμως, κυρίως σκέπτονται μόνο τη θρησκευτικά θεμελιωμένη πατριαρχική πολυγαμία, μια ρύθμιση η οποία απλά αναπαράγει τα ίδια δύο μέτρα και δύο σταθμά με το να επιτρέπει πολλαπλές συζύγους για τους άνδρες και να αρνείται για τις γυναίκες την ίδια ελευθερία. Αλλά μακράν πιο ισότιμες μη-μονογαμικές σχέσεις υπάρχουν. Παρότι ακριβή νούμερα είναι δύσκολο να βρεθούν, υπολογίζεται ότι 4-5%(5) των Αμερικάνων έχουν κάποια μορφή ανοικτά μη-μονογαμικής σχέσης, πολλοί εξ αυτών πολυσυντροφικής. Οριζόμενη ως η πρακτική του να αγαπάς ερωτικά πάνω από ένα συντρόφους με την πλήρη γνώση και συναίνεση όλων των εμπλεκομένων, η σύγχρονη πολυσυντροφικότητα έχει πολλές φεμινιστικές ρίζες(6), και αν και υπάρχει μεγάλη ποικιλία στο πως μπορεί να μοιάζει μια πολυσυντροφική οικογένεια, οι πολυσυντροφικοί άνδρες και γυναίκες είναι γενικά εξίσου ελεύθεροι να ψάξουν πολλαπλούς ερωτικούς και σεξουαλικούς συντρόφους. Και παρόλο που υπάρχουν πολυσυντροφικοί σε όλη την έκταση του πολιτικού και ιδεολογικού φάσματος, ένας μεγάλος αριθμός είναι φεμινίστριες, προοδευτικοί και αριστεριστές-άνθρωποι που δύσκολα μας έρχονται στο μυαλό όταν σκεπτόμαστε την παραδοσιακή, πατριαρχική πολυγαμία.

Φυσικά μια λειτουργία της υποχρεωτικής μονογαμίας είναι ότι οι πολυσυντροφικές σχέσεις καταδικάζονται ευρέως(7), τόσο από τους φιλελεύθερους όσο και από τους συντηρητικούς. Αλλά είναι σημαντικό να προβληματιστούμε πάνω στις ρίζες αυτής της καταδίκης. Κάθε φορά που η κοινωνία απαγορεύει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά ή ταυτότητα, αυτή η απαγόρευση είναι πιθανότερο να εξυπηρετεί τα συμφέροντα ανθρώπων σε θέσεις εξουσίας. Ως φεμινίστριες, πρέπει πάντα να αμφισβητούμε τα κοινωνικά καθορισμένα πρότυπα. Είναι η μονογαμία επιβεβλημένη απλώς από την παράδοση; Ή είναι είναι επιβεβλημένη ως ένας ακόμα τρόπος για τον έλεγχο και την αστυνόμευση των σωμάτων και της σεξουαλικότητας των γυναικών;

Ως φεμινίστριες, πιστεύω ότι έχουμε συμφέρον να στηρίξουμε, αντί να καταδικάσουμε τις ισότιμες, πολυσυντροφικές σχέσεις. Αυτές οι σχέσεις απορρίπτουν την ανδρική ιδιοκτησία των γυναικών και προκαλούν τις παραδοσιακά έμφυλες προσδοκίες για μονογαμία. Επιπλέον έχουν τη δυνατότητα να διαταράξουν τους ρόλους των δύο φύλων με μια ευρύτερη έννοια. Όλοι μπορούν να επωφεληθούν από την υποστήριξη σχέσεων που χρησιμεύουν ως πρότυπο για λιγότερο πατριαρχικούς, λιγότερο ιεραρχικούς τρόπους να σχετιζόμαστε ο ένας με τον άλλο. Θα ήταν παράλογο να ισχυριστούμε ότι όλες οι φεμινίστριες θα πρέπει να απορρίψουν τις μονογαμικές σχέσεις, όπως θα ήταν παράλογο να υποστηρίξουμε ότι όλες οι φεμινίστριες θα πρέπει να απορρίψουν την ετεροφυλοφιλία. Οι μονογαμικές, ετεροφυλοφιλικές σχέσεις μπορούν να είναι θαυμάσια ισότιμες επίσης, και σίγουρα δεν έχει ο καθένας την επιθυμία ή την τάση να έχει πολλές ερωτικές σχέσεις ταυτόχρονα. Αλλά καθώς μπορεί κάποιος να είναι ετεροφυλόφιλος και να συνεχίζει να είναι επικριτικός προς την υποχρεωτική ετεροφυλοφιλία, είναι δυνατό να συμμετέχει σε μονογαμικές σχέσεις και να συνεχίζει να είναι επικριτικός προς το θεσμό της υποχρεωτικής μονογαμίας. Ελπίζω ότι μπορούμε να αρχίσουμε ένα διάλογο σχετικά με αυτόν το θεσμό, εξετάζοντας τι είναι και πως λειτουργεί και οραματιζόμενοι ένα μέλλον χωρίς αυτόν.

Εσείς τι νομίζετε;

(1)http://www.amazon.com/Compulsory-Heterosexuality-Lesbian-Existence-Adrienne/dp/0906500079

(2)http://msmagazine.com/blog/2012/12/11/marriage-equality-is-a-feminist-issue/

(3)http://en.wikipedia.org/wiki/Adultery#Law

(4)http://www.people.com/people/archive/article/0,,20074871,00.html

(5)http://www.scientificamerican.com/article/new-sexual-revolution-polyamory/

(6)http://www.slate.com/articles/double_x/doublex/2012/03/polyamory_and_its_surprisingly_woman_friendly_roots_.html

(7)http://jezebel.com/5325677/why-does-polyamory-freak-people-out

ΠΗΓΗ: http://msmagazine.com/blog/2013/08/06/should-feminists-be-critical-of-compulsory-monogamy/

Photo from Wikimedia Commons user Akrabbim under license from Creative Commons 3.0


Η πολυσυντροφικότητα στο Vice!

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για την πολυσυντροφικότητα στην Ελλάδα δημοσιεύθηκε από τη Μελπομένη Μαραγκίδου στο ελληνικό VICE. Περιέχει συνεντεύξεις με διαχειριστές ελληνόφωνων ιστοσελίδων για την πολυσυντροφικότητα μεταξύ των οποίων και του μπλογκ μας!

Απολαύστε το:

Δηλαδή Είμαστε Τσουλιά;

Φωτογραφία: VICE

«Δηλαδή θα πας σε παρτούζα;» ήταν η απορία φίλου στο τηλέφωνο όταν τον ενημέρωσα ότι ετοιμάζομαι να πάω στο βιωματικό εργαστήρι για το σεξ και τη πολυσυντροφικότητα με θέμα «Δηλαδή είμαστε τσουλιά;», που διοργάνωσε σε κλειστό κύκλο η ομάδα πολυσυντροφικών «Ανοιχτές Σχέσεις» ένα απόγευμα Δευτέρας στο κέντρο της Αθήνας. Μπαίνοντας στο σαλόνι του διαμερίσματος που είχε δοθεί το ραντεβού καταλάβαινες από την πρώτη στιγμή ότι σε καμία περίπτωση οι άνθρωποι που βρίσκονται εκεί δεν έχουν πάει για να κάνουν παρτούζα. Δέκα άντρες και οχτώ γυναίκες όλων των ηλικιών αλλά κυρίως άνω των 35, καθισμένοι κυκλικά σαν σε group therapy συζητούσαν για τα ζητήματα που τους απασχολούν γύρω από το σεξ, τις σχέσεις, τον οργασμό, την συντροφικότητα, την πολυσυντροφικότητα, τη θέση τους στο lgbt κίνημα, την αποδοχή των επιλογών τους από τους γύρω τους, την δυσκολία επίτευξης πολυσυντροφικής σχέσης, αλλά και τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα σε πολυσυντροφικούς και πολυγαμικούς. Η Λίζα Αστερίου είναι αριστερή και φεμινίστρια, διανοούμενη και ακτιβίστρια. Πολύπλευρη, πολύχρωμη, πολυσυλλεκτική. Ανήσυχο πνεύμα, με μεγάλο εύρος ενδιαφερόντων και αναζητήσεων. Με σπουδές στην ψυχολογία και στο μεγάλο πανεπιστήμιο της ζωής, όπως λέει. Είναι δημιουργός της ομάδας «Ανοιχτές Σχέσεις» και ο καλύτερος άνθρωπος για να λύσει ό, τι απορία έχεις γύρω από την πολυσυντροφικότητα.

