Monthly Archives: Ιουλίου 2017

4 Σημειώσεις για τη μονογαμία, την πολυσυντροφικότητα και την ελεύθερη βούληση (ή γιατί χρειαζόμαστε ένα κίνημα σεξουαλικού διαφωτισμού)

RA

1)Το να θέλω να είμαι πολυσυντροφικός δε σημαίνει ότι δεν νοιάζομαι ή δεν αγαπώ αρκετά τους συντρόφους μου , ούτε ότι φοβάμαι τη δέσμευση. Το να πει κάποιος/α ότι δεν αντέχει συναισθηματικά να σας βλέπει με άλλα άτομα είναι δικαίωμά του. Το να σας εκφράζει υποθέσεις (δε με νοιάζεσαι όσο εγώ,κλπ) για τα δικά σας συναισθήματα επειδή θέλετε να βλέπετε και άλλα άτομα είναι κακοποιητικό και χειριστικό. Το να έχει κάποιος/α την απαίτηση επειδή είναι μονογαμικός/η να μη βλέπει ο σύντροφός του άλλα άτομα είναι ισάξιο με το να έχει την απαίτηση ο κολλητός σας να μην έχετε άλλους φίλους ή να μην τρώτε μπάμιες γιατί δεν του αρέσουν. Το ότι δε μας φαίνεται το ίδιο παράλογο έχει να κάνει με το ότι μεγαλώνουμε σε μια κοινωνία που προωθεί την υποχρεωτική μονογαμία (πακέτο με το λεγόμενο κέρατο) ως κανονικότητα. Μπορεί ένας πολυσυντροφικός να φοβάται τη δέσμευση; Φυσικά. Όπως και ένας μονογαμικός. Αλλά αυτό δεν προκύπτει από το ότι είναι πολυσυντροφικός ή μονογαμικός.

2)Η ζήλια δεν είναι ένδειξη αγάπης είναι ένδειξη ανασφάλειας. Δεν ζηλεύουμε την πράξη του συντρόφου μας. Κάνουμε διάφορες ερμηνείες της πράξης αυτής μειωτικές για τον εαυτό μας και ζηλεύουμε με βάση αυτές. Για παράδειγμα: Πήγε με άλλη ΆΡΑ δε με αγαπά πια, Πήγε με άλλον ΆΡΑ δεν την καλύπτω αρκετά, κλπ. Το συμπέρασμα αυτό είναι συνήθως αυθαίρετο. Οι πολυσυντροφικοί ζηλεύουν; Βεβαίως. Αλλά δε βαφτίζουν τη ζήλια αγάπη. Αναλύουν τα συναισθήματα τους, τα συζητάνε και προσπαθούν να περιορίζουν τις αυθαίρετες ερμηνείες των πράξεων των συντρόφων τους και να χαίρονται με τη χαρά τους.

3)Η μονογαμία, η πολυσυντροφικότητα και όλα τα ενδιάμεσα είναι επιλογές. Όμως οι επιλογές μας δεν γίνονται σε κενό. Γίνονται σε μια κοινωνία η οποία προωθεί τη μονογαμία παντού. Μέσα από τον πολιτισμό, τη θρησκεία, την εκπαίδευση ακόμα και τις νομοθετικές διακρίσεις (οι πολυσυντροφικοί δεν είναι ίσοι απέναντι στο νόμο με τους μονογαμικούς αφού δεν μπορούν να προχωρήσουν ούτε σε γάμο, ούτε καν σε σύμφωνο συμβίωσης με τους συντρόφους τους). Σε πολυγαμικές κοινωνίες οι περισσότεροι άνθρωποι επέλεγαν την πολυγαμία. Τώρα γιατί επιλέγουν τη μονογαμία; Είναι προφανές ότι οι κοινωνικές δομές διαμορφώνουν το χαρακτήρα των ατόμων σε τέτοιο βαθμό ώστε η “ατομική επιλογή” να μην είναι ποτέ απλά ατομική επιλογή. Σε αντίθεση με τους μύθους του φιλελευθερισμού οι κοινωνίες ποτέ δεν ήταν ένα άθροισμα ατόμων. Η κοινωνία προηγείται του ατόμου και το διαμορφώνει. Ακόμα και οι ιδέες ενάντια σε μια κοινωνία είναι διαμορφωμένες με τα δικά της υλικά. Ο αγώνας για ελευθερία και ισονομία ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, τάξη και σεξουαλικό προσανατολισμό πρέπει να συμβαδίζει με τον αγώνα για αλλαγή των κοινωνικών δομών αλλιώς είναι καταδικασμένος να πέφτει σε τοίχο

