Η Πολυσυντροφικότητα στo news247.gr: Πολυσυντροφικότητα στην Ελλάδα: Αγάπη, σεξ και κοινωνικά ταμπού

Ένα σημαντικό ζήτημα για την πολυσυντροφικότητα και τις ανοικτές σχέσεις είναι η αναπαράστασή τους από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Συνήθως είτε αυτή απουσιάζει είτε περιορίζεται σε σπάνιες, σύντομες και κάποιες φορές ανακριβείς αναφορές. Μια πιο αντιπροσωπευτική της πραγματικότητας αναπαράσταση της πολυσυντροφικότητας από τα ντόπια μ.μ.ε. είναι κρίσιμη καθώς αυξάνει την ορατότητα των πολυσυντροφικών ατόμων και μειώνει τα κοινωνικά στερεότυπα Με αυτό το σκεπτικό ανταποκριθήκαμε θετικά στην πρόσκληση του δημοσιογράφου Πάνου Κωδωνά για συνεντεύξεις με μέλη της κοινότητας. Στο τέλος του άρθρου θα βρείτε και τη δική μου. Καλή ανάγνωση!

Πολυσυντροφικότητα στην Ελλάδα: Αγάπη, σεξ και κοινωνικά ταμπού

"The Three Graces", του Antonio Canova
«The Three Graces», του Antonio Canova SHUTTERSTOCK

Πολυσυντροφικά άτομα μιλούν στο NEWS 24/7 για μια διαφορετική μορφή ανοιχτής σχέσης. Πώς βιώνουν τον έρωτα, το σεξ, τη ζήλια, αλλά και τα στερεότυπα της ελληνικής κοινωνίας.

Πάνος Κωδωνάς

Πολυσυντροφικότητα (polyamory) σημαίνει να διατηρείς σταθερές ερωτικές σχέσεις με δύο ή περισσότερα πρόσωπα, μέσα σε ένα συναινετικό πλαίσιο όλων των εμπλεκόμενων ατόμων. Η πολυσυντροφικότητα αποτελεί μια μορφή ανοιχτής σχέσης και περιλαμβάνει ανθρώπους κάθε φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού.

Οι πολυσυντροφικοί (polyamorous) απορρίπτουν την άποψη ότι η σεξουαλική και σχεσιακή αποκλειστικότητα είναι απαραίτητες για βαθιά αφοσιωμένες, μακροπρόθεσμες σχέσεις. Οι πολυσυντροφικες σχέσεις είναι ποικίλες, αντανακλώντας τις επιλογές των ατόμων, αλλά με επαναλαμβανόμενα χαρακτηριστικά ή αξίες, όπως την αγάπη, την ισότητα και την επικοινωνία.

Πολυσυντροφικότητα στην Ελλάδα: Αγάπη, σεξ και κοινωνικά ταμπού
SHUTTERSTOCK

Κατά τις δεκαετίες ’60-’70 εμφανίστηκε μια σειρά από κινήματα τα οποία αμφισβητούσαν το σύστημα και διεκδικούσαν περισσότερα δικαιώματα και ελευθερίες, Σ’ εκείνη την εποχή βρίσκονται οι ρίζες της πολυσυντροφικότητας, ενώ το 1990 πρωτοεμφανίστηκε ο όρος polyamorous (πολυσυντροφικός/ή).

Ο όρος πολυφοβία πλάστηκε κατά το ομοφοβία και το τρανσφοβία για να δηλώσει τις διακρίσεις και προκαταλήψεις εις βάρος των πολυσυντροφικών ανθρώπων. Στιγματισμός, περιθωριοποίηση, στερεότυπα. Τα πολυγαμικά και πολυσυντροφικά άτομα θεωρούνται εγωκεντρικά, ανάξια εμπιστοσύνης, επιπόλαια, ανίκανα για αγάπη και οικογένεια, ανήθικα, σεξομανή και επικίνδυνα από την άποψη των σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών.

Σύμφωνα με το polysyntrofikotita.com, οι πολυσυντροφικοί/ες στη χώρα μας ζητούν να δοθεί (ανεξάρτητα από το φύλο και το σεξουαλικό προσανατολισμό) το δικαίωμα στο σύμφωνο συμβίωσης, το γάμο και την παιδοθεσία. Ακόμη, διεκδικούν τη νομική προστασία από τις διακρίσεις και τη στήριξη των πολυσυντροφικών οικογενειών.

Τα πολυσυντροφικά άτομα υιοθετούν και υποστηρίζον πλήρως τα αιτήματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας και παλεύουν ενάντια στην ομοφοβία, την αμφιφοβία και την τρανσφοβία. Επίσης, ζητούν από τις οργανώσεις της κοινότητας να εντάξουν στην ατζέντα τους την καταπολέμηση της πολυφοβίας και τα δικαιώματα των πολυσυντροφικών ατόμων.

.

Πολυσυντροφικότητα στην Ελλάδα: Αγάπη, σεξ και κοινωνικά ταμπού
SHUTTERSTOCK

Πολυσυντροφικά άτομα μιλούν στο NEWS 24/7 για το πώς βιώνουν τον έρωτα που κάποιοι γύρω μας απορρίπτουν, χαρακτηρίζοντάς τον αρρωστημένο, για την αγάπη, την εμπιστοσύνη και την ολοκλήρωση που νιώθουν μέσα σε πολυσυντροφικές σχέσεις. Ακόμη, μιλούν για το σεξ, για το πώς διαχειρίζονται τη ζήλια, αλλά και για το πώς αντιμετωπίζουν την κριτική και τα κοινωνικά ταμπού.

Ο 35χρονος Κώστας διατηρεί μια τριαδική σχέση με την 32χρονη Αγγελική και την 30χρονη Έλενα. Ο ίδιος μιλά στο NEWS 24/7 για το πώς βιώνει την πολυσυντροφικότητα με τις δύο συντρόφους του, για την κριτική που έχει δεχτεί, ενώ τονίζει πως απεχθάνεται να τον θεωρούν «πολλά βαρύ» άνδρα, ελπίζοντας πως κάποτε «η κοινωνία θα απαλλαχθεί από την ανταγωνιστικότητα που της έχει κληροδοτηθεί».

Πότε ανακάλυψες πως είσαι πολυσυντροφικός;

Για την έννοια της πολυσυντροφικότητας έμαθα διαδικτυακά πριν περίπου πέντε χρόνια. Είχα ακούσει για περιπτώσεις ανθρώπων που είχαν ανοιχτού τύπου σχέσεις, κατά βάση όμως πολυγαμικές που απλά περιορίζονταν στο σεξουαλικό κομμάτι. Με την γυναίκα της ζωής μου είμαστε μαζί εδώ και περίπου 8 χρόνια. Καθώς είναι και εκείνη bisexual, το να ψαχνόμαστε για τρίο ήταν κάτι που υπήρχε από την αρχή της σχέσης μας. Στην πορεία είδαμε ότι δε μας γέμιζε απλά το σεξουαλικό κομμάτι. Θέλαμε κάτι πιο τρυφερό, κάτι πιο σταθερό. Κάποια στιγμή, λοιπόν, βγαίναμε με μια κοπέλα με την οποία κάναμε τρίο και προέκυψε από μόνο του. Ήταν η πρώτη μας σχέση η οποία δεν κράτησε για πολύ, κυρίως λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων.

Πώς γνωρίστηκες με τις συντρόφους σου;

Με την κύρια σχέση μου είμαστε μαζί εδώ και 8 χρόνια. Γνωριστήκαμε διαδικτυακά μέσω των Social Media. Υπήρχε εξ’ αρχής ένα πολύ δυνατό δέσιμο. Σχεδόν συγκατοικήσαμε από την πρώτη μέρα που βρεθήκαμε. Με την κοπέλα μας γνωριστήκαμε πριν περίπου τρία χρόνια όταν ψαχνόμασταν στο Tinder. Αναφέρω την στιγμή της γνωριμίας και όχι την διάρκεια της σχέσης, γιατί υπήρξαν «διαλείμματα». Και το τονίζω αυτό γιατί συνήθως οι τριαδικές σχέσεις παρουσιάζονται ως κάτι «Super wow». ΔΕΝ είναι εύκολο.

Μιλάτε ανοιχτά για τη σχέση σας;

Μιλάμε για τη σχέση μας κυρίως στον στενό φιλικό μας κύκλο. Κυρίως σε ανθρώπους που ελπίζουμε ότι δε θα κολλήσουν σε στερεότυπα. Κυρίως σε LGBT άτομα στα οποία είναι πιο εύκολη η αποδοχή της αμφισεξουαλικότητας που εκ των πραγμάτων υπάρχει στη σχέση μας. Βέβαια έχουμε αντιμετωπίσει επικριτικότητα και αλλαγή συμπεριφοράς από LGBT ή LGBT friendly άτομα. Στην οικογένειά μας δεν έχουμε μιλήσει ακόμα. Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα στο να κάνω coming out. Η σύντροφός μου όμως δε το θέλει. Και κακά τα ψέματα, η κοινωνία αποδέχεται πολύ πιο εύκολα έναν πολυσυντροφικό άντρα, παρά μια πολυσυντροφική γυναίκα.

Έχετε δεχτεί κριτική από τους οικείους σας για την σχέση σας;

Κακά τα ψέματα, όταν μπαίνουμε στη διαδικασία να μιλήσουμε σε τρίτα άτομα για την σχέση που έχουμε με την κοπέλα μας, είναι λογικό να υπάρξει αμηχανία και από τις δυο πλευρές. Στη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων φαίνεται περίεργο. Αρχίζει συνήθως μια σειρά διερευνητικών ερωτήσεων (όπως αυτές που απαντώ εδώ καλή ώρα) για να το καταλάβουν καλύτερα. Κάποιοι – λιγότεροι ευτυχώς – δεν το δέχονται. Είτε επειδή πιστεύουν πως είναι κάτι πρόστυχο, είτε επειδή θεωρούν ότι τρέφω κάποιου είδους μισογυνισμό – λες και είναι κάτι που επέλεξα από μόνος. Πάντοτε όμως έτεινα να θεωρώ το coming out ένα πολύ καλό φίλτρο για να ξεσκαρτάρω τέτοιους ανθρώπους από τη ζωή μου. Ούτως η άλλως δε τους θέλω. Πληγώνομαι όταν συμβαίνει, αλλά το βλέπω για καλό.

Έχετε έρθει αντιμέτωποι με ταμπού και κοινωνικά στερεότυπα;

Έχω την αίσθηση ότι τα τελευταία χρόνια οι άνθρωποι τείνουν να αμφισβητούν τις παραδοσιακές σχέσεις γενικότερα. Οι άνθρωποι που κατέκριναν τη ζωή μας για λόγους «ηθικής» ήταν ελάχιστοι. Πιθανό βέβαια να συμβαίνει αυτό στον μικρόκοσμό μου ή να μη μιλάνε μπροστά μου. Από στερεότυπα όμως άλλο τίποτα. Αυτό που με εκνευρίζει αφάνταστα είναι όταν με αντιμετωπίζουν ως τον «πολλά βαρύ μάτσο άντρα» που έχει δυο γυναίκες. Αγνοούν δηλαδή τη σχέση που έχουν τα κορίτσια μεταξύ τους και επικεντρώνονται στον άντρα. Επίσης, πολύ συνηθισμένη είναι η αντιμετώπιση μιας τριαδικής σχέσης ως κάτι που διεξάγεται απαραίτητα στο κρεβάτι. Είναι κάτι που δεν ισχύει. Ξέρετε, κάνουμε ότι κάνουν και τα ζευγάρια. Τρώμε, βγαίνουμε βόλτες, βλέπουμε ταινίες, πηγαίνουμε για καφέ κλπ.

Επίσης, πολύ συνηθισμένη είναι η αντιμετώπιση μιας τριαδικής σχέσης ως κάτι που διεξάγεται απαραίτητα στο κρεβάτι. Είναι κάτι που δεν ισχύει. Ξέρετε, κάνουμε ότι κάνουν και τα ζευγάρια. Τρώμε, βγαίνουμε βόλτες, βλέπουμε ταινίες, πηγαίνουμε για καφέ κλπ.

Υπάρχει το κομμάτι της ζήλιας; Τόσο μεταξύ σας όσο και για άλλους;

Θα έλεγα ότι υπάρχει πάντοτε ένα κομμάτι ανασφάλειας. Κάποιος μπορεί να νιώσει ότι είναι «στην απ’ έξω». Θεωρώ πως η πολυσυντροφικότητα βασίζεται στην ειλικρίνεια και την εμπιστοσύνη. Είναι πολύ σημαντικό το κάθε μέλος να δουλέψει με τον εαυτό του και να διαπιστώσει τους παράγοντες που του δημιουργούν μια ανασφάλεια που συνήθως δεν έχει βάση.

«The Three Graces», του Antonio Canova SHUTTERSTOCK

Πώς βιώνετε το κομμάτι του σεξ με τις συντρόφους σου;

Σεξ μπορεί να κάνουμε όλα μαζί ή και κατά δυάδες. Σε ό,τι αφορά το τρίο, προσωπικά λατρεύω να κάνω σεξ με δυο γυναίκες. Πολλές φορές νιώθω ότι αυτό έχει να κάνει με το γυναικείο κομμάτι της προσωπικότητάς μου. Μου αρέσει πιο πολύ να κοιτάζω. Είναι σαν να γίνομαι για λίγο γυναίκα. Οι περισσότεροι φαντάζονται ένα τρίο όπως αυτό διεξάγεται στις τσόντες. Συνήθως δεν έχει καμία σχέση. Μπορεί π.χ. να υπάρξει τρυφερότητα. Οι ταινίες πορνό έχουν αναδείξει το τρίο ως κάτι που συμβαίνει για την ικανοποίηση του άντρα. Ωστόσο, μπορεί να υπάρξει ικανοποίηση και για τα τρία μέλη. Προσωπικά θα με ξενέρωνε αν συνέβαινε το αντίθετο. Θέλω όλοι να παίζουν με όλους. Να ικανοποιούνται όλοι. Επίσης σε αντίθεση πάντως με ότι φαντάζονται οι περισσότεροι, μπορεί να υπάρξει μεγάλο χρονικό διάστημα αποχής από το σεξ, όπως άλλωστε συμβαίνει και στα ζευγάρια.

Ο έρωτας πιστεύεις πως μπορεί να μοιραστεί, σε αντίθεση με ό,τι προστάζουν οι κοινωνικές νόρμες;

Ποτέ δεν μπόρεσα να κατανοήσω αυτό το «μοιράζομαι» σε ό,τι αφορά τα ανθρώπινα συναισθήματα. Θεωρώ πως δεν υπάρχει «αγαπώ κατά 60% τον έναν άνθρωπο και κατά 40% τον άλλον». Η αγάπη δε χωρίζεται, ούτε μετριέται. Είτε αγαπάς είτε δεν αγαπάς. Μου θυμίζει το παιδιαρίστικο «ποιον αγαπάει πιο πολύ η μαμά, τον ένα γιο ή τον άλλο». Ελπίζω κάποια στιγμή η κοινωνία να ξεπεράσει την ανταγωνιστικότητα που της έχει κληροδοτηθεί, και αυτό δεν αφορά μόνο την πολυσυντροφικότητα.

Πολυσυντροφικότητα στην Ελλάδα: Αγάπη, σεξ και κοινωνικά ταμπού
SHUTTERSTOCK

Στη συνέχεια, στο NEWS 24/7 μιλούν ο Ήλιος, η R. και η Α. Ο Ήλιος έχει πολυσυντροφικές σχέσεις με την R. και την A. Γνωρίστηκαν μέσω των social media. Ήλιος και R. ζουν στην Αθήνα, ενώ η Α. στη Θεσσαλονίκη.

Πότε ανακάλυψες πως είσαι πολυσυντροφικός/η;

Ήλιος: Όταν αποδέχτηκα τον εαυτό μου σ’ αυτό το κομμάτι, το 2014. Ενώ είχα ταυτόχρονα συναισθήματα για περισσότερα άτομα, σε όλη μου τη ζωή προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου πως τα συναισθήματα αυτά δεν υπήρχαν ή πως ήταν ψεύτικα. Εν τέλει αποφάσισα πως από το να κοροϊδεύω τον εαυτό μου ή τη σύντροφό μου, ήταν καλύτερο να της πω πως είμαι πολυσυντροφικός.

R.: Από το γυμνάσιο ήξερα πως ήμουν πολυσυντροφική γιατί μου άρεσαν αρκετές κοπέλες και αγόρια ταυτόχρονα. Επίσης δεν βίωνα το αίσθημα της ζήλιας και το θεωρούσα κάτι απολύτως φυσιολογικό, πίστευα ότι αρκετά άτομα ήταν πολυσυντροφικά απλά δεν το παραδέχονταν, επηρεασμένα από την τοξική μονογαμική κουλτούρα.

Α.: Άρχισα να υποπτεύομαι πως είμαι πολυσυντροφική πριν 3-4 χρόνια, όταν ένιωθα πολλά αισθήματα για δύο κοντινά μου πρόσωπα μαζί, κάτι το οποίο δεν κάθισα ποτέ να αναλύσω περισσότερο γιατί στο μυαλό μου μού φάνηκε φυσιολογικό.

Πόσο καιρό είστε μαζί; Πώς ήρθατε σε επαφή;

Ήλιος: Αυτή τη στιγμή έχω δύο ξεχωριστές μεταξύ τους σχέσεις, με κοπέλες που απαντούν κι αυτές στη συνέντευξη. Η μία ζει όπως και εγώ στην Αθήνα, είμαστε μαζί λίγο παραπάνω από δύο χρόνια και βρισκόμαστε αρκετά συχνά. Η άλλη βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και είμαστε μαζί από την αρχή του περασμένου έτους. Η πανδημία και η απόσταση μας έχουν δυσκολέψει, όμως έχουμε πολύ όμορφη, σταθερή και ουσιαστική συναισθηματική και συντροφική επαφή. Και με τις δύο γνωριστήκαμε μέσα από τα social media.

R.: Με τον σύντροφό μου είμαστε περίπου 2 χρόνια και τον γνώρισα τυχαία στο facebook.

Α.: Με το πρώτο πολυσυντροφικό άτομο που είχα γνωρίσει ποτέ, είμαστε μαζί ένα χρόνο αν και από απόσταση διότι ζει στην Αθήνα ενώ εγώ στην Θεσσαλονίκη. Γνωριστήκαμε από τα social media αλλά για αρκετό καιρό είμασταν απλά φίλοι. Έχουμε πολύ καλή επικοινωνία σε όλα τα επίπεδα. Αυτήν την χρονική στιγμή δεν έχω κάποια παράλληλη σχέση.

Μιλάτε ανοιχτά για τη σχέση σας;

Ήλιος: Σε φλερτ, φροντίζω να είναι από τα πρώτα πράγματα που θα πω. Σε σχετικές συζητήσεις με φίλους και στον δημόσιο διάλογο, είναι απολύτως φυσιολογικό να αναφερθούν οι συντροφικές σχέσεις, πάντα με σεβασμό στα όρια ιδιωτικότητας του κάθε ατόμου. Στην περίπτωση που κάποιος προσπαθήσει να μειώσει αυτό που ζω, θα μειώσω ή θα διακόψω τις επαφές μας.

R.: Ναι λέω ανοιχτά ότι είμαι πολυσυντροφική και κυρίως σε άτομα που βγαίνω για να είμαι ειλικρινής μαζί τους, γενικά το λέω ανοιχτά.

Α.: Ναι. Είναι κάτι που ξεκαθαρίζω από την αρχή, διότι δεν θα ήθελα ποτέ να είμαι με κάποιον/α που δεν σέβεται αυτό που είμαι.

Έχετε δεχτεί κριτική από τους οικείους σας για τη σχέση σας; Έχετε έρθει σε αμηχανία;

Ήλιος: Η μία μου γιαγιά είχε μεγάλο θέμα μ’ αυτό. Τη μια μέρα έλεγε «αυτό δεν είναι έρωτας, αυτό δεν είναι αγάπη». Την άλλη μέρα έλεγε «βλέπω πόσο αγαπιέστε και σας χαίρομαι». Δεν μπορούσε να το καταλάβει. Συμφωνήσαμε πως κάποια πράγματα συμβαίνουν κι ας μη μπορούμε να τα καταλάβουμε όλοι. Κάποια στιγμή μίλησε άσχημα και τώρα τη βλέπω πιο σπάνια. Οι γονείς και τ’ αδέρφια μου είχαν κάποιες απορίες που τους έλυσα και το αποδέχτηκαν στο έπακρο. Η άλλη μου γιαγιά θέλει να με δει γαμπρό πριν πεθάνει. Ο πολυσυντροφικός γάμος στην Ελλάδα, θα επιτραπεί περίπου εκατό χρόνια μετά τον πρώτο γκέι γάμο στη Μητρόπολη Αθηνών. Θα της το πω να έρθει.

R.: Ναι, από φίλες αλλά δεν έχω έλθει σε αμηχανία.

Α.: Δεν την λαμβάνω σαν κριτική, αλλά έχω ακούσει αρκετά σχόλια από την μητέρα μου μέχρι και πρώην φίλους μου ότι αυτό που ζω είναι απλά μια φάση και θα «σοβαρευτώ» όταν μεγαλώσω. Δεν με ενοχλεί τόσο. Μερικές φορές το διαφορετικό μας φοβίζει και δεν το δεχόμαστε άμεσα.

Η μία μου γιαγιά είχε μεγάλο θέμα μ’ αυτό. Τη μια μέρα έλεγε «αυτό δεν είναι έρωτας, αυτό δεν είναι αγάπη». Την άλλη μέρα έλεγε «βλέπω πόσο αγαπιέστε και σας χαίρομαι». Δεν μπορούσε να το καταλάβει. Συμφωνήσαμε πως κάποια πράγματα συμβαίνουν κι ας μη μπορούμε να τα καταλάβουμε όλοι.- Ήλιος

Έχετε έρθει αντιμέτωποι με ταμπού και κοινωνικά στερεότυπα;

Ήλιος: Όχι ιδιαίτερα. Παίζει ρόλο και το περιβάλλον που κινείται κανείς. Μία τριάδα/τετράδα/ν-άδα νέων ανθρώπων στο κέντρο της (συμ)πρωτεύουσας ή σε μια παραλία, σπανίως τραβά τα βλέμματα. Ο κόσμος βλέπει απλώς χαρούμενους νέους ανθρώπους και δεν δίνει σημασία. Στην εστίαση μπορεί να υπάρξει ψίθυρος. Σε χωριό συγγενών, μπορεί να εκδοθεί μέχρι και προφορικό διήγημα. Σε μεγαλύτερη ηλικία, μπορεί να αποτελεί μεγαλύτερο ζήτημα. Από την άλλη, η ορατότητα του σήμερα μας διασφαλίζει την ασφαλέστερη ύπαρξη στον δημόσιο χώρο του αύριο.

R.: Ναι έχω έλθει αντιμέτωπη κυρίως από φίλες που θεωρούν ότι απλά παίζω και δεν συνάπτω μια ουσιαστική σχέση.

Α.: Έχω αντιμετωπίσει χυδαίες συμπεριφορές από άτομα τα οποία φλέρταρα. Μόλις έφερνα στο θέμα την πολυσυντροφικότητα αναφέρονταν σε αυτό σαν να είναι κάποιου είδους φετίχ. Προφανώς το φλερτ σταματούσε εκεί.

Υπάρχει το κομμάτι της ζήλιας; Τόσο μεταξύ σας όσο και για άλλους;

Ήλιος: Προσωπικά δεν το βιώνω αυτό το συναίσθημα, το έχω ξεπεράσει. Δεν είναι υποτιμητικό να ζηλεύει κανείς, ούτε είναι «ανώτερο» το άτομο που δεν ζηλεύει. Μια πρώην σύντροφός μου πήρε την εξαιρετικά θαρραλέα πρωτοβουλία να ζητήσει από μια κοπέλα που φλερτάραμε (και πλέον έχουμε σχέση), να τη βοηθήσει να διαχειριστεί τη ζήλια απέναντί της. Η ζήλια είναι ένα συναίσθημα όπως όλα και μπορούμε, μόνοι ή με βοήθεια, να το διαχειριστούμε ή να το ξεπεράσουμε. Κατά μία έννοια είναι σαν να ξεπερνάς μια φοβία. Το ίδιο ισχύει και για τις μονογαμικές σχέσεις. Ένα άτομο που ζηλεύει πολύ, δεν αγαπά κατ’ ανάγκη πολύ, ούτε το αντίστροφο. Στις πολυσυντροφικές σχέσεις χρειάζεται ειλικρίνεια, επικοινωνία.

R.: Η ζήλια είναι ανθρώπινο συναίσθημα και μπορεί να υπάρξει σε όλες τις σχέσεις. Εγώ δεν βιώνω ζήλια, αλλά κάποιες φορές τριγκάρεται ο φόβος εγκατάλειψης που έχω, αλλά αυτό το βιώνω σε κάθε είδους σχέση.

Α.: Προσωπικά δεν ένιωσα ποτέ μου ζήλια. Στο μυαλό μου οι σχέσεις αυτές πάντα ήταν νορμάλ όσο υπήρχε ενδιαφέρον και αγάπη. Καλό είναι όμως, να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα αφήσουμε την ζήλια να γίνει εμπόδιο πριν κάνουμε οποιαδήποτε σχέση και να την αντιμετωπίζουμε συζητώντας.

Πώς βιώνετε το κομμάτι του σεξ;

Ήλιος: Όμορφα; Χα χα χα! Όπως και στο συντροφικό κομμάτι, έτσι και στο σεξουαλικό, οι πολυσυντροφικές σχέσεις λειτουργούν διαφορετικά μεταξύ των ατόμων. Σίγουρα είναι πολύ έντονο και όμορφο π.χ. να κάνεις ταυτόχρονα σεξ με τα άτομα που αγαπάς, αρκεί να γίνεται με ασφάλεια και συναίνεση. Όμως αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη το ζητούμενο. Το σεξ είναι ούτως ή άλλως διαφορετικό με το κάθε άτομο κι αυτό το κάνει πιο ενδιαφέρον και αυξάνει την επιθυμία.

R.: Στις πολυσυντροφικές σχέσεις το σεξ είναι κάτι που πρέπει να το συζητούν τα άτομα ανοιχτά, δεν εννοώ λεπτομέρειες για τους διάφορους συντρόφους, αλλά τα όρια που θέτει το κάθε άτομο, τη συναίνεση, καθώς και το θέμα της προφύλαξης και των εξετάσεων, που για εμένα είναι το πιο σημαντικό.

Α.: Κάθε φορά που συναντιόμαστε περνάμε πολύ όμορφα και υπάρχει πολύ πάθος. Προσπαθούμε να δοκιμάζουμε καινούργια πράγματα με συναίνεση φυσικά.

Η αγάπη πιστεύετε πως μπορεί να μοιραστεί;

Ήλιος: Με κάθε άτομο δημιουργείται ξεχωριστό ολόκληρο συναίσθημα και στην επαφή μαζί του, το συναίσθημα είναι όλο εκεί, όπως και το σώμα. Κατ’ αυτή την έννοια, το μόνο που μένει να μοιραστεί, είναι ο χρόνος. Αυτό σημαίνει πως «έχουμε πρόγραμμα» ή τουλάχιστον πως βοηθάει να έχουμε. Η ζωή είναι τόσο πιο ενδιαφέρουσα και υγιής όταν τη ζεις αυθεντικά, που δεν αξίζει να ζεις για το «τι θα πει ο κόσμος» που δεν είναι μέρος της. Κάποια στιγμή θα πεθάνουμε. Ας μπορούμε ως τότε, να πούμε πως ζήσαμε.

R.: Ναι σίγουρα.

Α.: Ο έρωτας και η αγάπη όταν μοιράζονται προσφέρουν μόνο καλό. Δεν υπάρχει λόγος να «μικρύνω» τον εαυτό μου για την άποψη κάποιου τρίτου, όταν αυτό που κάνω είναι αθώο και άκακο.

Πολυσυντροφικότητα στην Ελλάδα: Αγάπη, σεξ και κοινωνικά ταμπού
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΑΝΤΟΥΝΑΣ

Τέλος, στο NEWS 24/7 μιλούν ο Γιώργος και η Έλενα, οι οποίοι διατηρούν σχέση, στο πλαίσιο της ανεξάρτητης πολυσυντροφικότητας. Οι δυο τους διατηρούν και άλλες ανοικτές σχέσεις παράλληλα, χωρίς κάποια από αυτές να είναι η πρωταρχική τους σχέση. Ο Γιώργος είναι διαχειριστής της ιστοσελίδας: polyamorygr.wordpress.com / Facebook: Polyamorygr.

Πότε και πώς ανακάλυψες ότι είσαι πολυσυντροφικός/ή;

Γιώργος: Ήδη από την εφηβεία είχα την πεποίθηση ότι ιδανικά οι σχέσεις των ανθρώπων θα πρέπει να είναι ελεύθερες σε κάθε επίπεδο. Το μοιραζόμουν αυτό με φίλους και ερωτικούς συντρόφους, αλλά πιο πολύ ως ένα ιδανικό προς το οποίο πρέπει να κινηθούμε. Κάποια στιγμή, ενώ βρισκόμουν στην Αγγλία, έπεσα τυχαία πάνω στον όρο polyamory (η αγγλική λέξη για την πολυσυντροφικότητα) και ενθουσιάστηκα! Συνειδητοποίησα ότι υπάρχει ένα παγκόσμιο κίνημα που υποστηρίζει και εφαρμόζει στην πράξη αυτά που πίστευα. Ένιωσα ότι βρήκα τη «φυλή» μου. Αυτό μου έδωσε περισσότερη αυτοπεποίθηση για να εκφράζω τις σκέψεις και τις επιθυμίες μου. Άρχισα να το ψάχνω περισσότερο και όταν είδα ότι στο ελληνόφωνο διαδίκτυο (τουλάχιστον εκτός facebook μιας και τότε δεν είχα λογαριασμό) δεν υπήρχε σχεδόν τίποτα αναφορικά με την πολυσυντροφικότητα, αποφάσισα να φτιάξω το blog μου. Μιλάμε τώρα για το 2013. Αυτό με έφερε σε επαφή με άτομα από την κοινότητα και έτσι αποφάσισα (με βαριά καρδιά γιατί είμαι λίγο τεχνοφοβικός) να φτιάξω facebook και να μεταφέρω κι εκεί το υλικό της σελίδας μου. Πλέον είμαι διαχειριστής σε σελίδες για την πολυσυντροφικότητα, έχω δικτυωθεί με άτομα από όλο τον κόσμο, έχω συμμάσχει σε σχετικά φεστιβάλ και γενικά όλο αυτό αποτελεί σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς μου και του τρόπου που αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου και τους γύρω μου.

Έλενα: Μέσα μου ήξερα, απλά δεν είχα τα λόγια να το εκφράσω. Το 2015 παρακολούθησα μια παρουσίαση για την πολυσυντροφικότητα και μου ταίριαξε πολύ.

Πόσο καιρό είστε μαζί; Πως ήρθατε σε επαφή;

Γιώργος: Γνωριστήκαμε μέσω των συναντήσεων της ομάδας «ανοικτές σχέσεις» στο facebook. Γνωριζόμαστε αρκετό καιρό και μιλούσαμε σποραδικά από το διαδίκτυο, αλλά πιο κοντά ήρθαμε τον περασμένο Οκτώβρη. Θα ήθελα εδώ να διευκρινίσω κάτι: Η πολυσυντροφικότητα και οι ανοικτές σχέσεις έχουν πολλές μορφές. Οι περισσότεροι άνθρωποι εκτός της κοινότητας την έχουν στο μυαλό τους σαν μια πιο ανοικτή παραλλαγή του κλασσικού ζευγαριού. Παρότι υπάρχει κι αυτό, υπάρχουν και πολλές άλλες μορφές σχέσεων που ξεφεύγουν τελείως από το ζευγάρι. Προσωπικά αυτήν την περίοδο είμαι στη φάση της ανεξάρτητης πολυσυντροφικότητας (solo polyamory). Διατηρώ δηλαδή σχέσεις με τις συντρόφους μου χωρίς όμως να τις ιεραρχώ κάπως και χωρίς να θεωρώ ότι «είμαστε ζευγάρι» με κάποια από αυτές. Άλλωστε, όπως λέει και μια φίλη μου, ζευγάρια είναι μόνο οι κάλτσες. Δεν αποκλείω κάποια άλλη μορφή σχέσης για το μέλλον βέβαια. Πού θα πάει, κάποια στιγμή θα τη φτιάξουμε την παγκόσμια πολυσυντροφική κομμούνα χαχαχα.

Έλενα: Είχαμε γνωριστεί παλιά και βλεπόμασταν στις συναντήσεις της ομάδας «ανοιχτές σχέσεις», όμως τον Οκτώβριο του 2020 ήρθαμε πιο κοντά. Λίγο πριν φύγω για εξωτερικό. Εμ, δεν είμαστε και ακριβώς «μαζί», με την έννοια του κλασσικού μονογαμικού ζευγαριού. Αυτή τη στιγμή δεν είμαστε στην ίδια πόλη, οπότε κρατάμε μια όμορφη επαφή.

Μιλάτε ανοιχτά για τη σχέση σας;

Γιώργος: Γενικά δε μου αρέσει να συζητάω ιδιαίτερα για την προσωπική μου ζωή. Όλοι οι κοντινοί μου άνθρωποι γνωρίζουν βέβαια ότι είμαι πολυσυντροφικός. Οι λεπτομέρειες νομίζω ότι αφορούν τα άτομα που τις βιώνουν.

Έλενα: Μόνο σε ανθρώπους που μπορούν να ακούσουν και να καταλάβουν το πλαίσιο.

Έχετε δεχτεί κριτική από τους οικείους σας για την σχέση σας; Έχετε έρθει σε αμηχανία;

Γιώργος: Όχι και στα δύο. Οι οικείοι μου άνθρωποι, παρότι μπορεί να διαφωνούν, με εμπιστεύονται και σέβονται απόλυτα τις επιλογές μου.

Έλενα: Ναι, γιατί κάποιοι συγγενείς, παρόλο που έχουν καλή πρόθεση, έχουν κάτι πολύ συγκεκριμένο στο μυαλό τους ως «ευτυχία», που τους εμποδίζει να δουν ότι κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και έχει διαφορετικά κριτήρια και άλλες ανάγκες.

Έχετε έρθει αντιμέτωποι με ταμπού και κοινωνικά στερεότυπα;

Γιώργος: Με αυτά ερχόμαστε σε επαφή καθημερινά στην κοινωνία μας όχι μόνο στο θέμα των σχέσεων, αλλά σε όλους τους τομείς της κοινωνικής μας ζωής. Για να εστιάσω στην πολυσυντροφικότητα νομίζω ότι όλα τα άτομα εκπαιδευόμαστε από μικρά να θεωρούμε ότι η μονογαμική σχέση είναι η ανώτερη και η μόνη φυσική μορφή σχέσης. Αυτό γεννάει πάρα πολλά ταμπού και στερεότυπα για τα πολυσυντροφικά άτομα. Προσωπικά από κοντά εκτός από μία, δύο ακραίες περιπτώσεις, έχω ακούσει διάφορα στερεοτυπικά πριν τα άλλα άτομα μάθουν την πολυσυντροφική μου ιδιότητα. Μετά συνήθως είναι πιο προσεκτικοί χαχα. Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις καλοπροαίρετων σχολίων που κρύβουν από πίσω στερεοτυπικές αντιλήψεις. Στο διαδίκτυο ωστόσο μου έχει τύχει να δεχθώ χυδαία επίθεση και μόνο στην αναφορά της λέξης. Και φυσικά να διαβάσω τα μύρια όσα σε σχετικές συζητήσεις. Ότι φοβόμαστε τη δέσμευση, ότι οι ανοικτές σχέσεις δεν είναι τόσο σοβαρές, ότι αυτά τα πράγματα δε γίνονται κλπ. Όσο πιο πολύ όμως γνωρίζω πολυσυντροφικά άτομα που είναι σε μακροχρόνιες σχέσεις αγάπης και αλληλοσεβασμού, που μεγαλώνουν παιδιά μαζί κλπ. τόσο λιγότερο παίρνω σοβαρά τέτοια σχόλια. Εσείς που νομίζετε ότι δε γίνεται, αφήστε μας να συνεχίσουμε να το ζούμε.

Έλενα: Ναι, πολύ συχνά. Ακόμα και εγώ μέσα μου παλεύω ξεπεράσω όλες αυτές τις αντιλήψεις που μεγάλωσα. Από το άμεσο περιβάλλον, μέχρι όλες τις ταινίες της Βουγιουκλάκη και του Hollywood.

Υπάρχει το κομμάτι της ζήλιας; Τόσο μεταξύ σας όσο και για άλλους;

Γιώργος: Αυτό είναι ένα ακόμα στερεότυπο. Κανείς δεν είπε ότι τα πολυσυντροφικά άτομα δε ζηλεύουν. Υπάρχει μεγάλη βιβλιογραφία μέσα στις πολυσυντροφικές κοινότητες για τη διαχείριση της ζήλιας μέσα στη σχέση που θα μπορούσε νομίζω να φανεί πολύ χρήσιμη και σε άτομα που βρίσκονται σε μονογαμικές σχέσεις. Φυσικά και υπάρχει ζήλια. Η διαφορά είναι ότι όταν ζηλεύω για κάτι, καταλαβαίνω ότι είναι δική μου ανασφάλεια που χρειάζεται να τη δουλέψω με τον εαυτό μου πρώτα από όλα. Και βέβαια θα την επικοινωνήσω με τις σχέσεις μου, αφού η επικοινωνία είναι σημαντικό κομμάτι. Αλλά δε θα θεωρήσω τη ζήλια ως ένδειξη αγάπης, ούτε ως αποτέλεσμα των πράξεων των συντρόφων μου. Θα έλεγα ότι όσο πιο ασφαλής νιώθω με ένα άτομο, τόσο λιγότερο ζηλεύω. Και μπορεί να σας φαίνεται περίεργο, αλλά το ότι μια σχέση είναι ανοικτή μου δημιουργεί μεγαλύτερη ασφάλεια. Γιατί ξέρω ότι η εκάστοτε σύντροφος δεν έχει κίνητρο να μου κρύψει πράγματα, όπως σε μια αποκλειστική σχέση.

Έλενα: Εννοείται ότι υπάρχει. Απλά όπως είπε και ο Γιώργος όταν το νιώθω, αναγνωρίζω ότι είναι μια δική μου ανασφάλεια που χρειάζεται να δουλέψω.

Πώς βιώνετε το κομμάτι του σεξ;

Γιώργος: Να πω εδώ ότι το σεξ δεν είναι απαραίτητο κομμάτι μιας πολυσυντροφικής σχέσης. Υπάρχουν πολυσυντροφικά άτομα που είναι ασεξουαλικά. Προσωπικά για εμένα το σεξ είναι ένας τρόπος επικοινωνίας και γνωριμίας με το άλλο άτομο. Ένα παιχνίδι για ενήλικες. Για να το απολαύσω χρειάζεται να αφεθώ, να νιώσω ότι μπορώ να εμπιστευτώ τη σύντροφο μου ώστε να εμφανιστώ γυμνός μπροστά της κυριολεκτικά και μεταφορικά. Να αισθανθώ ότι μπορώ να δείξω την ευαλωτότητα μου. Για αυτό και πλέον σπάνια κάνω one night stands. Το σεξ για μένα χρειάζεται χρόνο για να μεστώσει. Και δε μιλάω εδώ μόνο για τη διάρκεια της πράξης. Χρειάζεται χρόνο με το άλλο άτομο ώστε να δημιουργηθεί οικειότητα, να μπορείς να αποκαλύψεις όλες σου τις πλευρές, τις φαντασιώσεις ακόμη και τις πιο σκοτεινές επιθυμίες. Όταν γίνει αυτό τότε το σεξ μπορεί να μετατραπεί σε μια μυσταγωγική, εκστατική εμπειρία ένωσης όπου δεν υπάρχει πια χώρος και χρόνος.

Ο έρωτας, η αγάπη πιστεύετε πως μπορούν να μοιραστούν;

Γιώργος: Ξεκάθαρα ναι. Όπως αγαπάς τα αδέρφια σου, τα παιδιά σου, τους φίλους σου, έτσι ακριβώς μπορείς να αγαπάς και τους ερωτικούς σου συντρόφους. Η αγάπη δεν είναι πίτα που όσο κόβεις κομμάτια μειώνεται. Η αγάπη είναι τέχνη που όσο περισσότερο την εξασκείς, τόσο καλύτερος γίνεσαι σε αυτή. Το να περιμένεις να βρεις τον τέλειο σύντροφο για να του δώσεις όλη σου την αγάπη είναι σαν να είσαι ζωγράφος που δεν έχει πιάσει ποτέ πινέλο και περιμένει να βρει το τέλειο τοπίο για να το ζωγραφίσει. Ακόμη κι αν κάποτε το βρεις θα διαπιστώσεις ότι δεν ξέρεις να τραβήξεις ούτε μια γραμμή για να το αποτυπώσεις στον καμβά. Η κοινωνία που ζούμε παρότι μιλάει συνέχεια για αγάπη και για έρωτα παράλληλα, τα πολεμάει και τα περιορίζει στην ιδιωτικοποιημένη μορφή του ζευγαριού. Η αντίληψη που έχουμε για τον έρωτα και την αγάπη προέρχεται από τη βικτωριανή εποχή. Υπήρχαν κοινωνίες που τα αντιλαμβάνονταν αυτά τα πράγματα πολύ διαφορετικά. Αλλά και στο σήμερα μέσα από τις πολυσυντροφικές κοινότητες έχω γνωρίσει προσωπικά εκατοντάδες άτομα που ζουν σε μακροχρόνιες ευτυχισμένες σχέσεις, σε διευρυμένες μορφές οικογένειας κλπ. Υπάρχουν και άφθονες επιστημονικές μελέτες πάνω στο ζήτημα που αποδεικνύουν πόσο εφικτό είναι κάτι τέτοιο. Ήδη αυτό που θεωρούμε μονογαμία σήμερα είναι πολύ πιο ρευστό και σχετικό από ότι πριν έναν αιώνα. Νομίζω ότι στο μέλλον θα περάσουμε από τις σημερινές σχέσεις κτητικότατας και αποκλειστικότητας σε σχέσεις μοιράσματος και αλληλεγγύης σε όλους τους τομείς της ζωής μας και η συλλογική συμβίωση θα πάρει μια πολύ πιο διευρυμένη μορφή από αυτή της πυρηνικής οικογένειας.

Έλενα: Ό,τι είπε ο Γιώργος!

Το πρωτότυπο άρθρο βρίσκεται εδώ: https://bit.ly/2PbFeAW


Ανοικτή παρουσίαση του πολυσυντροφικού κόμικ: «It’s not that complicated»

Στα πλαίσια της πολυσυντροφικής εβδομάδας (9-15/2) η ομάδα “Ανοιχτές Σχέσεις” κουβεντιάζει αυτό το Σάββατο 13/2, 7μ.μ. με τη Μαργαρίτα με αφορμή την πρόσφατη έκδοση του queer, πολυσυντροφικού της κόμικ “It’s not that complicated” που κυκλοφόρησε πρόσφατα στο Βερολίνο. Μια συζήτηση για τα κόμικ, τις ανοιχτές σχέσεις και τις πολυσυντροφικές κοινότητες στην Ελλάδα και το εξωτερικό
Για να συνδεθείτε συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα επικοινωνίας και θα σας στείλουμε το σχετικό σύνδεσμο για την εκδήλωση: https://forms.gle/VFR5VAn4mL6EiEJB7
Οι κανόνες της συνάντησης:
– Ακούμε με προσοχή χωρίς να διακόπτουμε το πρόσωπο που μιλάει.
– Δεν μονοπωλούμε τη συζήτηση μιλώντας ασταμάτητα. Ο σκοπός της συνάντησης δεν είναι να προβάλουμε τον εαυτό μας.
– Δεν κάνουμε κριτική και δεν δίνουμε συμβουλές παρά μόνο αν μας ζητηθούν

#metoo

Δεν έχω γνωρίσει μέχρι τώρα στη ζωή μου κάποιον άνδρα1 που να μην έχει κακοποιήσει άλλους συνανθρώπους του ηθελημένα ή μη του εαυτού μου συμπεριλαμβανομένου. Μιλάω και για σεξουαλική κακοποίηση αλλά όχι μόνο. Γιατί κακοποίηση είναι και το ξύλο στον πιο αδύναμο, τα καψόνια, το bulying, οι προσβολές, ο εξευτελισμός. Αλλά ας επικεντρωθούμε στις σχέσεις των φύλων. Πολλοί νομίζουν ότι αν δεν τη στήνουν τα βράδια κάτω από γέφυρες για να βιάσουν περαστικές είναι υπόδειγμα αντισεξισμού. Όμως όπως λέει και μια φίλη μου η πατριαρχία είναι σαν το οξυγόνο. Μπορεί να μην τη βλέπεις με γυμνό μάτι, αλλά είναι παντού γύρω μας. Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι ότι το πέπλο που κάλυπτε την πραγματικότητα σιγά, σιγά απομακρύνεται.

Οι άνδρες μαθαίνουν από μικρά παιδιά να μην κλαίνε, να είναι σκληροί,να εκφράζουν το θυμό τους αλλά όχι τη λύπη τους και να επιβάλλονται με τη βία. Οι άνδρες μαθαίνουν ότι αν τους αρέσει πολύ μια γυναίκα πρέπει να τη διεκδικούν. Ότι αν αυτή λέει όχι πρέπει να επιμείνουν μέχρι το όχι να γίνει ναι. Οι άνδρες μαθαίνουν ότι αν μια γυναίκα θέλει να κάνει “συνέχεια” σεξ είναι τσούλα ενώ αν ένας άνδρας θέλει το ίδιο είναι απλά …άνδρας. Οι άνδρες μαθαίνουν να πιάνουν χώρο και να εκφράζονται ελεύθερα για όλα τα θέματα. Ο δημόσιος χώρος τους ανήκει. Ο ιδιωτικός χώρος είναι το βασίλειο των γυναικών για αυτό και δεν πολυανακατεύονται στις δουλειές του νοικοκυριού. Βοηθάνε όμως καμιά φορά πηγαίνοντας σούπερ μάρκετ και πετώντας τα σκουπίδια.

Οι βιασμοί βέβαια είναι άλλης τάξης φαινόμενο. Είναι; Μόνο μια μειοψηφία βιασμών γίνονται από αγνώστους ο μεγαλύτερος αριθμός είναι από συγγενείς (συνήθως πατεράδες και θείους) ή ερωτικούς συντρόφους. Μέχρι το 2006 το νομικό μας σύστημα δεν αναγνώριζε την πιθανότητα βιασμού εντός γάμου. Βλέπεις είναι συζυγικό καθήκον να κάνεις σεξ με το σύντροφό σου οποιαδήποτε ώρα και στιγμή. Βιασμός όμως δεν είναι μόνο όταν αναγκάσεις κάποια να κάνει σεξ μαζί σου υπό την απειλή όπλου. Είναι και όταν δεν σταματάς το σεξ μόλις η σύντροφός σου το ζητήσει. Είναι και όταν κάνεις σεξ ενώ το άλλο άτομο δεν έχει τις αισθήσεις του, όταν σιωπά γιατί φοβάται, όταν δεν έχει δώσει την ενθουσιώδη συναίνεσή του. Και όχι το ότι κάποια ήρθε μεθυσμένη σπίτι σου την πρώτη νύχτα που σε γνώρισε δεν είναι συναίνεση. Ούτε αν είχατε φιληθεί πριν δύο ώρες είναι συναίνεση. Ο βιασμός λοιπόν βασίζεται στην έλλειψη συναίνεσης. Και όταν εκπαιδεύεσαι από μικρό παιδί να θεωρείς την έλλειψη συναίνεσης των γυναικών γύρω σου ως ένδειξη ότι πρέπει να εντείνεις τις προσπάθειες σου να τις…κατακτήσεις αυτό ακριβώς είναι που έχεις ακούσει ως κουλτούρα του βιασμού. Και ναι μπορεί να μην έφτασες ως εκεί αλλά μην παίρνεις όρκο για όλους τους φίλους σου.

Εκτός λοιπόν από το βιασμό υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα παραβιαστικών και κακοποιητικών συμπεριφορών που βασίζονται (έκπληξη!) στην έλλειψη συναίνεσης. Η σωματική και ψυχολογική βία, Το πολύ έντονο κοίταγμα ενώ αισθάνεσαι ότι η άλλη νιώθει άβολα, τα αγγίγματα και τα χουφτώματα, το να την ακολουθείς επί ένα χιλιόμετρο από πίσω μέσα στη νύχτα, το να της περιγράφεις με λεπτομέρειες τι θέλεις να της κάνεις ενώ δεν έχει καμιά όρεξη να σε ακούσει,το να συνεχίζεις να τη “φλερτάρεις” ενώ σου έχει ήδη πει ότι την ενοχλείς, κλπ. Τις προάλλες διάβαζα τις δημοσιεύσεις στο ίντερνετ ενός τύπου που έβριζε (και ορθά) το Λοβέρδο για τις δηλώσεις του και έκανε απανωτά ποστ αλληλεγγύης στο εγχώριο #metoo. Για το ίδιο άτομο είχε τύχει την προηγούμενη μέρα να μάθω ότι απομακρύνθηκε από γκρουπ στο Fb μετά από καταγγελίες δύο άγνωστων μεταξύ τους γυναικών του γκρουπ ότι τις παρενοχλούσε. Άλλοι πιο μάτσο από αυτόν καλούσαν σε ξυλοδαρμούς και δολοφονίες σεξιστών ενώ το ίδιο το προφίλ τους είναι γεμάτο σεξιστικές ανοησίες. Και το πιο τραγικό είναι ότι δεν νομίζω ότι οι παραπάνω είναι υποκριτές (όχι ότι δεν υπάρχουν και τέτοιοι, δε θα ξεχάσω ποτέ τον τραμπούκο συμμαθητή μου που, αφού είχε πετάξει μια καρέκλα από το παράθυρο του πρώτου ορόφου στο προαύλιο, μόλις ήρθε η διευθύντρια και μας είπε ότι αν δεν πούμε τι έγινε θα πάρει αποβολή όλο το τμήμα σηκώθηκε πάνω και ούρλιαζε “όποιος το έκανε να το πει τώρα αν είναι άνδρας. Εγώ αν το είχα κάνει θα αναλάμβανα αμέσως την ευθύνη”). Πιστεύω ότι είναι τόσο εσωτερικευμένος ο σεξισμός τους που δεν τον αντιλαμβάνονται καν ως τέτοιον. Για αυτό σου λέω: Δεν έχω γνωρίσει μέχρι τώρα στη ζωή μου κάποιον άνδρα που να μην έχει κακοποιήσει ποτέ άλλους συνανθρώπους του ηθελημένα ή μη του εαυτού μου συμπεριλαμβανομένου.

Ναι αλλά και οι άνδρες δεν κακοποιούνται, δεν παρενοχλούνται; Φυσικά. Προσωπικά το έχω βιώσει και αυτό τόσο από άνδρες όσο και από γυναίκες. Και ναι είναι αλήθεια ότι λίγοι άνδρες το λέμε δημόσια. Όμως κι εδώ έχει να κάνει με την ανατροφή μας. Όταν από παιδί μαθαίνεις να είσαι σκληρός και όχι γυναικούλα, άνδρας και όχι αδερφή, γαμιάς, κλπ. το να σε παρενοχλήσει κάποια σου ακούγεται ως αστείο. Αν είναι γυναίκα θα πρέπει να κολακευτείς αν είναι άνδρας να γελάσεις. Το μόνο που δεν πρέπει να κάνεις είναι να δείξεις τα συναισθήματα, τις ανάγκες σου και την ευαλωτότητά σου. Το να περάσουμε λοιπόν από την κουλτούρα του βιασμού στην κουλτούρα της συναίνεσης είναι όφελος για όλη την ανθρωπότητα.

Οι Καλοί, ο κακοί και η δικαιοσύνη

Άκουσε, άκουσε το μήνυμα της ήττας όταν λες:

Εμπρός να κάψουμε τον εμπρηστή.
Εμπρός να βιάσουμε τον βιαστή.
Εμπρός να κρεμάσουμε τον δήμιο.
Εμπρός να σκοτώσουμε τον φονιά.
Εμπρός να κλέψουμε τον κλέφτη.
Εμπρός να εξυγιανθεί η κοινωνία.

Το μήνυμα της ήττας το φωνάζουν
αυτοί που νιώθουν νικητές.
Το μήνυμα της ήττας το φωνάζουν
αυτοί που νιώθουν κατακτητές.
Το μήνυμα της ήττας το φωνάζουν
της πάσης φύσης εξουσίας οι εραστές.
Το μήνυμα της ήττας το φωνάζουν
αυτοί που ποτέ τους δε σκέφτηκαν «γιατί».

Αν αυτός που φέρεται με κάποιον από τους τρόπους που αναλύσαμε παραπάνω είναι κάποιος άγνωστος τύπος που δεν έχει σχέση με τον κοινωνικό μας κύκλο είναι πολύ εύκολο να τον καταδικάσουμε, να τον καταγγείλουμε ακόμη και να μιλήσουμε για κρεμάλες, κλπ. Αν όμως είναι ο φίλος μας, ο σύντροφος μας, ο συγγενής μας ή εμείς οι ίδιοι τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα από το να χωρίσουμε τον κόσμο σε καλούς και κακούς και να καλέσουμε σε εξόντωση των δεύτερων. Κι αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το συγκεκριμένο ζήτημα αλλά με το πώς αντιλαμβανόμαστε εν γένει την κοινωνική δικαιοσύνη. Ένα όμορφο σύνθημα λέει: “Είμαστε αυτό που κάνουμε για να αλλάξουμε αυτό που είμαστε”. Μπορούμε να αλλάξουμε αυτό που είμαστε αν αλλάξουμε αυτό που κάναμε. Ένας άλλος συμμαθητής μου που ήταν από τους κλασσικούς bullies του σχολείου σήμερα είναι ψυχολόγος για ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα. Αντί να ψάχνουμε τους κακούς ας προσπαθήσουμε να φτιάξουμε ένα περιβάλλον που να αξίζει να ζούμε. Οι άνδρες ας αναγνωρίσουμε πρώτα από όλα το σεξισμό μέσα μας, στις σκέψεις και στις πράξεις μας και ας επικοινωνήσουμε με τους άνδρες γύρω μας, ας χτίσουμε σχέσεις που βασίζονται στο συναίσθημα, το μοίρασμα, το νοιάξιμο, τη συναίνεση, την απόλαυση.

Κι όπως λέει και μια μαύρη queer, πολυσυντροφική φεμινίστρια: “Η συναίνεση που υποστηρίζεται από την πραγματική επιλογή ενός ισχυρού όχι, από σεβαστά και καλά ορισμένα όρια και από ένα σπλαχνικό ναι που πλημμυρίζει ολόκληρο το σώμα, είναι μια προ-οργασμική εμπειρία. Βάζει τα θεμέλια για συναρπαστικές συνδέσεις εγγύτητας που είναι καθαρές από τις σκιές της χειραγώγησης και της κακοποίησης”. Πρόκειται για την Adrienne Maree Brown, συγγραφέα του υπέροχου βιβλίου pleasure activism η οποία μεταξύ άλλων υποστηρίζει τη μετασχηματιστική δικαιοσύνη (transformative justice) μια ανεξάρτητη από το κράτος μορφή δικαιοσύνης χωρίς την ηθική της τιμωρίας που θέλει να σπάσει τον κύκλο της βλάβης και να λειτουργήσει ως φορέας αλλαγής στις κοινότητες μας και στην κοινωνία συνολικά! Κι αν σας άνοιξε η όρεξη δείτε εδώ ένα βιντεάκι για περισσότερα: https://www.youtube.com/watch?v=U-_BOFz5TXo

1Τουλάχιστον Cis straight άνδρα


To Bachelor και η μονογαμία ως φάσμα

Μπορεί η ταινία Ευτυχία να “έδωσε ένα γερό μάθημα στην κουλτούρα των ριάλιτι”1 αλλά εγώ παρακολούθησα χωρίς ενοχές τον τελικό του Bachelor. Τα τελευταία χρόνια δεν είχα συσκευή τηλεόρασης ωστόσο μέσα στην καραντίνα βρέθηκα σε σπίτι με TV κι έτσι είχα την ευκαιρία να δω το ριάλιτι “The Bachelor” όπου ένας άνδρας γνωρίζει είκοσι γυναίκες με σκοπό να καταλήξει στη μία, με την οποία θα προχωρήσει σε αποκλειστική σχέση, με σκοπό τη δημιουργία οικογένειας. Η περιγραφή του καναλιού για το σόου είναι η εξής: “Ένας άντρας, 20 γυναίκες! Όλες θέλουν να κερδίσουν το μυαλό και την καρδιά του και θα κάνουν τα πάντα για να το πετύχουν! Μόνον μία θα καταφέρει να τον κατακτήσει, να δεχτεί το μονόπετρο και να γίνει η γυναίκα της ζωής του”. Το ριάλιτι The Bachelor είναι ένα αμερικάνικο τηλεοπτικό προϊόν που έκανε πρεμιέρα στο δίκτυο ABC, τον Μάρτιο του 2002. Η επιτυχία του ριάλιτι οδήγησε σε διάφορες παραλλαγές του (όπως το “The Bachelorette”, που μια γυναίκα που καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε 20 άνδρες διαγωνιζόμενους) και στο να φτάσει να παίζεται σήμερα σε πάνω από 31 χώρες μεταξύ των οποίων πλέον και η Ελλάδα.

Το Bachelor είναι ένας πραγματικός ύμνος στην τοξική μονογαμία. Είκοσι γυναίκες που συγκατοικούν σε μια βίλα, ανταγωνίζονται για την καρδιά του πετυχημένου εργένη Παναγιώτη Βασιλάκου με κάθε μέσο. Προσβάλουν, ζηλεύουν και υπονομεύουν η μία την άλλη σε καθημερινή βάση. Με πολλές αφορμές το ριάλιτι φροντίζει να μας τονίσει τις πιο παραδοσιακές πατριαρχικές αξίες: Οι γυναίκες πρέπει να μαγειρεύουν για τον άνδρα και να τον φροντίζουν. Η γυναικεία αλληλεγγύη υποχωρεί και οι φιλίες αποδεικνύονται ψεύτικες μπροστά στον ανταγωνισμό για το Alpha male αρσενικό. Αυτός έχει αυτονόητο δικαίωμα να τους λέει ακόμα και τι θα φορέσουν (για παράδειγμα σε μια χαρακτηριστική σκηνή o πρωταγωνιστής έχει πάει να γνωρίσει την οικογένεια της Νικόλ, υποψήφιας συντρόφου του και τελικά νικήτριας του παιχνιδιού, η οποία μας συστήνεται με την ιδιότητα της cheerleader. Αυτή τονίζει στον πατέρα της ότι ο υποψήφιος γαμπρός της καλύπτει τα πόδια όταν φοράει σχιστά φορέματα για να μην προκαλεί και ο πατέρας του δίνει συγχαρητήρια γιατί έτσι πρέπει να φέρονται οι άνδρες. Στη συνέχεια η Νικόλ δηλώνει ότι χαίρεται για αυτή τη συμπεριφορά του Μπάτσελορ γιατί μπορεί να φαίνεται μοντέρνα γυναίκα άλλα στην πραγματικότητα είναι παραδοσιακή). Η ζήλια θεωρείται ένδειξη ερωτικού ενδιαφέροντος. Όταν ωστόσο εκφράζεται από τις γυναίκες είναι ένα πρόβλημα προς επίλυση. Αντίθετα ο Παναγιώτης δηλώνει ότι αν η σύντροφός του ρίξει έστω κι ένα βλέμμα σε άλλον άνδρα αυτός θα τη χωρίσει άμεσα. Η μονογαμία και η πυρηνική οικογένεια στην πιο κλασσική πατριαρχική της μορφή εξυμνείται με πάρα πολλούς τρόπους σε κάθε επεισόδιο.

Την ίδια στιγμή όμως ο Παναγιώτης βγαίνει ερωτικά ραντεβού με όλες τις κοπέλες και πάρα πολύ συχνά καταλήγει να φιλάει μια κοπέλα ακόμη και μπροστά στις υπόλοιπες. Από ένα σημείο και μετά δηλώνει ότι έχει αισθήματα για αρκετές κοπέλες. Όταν μένουν οι τρεις τελευταίες κοπέλες τις καλεί διαδοχικά (εν γνώσει των άλλων δύο) να περάσουν τη νύχτα μαζί του με ξεκάθαρο σκοπό τη σεξουαλική επαφή και στο προτελευταίο επεισόδιο δηλώνει ερωτευμένος και με τις δύο υποψήφιες. Την επόμενη μέρα ωστόσο καταλήγει στην κοπέλα της ζωής του στην οποία χαρίζει το μονόπετρο και το ριάλιτι τελειώνει με το ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Τόσο τα φιλιά, όσο και η πρόσκληση για σεξ δικαιολογούνται από το Βασιλάκο ως ο τρόπος μέσω του οποίου θα καταλήξει να επιλέξει ποια είναι κατάλληλη να γίνει η μία και μοναδική σύντροφος της ζωής του.

Οι φήμες λένε ότι όλο αυτό είναι ένα σενάριο και ότι οι δύο πρωταγωνιστές παρά τις κοινές τους εμφανίσεις ως ζευγάρι σε διάφορες εκπομπές έχουν ήδη χωρίσει, αν υπήρξαν ποτέ μαζί. Αυτή η εκδοχή ωστόσο δεν αναιρεί αλλά αντίθετα ενισχύει το εξής: Την ίδια στιγμή που η μονογαμία σε ένα από τα πιο δημοφιλή τηλεοπτικά προγράμματα διεθνώς εξυμνείται ως η αυτονόητη και πιο φυσική μορφή σχέσης και μάλιστα στην πιο τοξική και πατριαρχική της version ,ταυτόχρονα προβάλλεται ως κομμάτι αυτής της μονογαμίας, μια εκδοχή συναινετικής πολυγυνίας ( ή πολυανδρίας στο αντίστοιχο Bachelorette που ωστόσο δε θα έρθει προς το παρόν στην Ελλάδα) που φτάνει μάλιστα στο σημείο ο πρωταγωνιστής να δηλώνει ερωτευμένος με δύο γυναίκες ταυτόχρονα. Όλο αυτό μας δείχνει την ιστορικότητα της έννοιας της μονογαμίας από την εποχή που σήμαινε την εφ’ όρου ζωής δέσμευση δύο ατόμων με κύριο κριτήριο επιτυχίας τη διάρκεια της σχέσης, τη θυσία για το σύντροφο και την οικογένεια και την οικονομική ασφάλεια, στη σημερινή εννόησή της ως σειριακή (διαδοχική) μονογαμία με κριτήριο επιτυχίας το πάθος και την ένταση της σχέσης μέχρι να βρεθεί το κατάλληλο άτομο με το οποίο ο έρωτας θα βαθύνει και θα οδηγήσει σε μια μακροχρόνια σχέση αγάπης και τελικά τη δημιουργία οικογένειας.