Photo via flickr

VICE: Τι ακριβώς είναι η ομάδα Ελεύθερες Σχέσεις, τι υποστηρίζει και πώς μπορεί κάποιος να γίνει μέλος; Λίζα Αστερίου: Η ομάδα και η σελίδα στο Facebook με τον τίτλο «Ανοιχτές σχέσεις» δημιουργήθηκαν το 2011. Ο βασικός σκοπός μας είναι να προσφέρουμε ενημέρωση και συζήτηση γύρω από τις συναινετικά μη μονογαμικές σχέσεις. Όμως, αντιμετωπίσαμε έναν πραγματικό βομβαρδισμό σεξουαλικής παρενόχλησης. Τελικά αποφασίσαμε να κάνουμε την ομάδα κρυφή, βάζοντας μόνο επιλεγμένα άτομα. Αν θέλει κανείς να γίνει μέλος, μπορεί να στείλει ένα μήνυμα στο προφίλ μου στο facebook. Πρώτα, όμως, ας δει τη σελίδα και την ανοιχτή ομάδα μας: «Ανοιχτές σχέσεις» και «Πολυσυντροφικότητα/πολύχρωμο κίνημα». Επίσης, υπάρχει το προσωπικό μου ιστολόγιο, «Πολυσυντροφικότητα», καθώς και το ιστολόγιο Polyamorygr. Κάνετε συχνά συναντήσεις όπως αυτή με το βιωματικό εργαστήρι; Είναι ανοιχτές στο ευρύ κοινό; Η ομάδα μας ξεκίνησε να κάνει μηνιαίες συναντήσεις-συζητήσεις τον Ιούνιο του 2014, στο κέντρο της Αθήνας. Το βιωματικό εργαστήρι που παρακολούθησες, το οποίο συντόνισε ο Λύο Καλοβυρνάς, ήταν η πρώτη μας επαφή ως ομάδας με έναν ειδικό σε θέματα ψυχολογίας. Στην παρούσα φάση, οι συναντήσεις μας δεν απευθύνονται στο ευρύ κοινό, αλλά στο μέλλον δεν αποκλείεται να κάνουμε και ανοιχτές εκδηλώσεις. Τι σημαίνει πολυσυντροφικότητα; Και πώς εφαρμόζεται; Ο όρος πολυσυντροφικότητα είναι μετάφραση της αγγλικής λέξης polyamory, η οποία προέρχεται από το ελληνικό πολύ και το λατινικό amor (αγάπη, έρωτας). Τα πολυσυντροφικά άτομα δημιουργούν σταθερές ερωτικές σχέσεις με δύο ή περισσότερα πρόσωπα, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει ειλικρίνεια και συναίνεση όλων των εμπλεκόμενων. Το ρεύμα αυτό γνωρίζει μεγάλη άνθιση, ειδικά σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και ο Καναδάς. Ωστόσο, οι ρίζες του πηγαίνουν αρκετά πίσω, στο κίνημα της σεξουαλικής απελευθέρωσης των δεκαετιών ’60-’70. Δεν υπάρχει ένας τρόπος να ασκήσεις την πολυσυντροφικότητα, υπάρχουν πολλοί. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι αντί να γίνουν ζευγάρι προτιμούν να ζουν τη ζωή τους ως τριάδα ή τετράδα κ.τ.λ. Υπάρχουν επίσης ζευγάρια παντρεμένα και με παιδιά που έχουν και άλλους ερωτικούς συντρόφους. Οι άνθρωποι που ασκούν την ανεξάρτητη πολυσυντροφικότητα (solo polyamory) διαμορφώνουν παράλληλες σχέσεις. Η Dr. Elisabeth Sheff έχει γράψει το βιβλίο The Polyamorists Next Door, αλλά και μια σειρά από άρθρα γύρω από τις πολυσυντροφικές σχέσεις και οικογένειες. Περισσότερα μπορείς να δεις στην ιστοσελίδα της. Κάποιος μπορεί να πει «ε, καλά, σιγά κι εγώ έχω δύο σχέσεις παράλληλα και δεν το ξέρουν». Τι είναι αυτό που διαχωρίζει τη δική σας ομάδα σε σχέση με τους ανθρώπους αυτούς; Το ποσοστό των εξωσυζυγικών σχέσεων φτάνει ή και ξεπερνάει το 50%. Γύρω μας κυριαρχεί η μονοκανονικότητα, δηλαδή η προπαγάνδα που υποστηρίζει ότι μόνο οι μονογαμικές σχέσεις είναι αποδεκτές. Δεν είναι παράξενο, λοιπόν, που τόσοι άνθρωποι καταφεύγουν στην υποκρισία της «απιστίας». Ωστόσο, τα πολυσυντροφικά άτομα κάνουν ό,τι κάνουν χωρίς να το κρύβουν. Η ειλικρίνεια και η συναίνεση είναι λέξεις-κλειδιά. Στο εργαστήρι κατάλαβα ότι πολλοί από τους ανθρώπους που βρίσκονταν εκεί δυσκολεύονται να συνάψουν πολυσυντροφικές σχέσεις και είναι πολυσυντροφικοί σε θεωρητικό επίπεδο. Γιατί συμβαίνει αυτό; Η έννοια της πολυσυντροφικότητας είναι πολύ καινούρια για τα ελληνικά δεδομένα. Από μικρά παιδιά μάθαμε να προσδοκούμε τον «πρίγκιπα» ή την «πριγκίπισσα» που θα μας φέρει την ευτυχία στο πιάτο, αν καταφέρουμε να στριμωχτούμε στο καλούπι του «ετεροφυλόφιλου μονογαμικού ζευγαριού που θα παντρευτεί και θα κάνει παιδιά». Είναι η αντίληψη που κληρονομήσαμε από τη βικτωριανή εποχή. Τότε εξιδανικεύτηκε απίστευτα η πυρηνική οικογένεια προκειμένου να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του καπιταλισμού για τη φροντίδα και την αναπαραγωγή της εργατικής τάξης.

Photo via WikiCommons

Κάποιος ανέφερε ότι είναι δύσκολο να «βγεις από τη ντουλάπα». Στην Ελλάδα είναι δύσκολο να είσαι πολυσυντροφικός; Τα πολυσυντροφικά άτομα θεωρούνται σεξομανή, επιπόλαια, ανώριμα και ανήθικα. Σκέψου, επίσης, τις αντιδράσεις μια παραδοσιακής ελληνικής οικογένειας. Ας πούμε ότι παρουσιάζεις στους γονείς σου τους δύο μόνιμους ερωτικούς σου συντρόφους. Ανακοινώνεις ότι σκοπεύετε να συζήσετε οι τρεις σας και να μεγαλώσετε από κοινού τα παιδιά που θα κάνετε. Τις λες, θα το γλυτώσουν οι γονείς το εγκεφαλικό; Τι διαφορές υπάρχουν ανάμεσα στους πολυσυντροφικούς και τους πολυγαμικούς, αλλά και τους swingers; Πολυγαμικοί είναι οι άνθρωποι που θέλουν να έχουν μια ποικιλία σεξουαλικών συντρόφων,. Μπορεί να είναι ειλικρινείς, μπορεί και όχι. Αντίθετα, τα πολυσυντροφικά άτομα δίνουν πολύ μεγάλη σημασία στο θέμα της ειλικρίνειας και της συναίνεσης. Συνήθως εστιάζονται περισσότερο στις μακροχρόνιες σχέσεις παρά στις ευκαιριακές σεξουαλικές περιπέτειες (αν και το ένα δεν αποκλείει το άλλο). Το swinging κυρίως ασκείται από ζευγάρια. Οι swingers μοιράζονται τις σεξουαλικές τους εμπειρίες με τον/τη σύντροφό τους. Συνήθως συνευρίσκονται με άλλα ζευγάρια, αλλά ενίοτε και με μεμονωμένα άτομα. Τι διεκδικείτε μέσα στο LGBTQ κίνημα; Τόσο τα LGBTQ όσο και τα πολυσυντροφικά άτομα αποτελούν καταπιεσμένες σεξουαλικές μειονότητες, άρα έχουν κάθε λόγο να αλληλοϋποστηρίζονται. Στο εξωτερικό ακούγονται φωνές που διεκδικούν το δικαίωμα στον πολυσυντροφικό γάμο. Στην Ελλάδα πρόσφατα διατυπώθηκε το αίτημα να διευρυνθεί το σύμφωνο συμβίωσης ώστε να περιλαμβάνει όλα τα άτομα που βρίσκονται σε σχέση συμβίωσης, άσχετα από τον αριθμό και το φύλο τους. Πες μου μερικές εμπειρίες από σχέσεις σου. Συνάντησα στο δρόμο μου αρκετούς άντρες που ισχυρίζονταν ότι ήθελαν μια ανοιχτή σχέση, ενώ στην πραγματικότητα έψαχναν το εύκολο σεξ της μιας βραδιάς. Βρήκα και άλλους που έδειχναν ενθουσιασμένοι στην ιδέα ότι θα είμαστε ένα απελευθερωμένο ζευγάρι. Όταν όμως ξεκινούσα μια άλλη σχέση, τότε λειτουργούσαν μέσα τους όλα τα αρνητικά στερεότυπα. Έπεφταν, λοιπόν, πάνω μου με λύσσα και προσπαθούσαν να τσακίσουν την καινούρια σχέση. Τα τελευταία χρόνια έχω κατασταλάξει στην ανεξάρτητη (solo) πολυσυντροφικότητα, δημιουργώντας παράλληλες σχέσεις. Ζω μόνη, διατηρώ την ανεξαρτησία μου και συγχρόνως έχω τρυφερές και ειλικρινείς σχέσεις. Όμως, δεν επιτρέπω σε κανένα να παρεμβαίνει στις επιλογές μου. Με τη ζήλια και την κτητικότητα τι γίνεται; Ζούμε έναν κόσμο που θεοποιεί την ιδιοκτησία. Λέμε «η γυναίκα μου», «ο άντρας μου», όπως λέμε «το σπίτι μου», το «αυτοκίνητό μου». Το πόση επιτυχία έχουν αυτές σχέσεις το δείχνουν οι στατιστικές: τουλάχιστον το 50% των γάμων καταλήγει σε διαζύγιο. Τα ζευγάρια που δεν χωρίζουν, συχνά βουλιάζουν στην αποξένωση και την πλήξη. Βομβαρδιζόμαστε συνεχώς με το μοτίβο «ζήλια-απιστία». «Αν δεν ζηλεύεις, δεν αγαπάς!», μας λένε. Σημειωτέον ότι η ζήλια αποτελεί τη νούμερο ένα αιτία των συζυγικών φόνων. Υπάρχουν, όμως, κοινωνίες όπου η αίσθηση της ζήλιας δεν παίζει σχεδόν κανένα ρόλο, όπως δείχνουν τα ανθρωπολογικά ευρήματα. Βέβαια, αρνητικά συναισθήματα προκύπτουν σε όλες τις σχέσεις. To ζητούμενο είναι να μάθουμε να τα διαχειριζόμαστε, αντί να τα αφήνουμε να μας διαχειρίζονται εκείνα. Για περισσότερα, θα παραπέμψω στο βιβλίο More Than Two και στην αντίστοιχη ιστοσελίδα. Τελικά ποια είναι η απάντηση στο ερώτημα που τέθηκε στο εργαστήρι «Είμαστε τσουλιά»; Ο όρος τσουλί (slut στα αγγλικά) χρησιμοποιείται συνήθως για να μειώσει τις πολυγαμικές/πολυσυντροφικές γυναίκες. Γι’ αυτό στο εξωτερικό κάποιες φεμινίστριες τον διεκδίκησαν χρησιμοποιώντας τον με θετικό τρόπο. Ένα από τα πιο γνωστά βιβλία περί ανοιχτών σχέσεων είναι το The Ethical Slut, «To Ηθικό Τσουλί». Με παρόμοιο τρόπο, ο LGBTQ χώρος διεκδικεί τον όρο πούστης (βλ. Pousti Riot). Αν κάτι μας έχει διδάξει το LGBTQ κίνημα, είναι ότι το προσωπικό είναι πολιτικό. Αν δεν θέλεις να στιγματίζεσαι σαν «τσουλί», «πούστης» ή οτιδήποτε άλλο, θα πρέπει να παλέψεις γι’ αυτό. Η ελευθερία, η αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα κερδίζονται με αγώνες.

Photo via flickr

Ο Γιώργος είναι ένας από τους διαχειριστές του μπλογκ polyamorygr και της σελίδας του στο facebook, όμως παρά την ενεργή ενασχόλησή του με το ζήτημα της πολυσυντροφικότητας δεν έχει καταφέρει να συνάψει πολυσυντροφική σχέση: «Έχω συνάψει ανοικτές σχέσεις με κοπέλες οι οποίες όμως δεν συμφωνούσαν απαραίτητα με την πολυσυντροφικότητα ως αντίληψη, απλά ίσως δεν είχαν βρει τη μονογαμική σχέση που έψαχναν τη συγκεκριμένη περίοδο. Το χώρο της πολυσυντροφικότητας πάντως τον ανακάλυψα αρκετά πρόσφατα παρότι ως φιλοσοφία ζωής το έχω στο μυαλό μου αν και σε ανεπεξέργαστη μορφή αρκετά χρόνια». Πόσο δυσκολεύει άραγε το ισχυρό οικογενειακό μοντέλο που ισχύει στην Ελλάδα στο να προκύψουν πολυγαμικές σχέσεις στη χώρα μας; «Όσον αφορά την Ελλάδα βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή. Όμως η αρχή έγινε και αυτό είναι το σημαντικό. Πιστεύω πως πρέπει να υπάρξει ένας «σεξουαλικός διαφωτισμός» μέσα από κοινωνικές κινήσεις, κινήματα, επιστημονικές έρευνες, ομάδες ενημέρωσης,κλπ. Χρειάζεται να πιάσουμε ξανά το νήμα από εκεί που το άφησαν τα κινήματα σεξουαλικής απελευθέρωσης του ’60. Χρειάζονται δομές που να μιλούν ανοικτά για τέτοια ζητήματα και να προσπαθούν να τα εφαρμόσουν στην πράξη δίνοντας το αντί-παράδειγμα απέναντι στις κυρίαρχες νόρμες». http://www.vice.com/gr/read/poluamory-ellada


Αρκούδα καφέ, αρκούδα καφέ κάνε polyamory να νιώσεις πιο κομπλέ!

Μάλλον το πρώτο ελληνόφωνο τραγούδι με αναφορά στο polyamory

Μπορείτε να βρείτε το δίσκο και γενκότερα τη δουλειά της «πράσινης λεσβίας»  και να κατεβάσετε δωρεάν όλα τα τραγούδια της εδώ:http://prasinilesvia.bandcamp.com/album/covers