4)Το αυθόρμητο τις περισσότερες φορές είναι η ορμή του εαυτού να αναπαράγει τις εκάστοτε κυρίαρχες νόρμες που έχει εσωτερικεύσει ως φυσικές και αυτονόητες. Η συζήτηση για το τι είναι φυσικό (έμφυτο) και τι όχι δεν έχει και πολύ νόημα. Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που όταν ερωτεύεται γράφει ποιήματα. Ακόμα και αν υπάρχει κάποια φύση πρώτον είναι πολύ δύσκολο να τη γνωρίζουμε και δεύτερον έχει αποδειχθεί ότι όταν σε βάθος γενεών αν οι κοινωνικές συνθήκες είναι διαφορετικές αλλάζει και ο γενετικός κώδικας επομένως το θέμα δεν είναι να βρούμε ποια είναι η “πραγματική μας φύση” αλλά να αποφασίσουμε τι επιθυμούμε να κάνουμε. Απέναντι στις μονογαμικές κοινωνικές δομές χρειαζόμαστε άλλες δομές που θα προωθούν τις εναλλακτικές μορφές ερωτισμού, τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, τον ελεύθερο έρωτα, το παιχνίδι και την πολυσυντροφικότητα. Ένα κίνημα πολυσυντροφικού διαφωτισμού που θα αγνοηθεί, θα λοιδορηθεί, θα πολεμηθεί, θα σταθεί όρθιο και θα νικήσει

Advertisements

Οι εναλλακτικές μορφές οικογένειας, το κράτος και τα κινήματα

Η ομάδα ανοικτές σχέσεις διοργανώνει αυτήν την Πέμπτη ανοικτή εκδήλωση-συζήτηση στα Εξάρχεια για τις εναλλακτικές μορφές οικογένειας. Ακολουθεί η αναλυτική περιγραφή της εκδήλωσης:

image

«Μπορούμε να χτίσουμε τις σχέσεις και τις οικογένειές μας σύμφωνα με τις δικές μας ανάγκες, έξω από τα κυρίαρχα πρότυπα; Ποια είναι τα εμπόδια που θέτει η νομοθεσία και το κράτος; Πώς μπορούν τα κινήματα να διεκδικήσουν θεσμικές και κοινωνικές αλλαγές; Ελάτε κοντά μας να συζητήσουμε για πολύχρωμες, πολυσυντροφικές και άλλες εναλλακτικές οικογένειες. Θα δούμε ποια θετικά βήματα έχουν γίνει ως τώρα και ποιες είναι οι προοπτικές για το μέλλον. Είσοδος ελεύθερη. Σας περιμένουμε!

Θα μιλήσουν οι
Σπύρος Ψ., συγγραφέας και ακτιβιστής
Ραλλία από τις «Οικογένειες Ουράνιο Τόξο»
Λίζα Αστερίου από την ομάδα «Ανοιχτές σχέσεις»

Στην εκδήλωση θα διατίθεται το συλλογικό βιβλίο Δώδεκα Ερωτικές Διαδρομές, που διερευνά ποικίλες μορφές ερωτικών και συντροφικών σχέσεων, καθώς και τις κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις τους».

Πέμπτη, 20 Ιουλίου στις 8 μ.μ

Bar Locomotiva Σολωμού και Μπόταση, Εξάρχεια

Το event στο Facebook: https://www.facebook.com/events/121325541816134/?acontext=%7B%22ref%22%3A%223%22%2C%22ref_newsfeed_story_type%22%3A%22regular%22%2C%22feed_story_type%22%3A%22117%22%2C%22action_history%22%3A%22null%22%7D