Το ατομικό, το συλλογικό και η αγάπη!

jason-leung-AxKqisRPQSA-unsplash

“Αγάπα το σώμα σου όπως είναι”. “Αγάπα τον εαυτό σου όπως είναι”. “Αγάπα τους γύρω σου ως κομμάτι του εαυτού σου”. Από παιδιά ερχόμαστε πολύ συχνά σε επαφή με τις παραπάνω ή αντίστοιχες φράσεις. Αν σταματήσει να μας νοιάζει η γνώμη των άλλων και αποδεχθούμε τον εαυτό μας θα φτάσουμε στην ευτυχία,την αγάπη, την ενότητα,κλπ.,κλπ. Ακόμα και η εκκλησία που καθημερινά κηρύττει το μίσος για τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα, τους μετανάστες, τους αλλόθρησκους, τις άθεες, το σώμα, τη σεξουαλικότητα,κα. το πασπαλίζει με λόγια αγάπης, αποδοχής και συγχώρεσης. Την ίδια στιγμή η κοινωνία μας εκπαιδεύει στο συνεχή ανταγωνισμό από την οικονομία μέχρι τις επιλογές ερωτικών συντρόφων, στο φόβο για τον “άλλο” (“μην εμπιστεύεσαι κανένα”), στην ιεράρχηση των ανθρώπων, στη βία, τον πόλεμο και το μίσος. Όποιο άτομο δεν καταφέρει μέσα σε αυτήν την κοινωνία να νιώσει αγάπη είναι προβληματικό και θα πρέπει να αναμορφωθεί το ίδιο. Έτσι οι δομές που παράγουν μαζικά τέτοια άτομα παραμένουν στο απυρόβλητο. Από την άλλη μεριά, άτομα που βλέπουν όλα τα παραπάνω και προσπαθούν να αντιδράσουν καταλήγουν να απορρίπτουν οποιαδήποτε δουλειά με τον εαυτό ως μάταιη αφού αυτό που έχει σημασία είναι η αλλαγή των κοινωνικών συνθηκών. Έτσι ζουν αποκομμένα από το σώμα τους και τα συναισθήματά τους περιμένοντας τη μεγάλη κοινωνική αλλαγή όπως οι ορθόδοξοι Χριστιανοί περιμένουν τη δευτέρα παρουσία.

Όση δουλειά και να κάνεις με τον εαυτό σου αν οι κοινωνικές συνθήκες είναι τέτοιες που παράγουν μαζικά βία, φόβο, οικονομική και πολιτισμική φτώχεια, θλίψη μίσος και αυταρχισμό δε φτάνει. Το δε φτάνει όμως δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να γίνεται. Δε θα αφήσουμε τις ζωές μας στο pause περιμένοντας τη μεγάλη επανάσταση που θα τα αλλάξει όλα. Ζούμε στο εδώ και τώρα και είναι απόλυτα φυσικό να θέλουμε να ζούμε με όσο περισσότερη αγάπη,υγεία,αποδοχή, φροντίδα και τρυφερότητα γίνεται. Όπως είναι απόλυτα φυσικό να θέλουμε να ζούμε σε όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες εργασίας, διαβίωσης, παιδείας, περίθαλψης,κλπ. γίνεται. Ο αγώνας για τη βελτίωση και την αλλαγή των συνθηκών ζωής δεν είναι αντιπαραθετικός αλλά συμπληρωματικός με τον αγώνα για την αποδοχή,τη βελτίωση και την αλλαγή των εαυτών μας.

Το να κατηγορείς όσα άτομα δε νιώθουν αυτή τη στιγμή αγάπη και αποδοχή για το σώμα τους, τον εαυτό τους και τους γύρω τους, έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση, παραμένουν σε κακοποιητικές σχέσεις, έχουν κατάθλιψη, είναι πολύ νευρικά ή πολύ υποτονικά, φοβούνται, αυτοκαταστρέφονται κλπ. ότι δεν κάνουν αρκετή δουλειά με τον εαυτό τους είναι μέρος του προβλήματος γιατί νομιμοποιεί το υπάρχον κοινωνικό σύστημα σχέσεων το οποίο παράγει μαζικά όλες αυτές τις συμπεριφορές και τα συναισθήματα. Το να απορρίπτεις οποιαδήποτε πρακτική αυτοβοήθειας, και ενδιαφέροντος για τον εαυτό και την ποιότητα ζωής, τα συναισθήματα και το σώμα ως μικροαστικό κατάλοιπο είναι μέρος του προβλήματος γιατί μεταθέτει τα πάντα σε μια μεγάλη αλλαγή που θα έρθει(αν έρθει) σε ένα απροσδιόριστο μέλλον.

Ψυχοθεραπεία, γιόγκα, τάντρα, ζωγραφική, τραγούδι,θέατρο, μακραμέ, ταξίδια, κολύμπι, ορειβασία, γυμναστήριο, σεξ, χορός,κλπ. Ό,τι κάνει κάθε άτομο για τον εαυτό του είναι μια χαρά. Αλλά πολλές φορές δε φτάνει και τότε δεν έχει κανένα νόημα να κατηγορήσεις το άτομο ότι δεν έκανε αρκετά. Χρειάζεται να περάσουμε από την ατομική στη συλλογική φροντίδα εαυτού. Αντί για την “ιδιωτικοποίηση της αγάπης” στα πλαίσια του εαυτού, του ζευγαριού και της οικογένειας χρειαζόμαστε φιλίες, σχέσεις, κοινότητες που θα βασίζονται στην αγάπη, την αλληλεγγύη, τη φροντίδα για το σώμα και το πνεύμα μας. Και χρειάζεται να έχουμε επίγνωση ότι ακόμα κι αν φτιάξουμε τέτοιες σχέσεις,δομές κοινότητες, ο παλιός κόσμος του ανταγωνισμού, της βίας, του σεξισμού ακόμα και του μίσους θα συνεχίσει να είναι μέσα μας και να εκδηλώνεται στις συμπεριφορές μας. Όλα τα άτομα και οι συλλογικότητες έχουν μια σκοτεινή πλευρά. Αντί να χωρίσουμε για μια ακόμα φορά τον κόσμο σε καλούς και κακούς ας προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε εκείνες τις σχέσεις και τις δομές που θα προωθούν τις φωτεινές μας πλευρές ενώ την ίδια στιγμή θα μας αποδέχονται ως όλον.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: