Tag Archives: βιβλίο

Οι εναλλακτικές μορφές οικογένειας, το κράτος και τα κινήματα

Η ομάδα ανοικτές σχέσεις διοργανώνει αυτήν την Πέμπτη ανοικτή εκδήλωση-συζήτηση στα Εξάρχεια για τις εναλλακτικές μορφές οικογένειας. Ακολουθεί η αναλυτική περιγραφή της εκδήλωσης:

image

«Μπορούμε να χτίσουμε τις σχέσεις και τις οικογένειές μας σύμφωνα με τις δικές μας ανάγκες, έξω από τα κυρίαρχα πρότυπα; Ποια είναι τα εμπόδια που θέτει η νομοθεσία και το κράτος; Πώς μπορούν τα κινήματα να διεκδικήσουν θεσμικές και κοινωνικές αλλαγές; Ελάτε κοντά μας να συζητήσουμε για πολύχρωμες, πολυσυντροφικές και άλλες εναλλακτικές οικογένειες. Θα δούμε ποια θετικά βήματα έχουν γίνει ως τώρα και ποιες είναι οι προοπτικές για το μέλλον. Είσοδος ελεύθερη. Σας περιμένουμε!

Θα μιλήσουν οι
Σπύρος Ψ., συγγραφέας και ακτιβιστής
Ραλλία από τις «Οικογένειες Ουράνιο Τόξο»
Λίζα Αστερίου από την ομάδα «Ανοιχτές σχέσεις»

Στην εκδήλωση θα διατίθεται το συλλογικό βιβλίο Δώδεκα Ερωτικές Διαδρομές, που διερευνά ποικίλες μορφές ερωτικών και συντροφικών σχέσεων, καθώς και τις κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις τους».

Πέμπτη, 20 Ιουλίου στις 8 μ.μ

Bar Locomotiva Σολωμού και Μπόταση, Εξάρχεια

Το event στο Facebook: https://www.facebook.com/events/121325541816134/?acontext=%7B%22ref%22%3A%223%22%2C%22ref_newsfeed_story_type%22%3A%22regular%22%2C%22feed_story_type%22%3A%22117%22%2C%22action_history%22%3A%22null%22%7D

Advertisements

Εκδήλωση-Συζήτηση: «Δώδεκα Ερωτικές Διαδρομές»

aeb7f-12-erotikes-diadromes

Το βιβλίο «Δώδεκα Ερωτικές Διαδρομές» το έχουμε ήδη παρουσιάσει από αυτό το μπλογκ. Τη Δευτέρα 19/12  στα Εξάρχεια θα συζητήσουν με αφορμή το βιβλίο μεταξύ άλλων και για τον έρωτα, τις ανοικτές σχέσεις και την πολυσυντροφικότητα τρεις από τους συγγραφείς του και ο Λύο Καλοβυρνάς, σύμβουλος ψυχικής υγείας, συγγραφέας και μεταφραστής. Αναλυτικά το κάλεσμα στην εκδήλωση έχει ως εξής:

«Εν όψει των εορτών, οργανώνουμε μια όμορφη βραδιά με θέμα τον έρωτα. Ο Σπυρος Ψ., η Prem Amodini και η Λίζα Αστερίου, τρεις από τους συγγραφείς του βιβλίου «Δώδεκα Ερωτικές Διαδρομές», θα είναι εκεί για να καταθέσουν απόψεις, εμπειρίες και προβληματισμούς, αμφισβητώντας τα κοινωνικά πρότυπα και νόρμες. Κοντά μας θα είναι και ο Λύο Καλοβυρνάς, σύμβουλος ψυχικής υγείας, συγγραφέας και μεταφραστής.

Τι είναι οι «Δώδεκα Ερωτικές Διαδρομές»;

Δώδεκα ασυνήθιστες διαδρομές στο σημερινό ερωτικό τοπίο, που άλλοτε παίρνουν τη μορφή του δοκιμίου κι άλλοτε μετουσιώνονται σε διήγημα ή θεατρικό έργο. Συνθέτουν ένα ψηφιδωτό εμπειριών, συναισθημάτων και κοινωνικών προβληματισμών μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα. Μας ταξιδεύουν στα βιώματα και τις αισθήσεις σύγχρονων γυναικών και ανδρών με ποικίλους σεξουαλικούς προσανατολισμούς. Μια μύηση στο εσωτερικό τοπίο ανθρώπων που τολμούν να σκέφτονται και να ερωτεύονται έξω από τα καλούπια της κοινωνίας!»

Πότε;

Δευτέρα 19/12 7:30μμ

Που;

Locomotiva

Σολωμού και Μπόταση 7, Εξάρχεια · Αθήνα, Αθήνα

Πολυσυντροφικότητα: τάση ή εξέλιξη;

Αναδημοσιεύουμε εδώ τη συνέντευξη της ακτιβίστριας και συγγραφέως Λίζας Αστερίου στο AthensView για το θέμα της πολυσυντροφικότητας. Τι είναι; Μια νέα τάση ή εξέλιξη των σχέσεων; 
 
 
 
 
*Η Λίζα Αστερίου είναι μία από τους συγγραφείς του βιβλίου
Δώδεκα ερωτικές διαδρομές
 
 
 
Τι είναι η πολυσυντροφικότητα;
Είναι το να διατηρείς σταθερές ερωτικές σχέσεις και όχι ευκαιριακές με δύο ή περισσότερα άτομα με γνώση, ειλικρίνεια και συναίνεση.
Πότε συνειδητοποίησες ότι σε εκφράζει η πολυσυντροφικότητα;
Προσωπικά για μένα η συνειδητοποίηση ήρθε σε πολύ νεαρή ηλικία ήδη από την εφηβεία μου από τα 13 μου χρόνια. Πάντοτε είχα την αίσθηση ότι οι άνθρωποι πρέπει να είναι ελεύθεροι. Όπως εκτιμάμε την ελευθερία σε κάθε τομέα της ζωής έτσι και στον ερωτικό τομέα. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί υπάρχει η καταπίεση, η ζήλια και η κτητικότητα στις σχέσεις. Εμένα μου ήταν πάντα ξένες αυτές οι έννοιες.
Στις πολυσυντροφικές σχέσεις δεν μπορεί να υπάρχει το συναίσθημα της ζήλιας και της κτητικότητας;
Ναι, σαφώς και υπάρχει. Αλλά μην ξεχνάμε ότι όλοι σ’ αυτή την κοινωνία μεγαλώσαμε. Δηλαδή από μικρά παιδάκια μας μαθαίνουν το παραμύθι με τον πρίγκιπα και την πριγκίπισσα. Άρα μας καλλιεργούν το αίσθημα της κτητικότητας και της ζήλιας. Αυτό είναι όμως κάτι που κανείς μπορεί να το διαχειριστεί και να το αλλάξει. Υπάρχουν κάποια απειροελάχιστα άτομα, όπως εγώ, που δεν αισθάνονται τη ζήλια. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε ευχάριστα και δυσάρεστα συναισθήματα – το θέμα είναι πως τα διαχειριζόμαστε. Αν κοιτάξουμε στην παιδική μας ηλικία, μπορεί να ανακαλύψουμε ότι κουβαλάμε πολλές ανασφάλειες, θέματα αυτοεκτίμησης ή άλλα ψυχολογικά προβλήματα.
Τα συναισθήματα τα παράγει ο εγκέφαλος μας με ένα τρόπο αυτόματο οπότε δεν μπορούμε να τα ελέγξουμε. Με το να λέω ότι ελέγχω τα συναισθήματα μου εννοώ ότι τα καταπιέζω. Και με το να τα καταπιέζω κάθε φορά θα γίνονται χειρότερα. Γι αυτό μιλάμε για διαχείριση των συναισθημάτων και όχι για έλεγχο.
 
Πρακτικά πως εφαρμόζεται στη ζωή σου η πολυσυντροφικότητα;
Δεν είναι κάτι εύκολο να το εφαρμόσει κανείς, μην ξεχνάς ότι μιλάμε για μία έννοια που είναι άγνωστη για τον περισσότερο κόσμο και ακόμα άνθρωποι που τη ξέρουν θεωρητικά δεν σημαίνει ότι μπορούν να το εφαρμόσουν και στην πράξη. Άρα αν θα μπορέσεις να δημιουργήσεις πολυσυντροφικές σχέσεις έχει να κάνει και με τους άλλους ανθρώπους. Υπάρχουν πολλά είδη πολυσυντροφικών σχέσεων και αυτό είναι το θετικό. Εξαρτάται από το κάθε άνθρωπο ποιο είδος θα επιλέξει. Εγώ προσωπικά επιλέγω το στυλ της ανεξάρτητης πολυσυντροφικότητας (solo polyamory). Zω την ζωή μου ανεξάρτητα και διατηρώ παράλληλες ερωτικές σχέσεις με ειλικρίνεια. Υπάρχει και η σχεσιακή αναρχία (relationship anarchy), που επίσης με ενδιαφέρει, είναι ένα παρακλάδι της πολυσυντροφικότητας. Η βασική αρχή της σχεσιακής αναρχίας είναι ότι δεν με ενδιαφέρει κανένας κανόνας της κοινωνίας, δεν βάζουμε τις σχέσεις μας σε κανένα κοινωνικό καλούπι και δεν ιεραρχούμε τις ερωτικές σχέσεις ως κάτι ανώτερο απ’ όλες τις άλλες σχέσεις.
 
Πώς το εκλαμβάνει η ελληνική κοινωνία;
Το κακό με την ελληνική κοινωνία είναι ότι είναι βαθιά υποκριτική. Πολύ πιο εύκολα οι άνθρωποι αποδέχονται τις κρυφές ερωτικές σχέσεις παρά την ειλικρίνεια. Θέλει πολύ δουλειά και προσπάθεια να αλλάξει αυτή η νοοτροπία.
 
Εσύ ζηλεύεις;
Για μένα η ζήλια δεν είναι καν συναίσθημα, είναι μια συναισθηματική κατάσταση που έχει κοινωνικά αίτια. Ζούμε σε μια κοινωνία που μας έχει μάθει να φοβόμαστε, να αντιμετωπίζουμε αρνητικά καθετί που βρίσκεται έξω από τα όρια της μονογαμίας, έχουμε μια αυτόματη αρνητική αντίδραση σε οτιδήποτε είναι έξω από αυτό το πρότυπο σαν να είναι κάτι που μας απειλεί. Εγώ προτιμώ αυτό να το ονομάζω εσωτερικευμένη πολυφοβία, όπως το ίδιο συμβαίνει και με την ομοφοβία και την τρανσφοβία. Πίσω από την ζήλια συνήθως κρύβεται ανασφάλεια και φόβος μήπως ο σύντροφός μου φύγει ή με παραμελήσει. Όλα αυτά είναι φόβοι είτε βάσιμοι είτε αβάσιμοι, αυτό εξαρτάται.
 
Γιατί η κοινωνία έχει την ανάγκη να προωθεί ένα μονογαμικό πρότυπο;
Εδώ θα πρέπει να πάμε πολύ πίσω στο χρόνο. Κάθε κοινωνία παράγει τα δικά της πρότυπα σχέσεων και αφού τα παράγει τα παρουσιάζει ως ανθρώπινη φύση. Οι σχέσεις είναι δημιούργημα της κοινωνίας, όχι μόνο των ατόμων. Ακόμη και τώρα πόσες κοινωνίες έχουν μονογαμικές σχέσεις; Οι περισσότερες δεν έχουν και αν πάμε πίσω στο χρόνο θα διαπιστώσουμε ότι στο μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης πάνω στο πλανήτη ο κανόνας δεν ήταν η μονογαμία αλλά η ελευθερία στις σχέσεις. Αυτό το ξέρουμε από τα ανθρωπολογικά ευρήματα, Υπάρχουν φυλές πάνω στο πλανήτη που ζουν πιο ελεύθερα σε σχέση με το δικό μας κόσμο. Όταν ο άνθρωπος απομακρύνθηκε από τον τρόπο ζωής του κυνηγού-τροφοσυλλέκτη και δημιούργησε σταθερούς τόπους κατοικίας, αναπτύχθηκε η έννοια της ατομικής ιδιοκτησίας. Τότε μπήκε το ερώτημα ποιος θα πάρει την περιουσία μετά το θάνατο του ιδιοκτήτη. Εκεί μπήκε και η έννοια του να έχω το δικό μου παιδί ως κληρονόμο. Εκείνες τις εποχές, ο μόνος τρόπος να εξασφαλίσει κανείς ότι το παιδί είναι δικό του ήταν να περιορίσει την σεξουαλική ζωή της γυναικάς σου.
 
Η πολυσυντροφικότητα είναι αδυναμία να δοθείς σε έναν άνθρωπο;
Εξαρτάται το τι σημαίνει να δοθείς. Εδώ μπαίνει το μεγάλο ερώτημα τι είναι η αφοσίωση και η αποκλειστικότητα και αν πάνε μαζί. Εμείς θεωρούμε ότι δεν πάνε κατ’ ανάγκη μαζί. Η αφοσίωση έχει να κάνει με το πως λειτουργεί η σχέση μεταξύ δύο ή περισσότερων ανθρώπων. Δεν είμαστε κατά της μονογαμίας εφόσον είναι επιλογή, υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να βιώσουν το συναίσθημα της αγάπης με δύο ή και παραπάνω άτομα.
 
Υπάρχει νομική αναγνώριση;
Αυτό είναι ένα μεγάλο και πολύ ενδιαφέρον θέμα, γιατί πλέον υπάρχουν πολλές φωνές στο εξωτερικό που διεκδικούν ίσα δικαιώματα όπως δύο άτομα έχουν πρόσβαση στο γάμο ή στο σύμφωνο συμβίωσης και την παιδοθεσία τα ίδια δικαιώματα θέλουμε να έχουνε όλοι οι άνθρωποι που είναι πολυσυντροφικοί. Θέλουμε δηλαδή την σχέση τους να μπορούν να την κατοχυρώσουν και νομικά. Η νομική κατοχύρωση μπορεί να παίξει τεράστιο ρόλο ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά γιατί στο εξωτερικό υπάρχουν χιλιάδες πολυσυντροφικές οικογένειες και δυστυχώς είναι έκθετες σε κάθε είδους κακόβουλη επίθεση επειδή αυτός ο τρόπος ζωής είναι αντισυμβατικός και στιγματισμένος από την κοινωνία. Μπορεί ο καθένας να κάνει καταγγελία για παιδική κακοποίηση με κίνδυνο να χάσουν την κηδεμονία. Στις Η.Π.Α και στο Καναδά υπήρχαν νόμοι που απαγόρευαν ακόμα και την συγκατοίκηση τριών ή περισσότερων ατόμων. Σήμερα υπάρχουν ευνοϊκότεροι νόμοι. Στη Βραζιλία όταν ψηφίστηκε το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια, κάποιες πολυσυντροφικές οικογένειες το χρησιμοποίησαν για την νομική αναγνώριση τους.
 
Ένα παιδί πως μεγαλώνει σε ένα πολυσυντροφικό περιβάλλον;
Μια χαρά μεγαλώνει. Το θέμα δεν είναι αν οι γονείς είναι τρεις ή τέσσερις, το θέμα είναι να είναι ικανοί να δώσουν στο παιδί αυτό που χρειάζεται, να ικανοποιήσουν τις υλικές και συναισθηματικές του ανάγκες. Μια πολυσυντροφική οικογένεια μπορεί να είναι εξίσου ή και περισσότερο λειτουργική σε σχέση με μια συμβατική. Το πρόβλημα δεν είναι οι πολυσυντροφικές οικογένειες αλλά η εχθρική στάση της κοινωνίας.
 
Στην Ελλάδα από πότε υπάρχει αυτός ο όρος;
Ο όρος μπορεί να είναι καινούριος αλλά οι ανοιχτές σχέσεις υπήρχαν ήδη από την δεκαετία του ’70 με την μορφή του ελεύθερου έρωτα. Υπήρχαν ακόμα και προσπάθειες δημιουργίας κοινοβίων.
 
Αν γνωρίσεις ένα άτομο που σε ενδιαφέρει ερωτικά αλλά είναι μονογαμικός είναι λόγος να τον απορρίψεις;
Οι πιθανότητες είναι αυτός να με απορρίψει (γέλια). Υπάρχουν όμως άνθρωποι που είναι μονογαμικοί αλλά αποδέχονται την ανάγκη των συντρόφων τους να διατηρούν πολυσυντροφικές σχέσεις.
 
Πιστεύεις ότι η πολυσυντροφικότητα εφαρμόζεται περισσότερο στα ετερόφυλα ή ομόφυλα άτομα;
Οι σχέσεις μεταξύ ανδρών είναι πιο ανοιχτές, πολυσυντροφικές ή μη. Τα τελευταία χρόνια στις ετερόφυλες σχέσεις υπάρχει ένα άνοιγμα με την μορφή του swinging. Αυτό δεν είναι πολυσυντροφικότητα αλλά είναι μια μορφή ανοιχτής σχέσης. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που είναι μονογαμικοί αλλά αποδέχονται την ανάγκη των συντρόφων τους να διατηρούν πολυσυντροφικές σχέσεις. Οπότε πέρασαν από το καθαρά σεξουαλικό κομμάτι στην πολυσυντροφικότητα.
 
Ποια είναι τα προβλήματα που μπορούν να προκύψουν σε μια πολυσυντροφική σχέση έναντι μιας μονογαμικής;
Η διαχείριση του χρόνου είναι ένα πολύ μεγάλο ζήτημα. Μπορεί να υπάρχει απεριόριστη αγάπη αλλά όχι απεριόριστος χρόνος. Για παράδειγμα ο προγραμματισμός των διακοπών ή των ραντεβού μπορεί να είναι πρόβλημα. Σίγουρα χρειάζεται πολύ καλή επικοινωνία.
 
Τι βήματα μπορούν να γίνουν για να γίνει αποδεκτό από την ελληνική κοινωνία;
Χρειάζεται ακτιβισμός, ενημέρωση και δουλειά σε μεγαλύτερο βάθος. Η διεκδίκηση είναι ένας τρόπος για να δείξεις ότι υπάρχεις και είσαι φυσιολογικός. Η πολυσυντροφικότητα μπορεί να είναι ένας πολύ μοναχικός δρόμοςόταν ζεις σε μια εχθρική κοινωνία. Έχει σημασία να γνωρίσεις τους σωστούς ανθρώπους να ανταλλάξεις ιδέες και απόψεις.
 
 
Facebook:
Ανοιχτές σχέσεις https://www.facebook.com/anoixtes.sxeseis/
Πολυσυντροφικότητα/πολύχρωμο κίνημα https://www.facebook.com/groups/1482579828626580/

Ιστολόγια: polysyntrofikotita.wordpress.com, polyamorygr.wordpress.com
Email polyamorygr@yahoo.gr


Εκδήλωση-συζήτηση για τον έρωτα και τις ανοικτές σχέσεις!

Αυτή την Πέμπτη  θα λάβει χώρα  στο κέντρο της Αθήνας μια ανοικτή συζήτηση για την πολυσυντροφικότητα, τον έρωτα, τη σεξουαλικότητα και τις ανοιχτές (και μη) σχέσεις! Με αφορμή το καινούριο βιβλίο Δώδεκα Ερωτικές Διαδρομές, τέσσερις συγγραφείς θα μιλήσουν για τις ποικίλες διαστάσεις των ερωτικών σχέσεων: την ψυχολογική, την πνευματική, την κοινωνική, την πολιτική κ.ά.

Ομιλητές/τριες:
Πέτρος Μποτέας, συντονιστής του βιβλίου
Νίκος Ηλιόπουλος, πολιτικός στοχαστής και συγγραφέας τριών βιβλίων
Prem Amodini, NLP Coach, εκπαιδευτικός και αρθρογράφος
Λίζα Αστερίου, ακτιβίστρια και αρθρογράφος, μέλος της πολυσυντροφικής ομάδας «Ανοιχτές Σχέσεις»

Πέμπτη, 17 Μαρτίου στις 7 μ.μ


Χώρος: το πατάρι της καφετέριας The White Rabbit Σολωμού 12 και Στουρνάρη 11 Εξάρχεια, Αθήνα
Είσοδος ελεύθερη

Τι είναι οι Δώδεκα Ερωτικές Διαδρομές;imagesK6E2ZX7G
Τούτο το συλλογικό έργο δημιουργήθηκε ως κατάθεση ψυχής και φωνή αμφισβήτησης. Γεννήθηκε μέσα από προσωπικές διαδρομές στη ζωή και στο απέραντο – και κάποτε κρυφό – ερωτικό κομμάτι της. Μας ταξιδεύει στα βιώματα και τις αισθήσεις σύγχρονων γυναικών και ανδρών με ποικίλους σεξουαλικούς προσανατολισμούς. Μια μύηση στο εσωτερικό τοπίο ανθρώπων που τολμούν να σκέφτονται και να ερωτεύονται έξω από τα καλούπια της κοινωνίας!

Το event στο facebook: https://www.facebook.com/events/1039382626123122/
Ιστοσελίδα: http://iwrite.gr/bookstore/δώδεκα-ερωτικές-διαδρομές/


Τι είναι οι Δώδεκα Ερωτικές Διαδρομές;

12795249_556844057820279_4015694838309081868_o
Ένα καινούριο βιβλίο από τις εκδόσεις Πηγή! Ένα βιβλίο μεταξύ άλλων και για την πολυσυντροφικότητα. Δώδεκα ασυνήθιστες διαδρομές στο σημερινό ερωτικό τοπίο, που άλλοτε παίρνουν τη μορφή του δοκιμίου κι άλλοτε μετουσιώνονται σε διήγημα ή θεατρικό έργο. Συνθέτουν ένα ψηφιδωτό εμπειριών, συναισθημάτων και κοινωνικών προβληματισμών μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα. Οι συγγραφείς ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα που έκανε ο συντονιστής του βιβλίου:
Παρατηρώντας τι συμβαίνει γύρω μου και μέσα μου, δύο ήταν τα κεντρικά ερεθίσματα που με απασχολούσαν έντονα. Το ένα ήταν το «άνευρο» των σχέσεων αυτών από κάποιο σημείο και μετά, που τις κάνει να σέρνονται στη συναισθηματική «ξεραΐλα» της συνήθειας, του «πρέπει» και των ενοχών. Το άλλο ήταν η διαπίστωση ότι στην πορεία μιας σχέσης διαμορφωνόταν ερωτική επιθυμία για άλλα πρόσωπα. Επιθυμία που είτε καταπνιγόταν ως μη «κανονική» είτε ικανοποιούταν με άκρα μυστικότητα και πολλά ψέματα. (…)
Με παραξένευε δε το γεγονός ότι το προβληματιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας για την κοινωνική και πολιτική κατάσταση λειτουργούσε παρόμοια με την υπόλοιπη κοινωνία. Δεν τα έθιγε ή τα αντιμετώπιζε επιδερμικά σαν δευτερεύοντα προσπερνώντας τα με «αιώνιες αλήθειες» και «έτσι ήταν πάντα».
Έτσι δημιουργήθηκε τούτο το συλλογικό έργο, ως κατάθεση ψυχής και φωνή αμφισβήτησης. Γεννήθηκε μέσα από προσωπικές διαδρομές στη ζωή και στο απέραντο – και κάποτε κρυφό – ερωτικό κομμάτι της. Μας ταξιδεύει στα βιώματα και τις αισθήσεις σύγχρονων γυναικών και ανδρών με ποικίλους σεξουαλικούς προσανατολισμούς. Μια μύηση στο εσωτερικό τοπίο ανθρώπων που τολμούν να σκέφτονται και να ερωτεύονται έξω από τα καλούπια της κοινωνίας!

«Πόσες φορές δεν θυσιάζουμε την ελευθερία για χάρη της αγάπης και στην πορεία χάνουμε και τη μια και την άλλη…»

Λίζα Αστερίου

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Για παραγγελίες: εκδ. Πηγή, info@pigi.gr, http://www.pigi.gr/, τηλ. 2311 27 28 03 και 21 10 12 6900. Από τον Απρίλιο 2016 το βιβλίο θα είναι διαθέσιμο και στα βιβλιοπωλεία.

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Σανατόπια Η αναρχική κοινωνία από τη θεωρία στην πράξη

ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΤΖΑΜΠΑΛΑΤΗΣ,Σανατόπια Η αναρχική κοινωνία από τη θεωρία στην πράξη*

commune

Στο βιβλίο αυτό που αποτελεί μετεξέλιξη επιστημονικής εργασίας ο συγγραφέας επιχειρεί να στοχαστεί πάνω στο πως θα ήταν οργανωμένη κοινωνικά και χωροταξικά μια κοινωνία χωρίς κράτος και καπιταλισμό με ομοσπονδιακές και ελευθεριακές δομές σε όλυς τους τομείς της ζωής από τη διαχείριση των προβλημάτων όλης της κοινότητας μέχρι τις διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων. Πως θα μπορούσαν να οργανωθούν κοινότητες με μέσα μεταφοράς και κτίρια φιλικά στο περιβάλλον, που οι αποφάσεις θα λαμβάνονται από γενικές συνελεύσεις, που τα μέσα παραγωγής θα ανήκουν στην κοινότητα, κλπ.

Πέρα από τυχόν ενστάσεις αυτό που έχει ενδιαφέρον από τη σκοπιά της πολυσυντροφικότητας είναι ότι ο συγγραφέας επιλέγει να αφιερώσει ένα σημαντικό τμήμα του βιβλίου του στην κριτική της μονογαμικής πυρηνικής οικογένειας υποστηρίζοντας ότι το ξεπέρασμα της σημερινής υποχρεωτικής μονογαμίας αποτελεί προϋπόθεση για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το υποκεφάλαιο με το χαρακτηριστικό τίτλο: «Μονογαμική οικογένεια: η αρχή της καταπίεσης»

«Η εδραίωση της κυριαρχίας του άντρα πάνω στη γυναίκα, η ατομική ιδιοκτησία, η διαίρεση της κοινωνίας σε τάξεις και οι ιεραρχικές οικογενειακές δομές δε θα μπορούσαν να εμφανιστούν αν πρώτα δεν έμπαινε σε εφαρμογή το καταπιεστικό μοντέλο της μονογαμικής οικογένειας. Οι ανθρώπινες κοινωνίες έχουν να μας προσφέρουν ποικίλα παραδείγματα οικογενειακών μοντέλων τα οποία με τη σειρά τους μας οδηγούν σε δομές ελεύθερης σεξουαλικότητας, όπως μας το αποδεικνύει η εφαρμογή της πολυανδρίας και της πολυγαμίας στις μητριαρχικές κοινωνίες.»

Ο Τζαμπαλάτης χρησιμοποιώντας το κλασσικό βιβλίο του Ένγκελς αλλά και μελέτες του Βίλχεμ Ράϊχ και ανθρωπολόγων ασκεί κριτική στην πυρηνική μορφή οικογένειας και προτείνει το ξεπέρασμα της από κοινοβιακές μορφές συμβίωσης που θα βασίζονται στον ελεύθερο έρωτα. Πέρα από τα ζητήματα των ανθρώπινων σχέσεων το βιβλίο ασχολείται με την εκπαίδευση, την αξιοποίηση φιλικών στο περιβάλλον μορφών ενέργειας,τα μέσα μεταφοράς, την κατανομή του πληθυσμού, τις ηθικές αξίες μιας ελεύθεριακής κοινωνίας και κυρίως τον χωροταξικό σχεδιασμό της. Το βιβλίο μάλιστα συνοδεύεται από CD με αρχιτεκτονικά σχέδια των κτιρίων και των κοινόχρηστων χώρων μιας τέτοιας κοινότητας ενώ ο συγγραφέας δε διστάζει να προτείνει και συγκεκριμένο μέρος της Ελλάδας που θεωρεί πρόσφορο για να γίνει ένα πρώτο πείραμα για τέτοιες μορφές κοινωνικής οργάνωσης.

Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί ως μια άσκηση της σκέψης πάνω στην ουτοπία αφού όπως αναφέρει και ο συγγραφέας στην εισαγωγή του βιβλίου χρησιμοποιώντας τα λόγια του Λεφέβρ:»Σήμερα περισσότερο από ποτέ δεν υπάρχει σκέψη δίχως ουτοπία».

Καλή ανάγνωση!

* Το βιβλίο αυτό κυκλοφόρησε το 2014-2015 από τις εκδόσεις νησίδες και αποτελεί εμπλουτισμένη εκδοχή της διπλωματικής εργασίας του Ευστράτιου Τζαμπαλάτη με αρχικό τίτλο: «Κοινόβια, για μια ιδανική κοινωνία στην πράξη» με επιβλέποντα καθηγητή τον Ιορδάνη Στυλίδη που παρουσιάστηκε στην Αρχιτεκτονική Βόλου το Μάρτιο του 2011.