Κατά μια έννοια το ριάλιτι αυτό φαίνεται να επιχειρεί να ενσωματώσει στο παραδοσιακό πλαίσιο της μονογαμικής αφήγησης το λεγόμενο casual dating που ούτως ή άλλως ακολουθούν τα μονογαμικά άτομα όταν δεν είναι σε αποκλειστική σχέση. Το καινοτόμο εδώ είναι ότι όλο αυτό συμβαίνει μπροστά στα μάτια των υποψηφίων συντρόφων (και του φιλοθεάμονος κοινού) οι οποίες μάλιστα αφηγούνται το τι ακριβώς συνέβη στα ραντεβού τους με τον Παναγιώτη στις συμπαίκτριες τους. Βεβαίως μπορεί κανείς/μία να ισχυριστεί ότι πρόκειται για μια υπερβολή με σκοπό να προκαλέσει το ενδιαφέρον των τηλεθεατών/τριών. Αυτό φαίνεται να ισχύει ως ένα βαθμό αλλά δεν είναι επαρκής εξήγηση. Αν θέλουμε να καταλάβουμε γιατί είναι εφικτό ένα τέτοιο ριάλιτι να παίζεται με επιτυχία σε πάνω από τριάντα χώρες του πλανήτη θα πρέπει να εξετάσουμε τη μονογαμία (και τη μη μονογαμία) ως φάσμα και το σημείο του φάσματος της το οποίο κυριαρχεί στις σημερινές κοινωνίες.

Η ιδέα των σχέσεων ως ένα φάσμα που ξεκινάει από την απόλυτη μονογαμία και φτάνει στην πολυσυντροφικότητα ( μη μονογαμικές σχέσεις με τη γνώση και τη συναίνεση όλων των συμμετεχόντων) δεν είναι φυσικά του γράφοντος. Άρθρα, επιστημονικές δημοσιεύσεις ακόμα και έρευνες έχουν γίνει σχετικά με αυτό το ζήτημα. Θα αναφέρω χαρακτηριστικά μια έρευνα που έγινε στα τέλη του 2016 πάνω στο φάσμα της μονογαμίας από τη YouGov, μια από τις μεγαλύτερες διεθνείς εταιρείες ερευνών και δημοσκοπήσεων με πάνω από 11εκατομμύρια εγγεγραμμένα μέλη σε όλο τον κόσμο. Η YouGov υπέβαλε ερωτήσεις στους Αμερικάνους πολίτες χρησιμοποιώντας ένα φάσμα επτά σημείων (0-6), όπως η κλίμακα Kinsey. Το μηδέν στην κλίμακα της YouGov σήμαινε μια εντελώς μονογαμική σχέση, ενώ ένα έξι στην κλίμακα υποδήλωνε μια εντελώς μη μονογαμική. Οι ερευνητές/τριες ρώτησαν τους συμμετέχοντες/ουσες για το ιδανικό στυλ σχέσης και το τρέχον στυλ σχέσης τους. Το αποτέλεσμα ήταν ότι μόνο το 51% των ατόμων κάτω των 30 ανέφεραν ότι η ιδανική σχέση τους θα ήταν εντελώς μονογαμική, σε σύγκριση με 58% ηλικίας 30 έως 44, 63% τοις εκατό των ατόμων 45 έως 64 και 70% τοις εκατό των ατόμων 65 και άνω. Τέλος το 1/5 των νέων κάτω των τριάντα είχαν τουλάχιστον μία συναινετικά μη μονογαμική σχέση στη μέχρι τώρα ζωή τους2

Η μελέτη αποκάλυψε δύο σημαντικά ευρήματα. Πρώτον, οι νέες γενιές ενδιαφέρονται λιγότερο για τη μονογαμία από ότι οι πιο ηλικιωμένοι. Δεύτερον, δεν βλέπουν τη μονογαμία ως όλα ή τίποτα. Συνειδητοποιούμε ότι, όπως η σεξουαλικότητα και το φύλο, έτσι και οι σχέσεις μπορούν να υπάρχουν σε ένα φάσμα. Και παρόλο που μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία που προωθούσε και συνεχίζει να προωθεί επιθετικά μια μονοκανονική ατζέντα έχουμε αρχίσει να απορρίπτουμε αυτήν την έννοια. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια τηλεοπτικά θεάματα εικονικής πραγματικότητας όπως το Μπάτσελορ έρχονται να μας διηγηθούν ξανά το παραμύθι του μεγάλου ρομαντικού, μονογαμικού έρωτα στην πιο παραδοσιακή και αποκρουστική του εκδοχή( σταθερά πατριαρχικά στερεότυπα έμφυλων ρόλων, υποβάθμιση της γυναικείας προσωπικότητας και υπόστασης, κλπ.) προσαρμοσμένο όμως στα σύγχρονα δεδομένα για να είναι σε επαφή με τη νέα γενιά. Ένα καλογυρισμένο παραμύθι με γρήγορο μοντάζ, συνεχείς συγκρούσεις, διαρκείς αυξομειώσεις συναισθημάτων και ανατροπές που εξασφαλίζουν στους δημιουργούς του μεγάλη τηλεθέαση, αλλά ένα παραμύθι που σε τελική ανάλυση σκοπό έχει να νουθετήσει με έμμεσο τρόπο τις πιο νέες γενιές ότι μπορούν να είναι μοντέρνες στο στυλ αλλά καλό είναι να γυρίσουν στην αγκαλιά της πιο παλιακού τύπου πατριαρχικής μονογαμίας, από την οποία έχουν αρχίσει να ξεφεύγουν, γιατί μόνο εκεί θα βρουν την πραγματική αγάπη. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλες οι άλλες σχέσεις πλην των ετερόφυλων ερωτικών σχέσεων του πρωταγωνιστή με τις υποψήφιες νύφες είναι γεμάτες τοξικότητα,ανταγωνισμό και ψέμα.

Απέναντι σε τέτοιες εκπομπές δεν έχει ιδιαίτερο νόημα η αφ’ υψηλού απαξίωση όσων τις παρακολουθούν. Ένα καλοφτιαγμένο θέαμα είναι λογικό να μας τραβάει να το δούμε για να ξεκουράσουμε το μυαλό μας και να διασκεδάσουμε. Και έτσι κι αλλιώς ένα τηλεοπτικό προϊόν που υπάρχει από το 2002 και σημειώνει επιτυχία σε δεκάδες χώρες είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο προς ανάλυση και όχι μια ευκαιρία να διαχωριστούμε ελιτίστικα από τις μάζες. Αυτό που είναι χρήσιμο να γίνει είναι να δούμε τα μηνύματα που προσπαθούν να περάσουν τέτοιες εκπομπές και να επιχειρήσουμε να κατανοήσουμε τι πραγματικά προσπαθούν να πουν μέσα από τα φαινομενικά αντιφατικά τους σήματα. Συμπερασματικά το The Bachelor είναι μια απάντηση στην προϋπάρχουσα κίνηση των πιο νέων και δυναμικών τμημάτων των σύγχρονων κοινωνιών να αποδράσουν από το χρυσό κλουβί της υποχρεωτικής μονογαμίας και μια προσπάθεια να τα εγκαλέσει πίσω στην τάξη. Πίσω από τη μάσκα του μοντέρνου, νεανικού και προκλητικού σόου κρύβεται το ίδιο παραδοσιακό, ξαναζεσταμένο φαγητό που όσα μυρωδικά κι αν του βάλουν συνεχίζει να βρωμάει πατριαρχία, τοξικότητα και καταπίεση.

1Στην κορυφή της τηλεθέασης βρέθηκε η ταινία του Άγγελου Φραντζή για τη ζωή της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου “Ευτυχία” που σημείωσε μέσο όρο 30,5% στο γενικό σύνολο και 29,6% στο δυναμικό κοινό. Από την άλλη, το «Bachelor» βρέθηκε στη δεύτερη θέση με μέσο όρο 22,1% στο γενικό και 24,2% στο δυναμικό, ενώ αντίστοιχα το «Big Brother» σημείωσε 19% και 20,4%. Το γεγονός αυτό προκάλεσε μια σειρά από πανηγυρικού ύφους άρθρα και σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα για την νίκη της ποιότητας απέναντι στα τηλεοπτικά σκουπίδια

2https://tinyurl.com/jq8m367


Ψάχνω δύο γυναίκες για σοβαρή σχέση!

psaxnw

Ψάχνω δύο γυναίκες για σοβαρή σχέση.

Το αστείο που υπονοείται σε αυτήν τη φράση είναι η υποτιθέμενη αντίθεση ανάμεσα στον αριθμό των συντρόφων και στη σοβαρότητα μιας σχέσης. Με δύο γυναίκες δεν μπορείς να κάνεις σοβαρή σχέση. Το περισσότερο που μπορείς να κάνεις με δύο γυναίκες είναι ένα τρίο. Παρότι η σοβαρότητα και γενικά οι σοβαροί άνθρωποι μου προκαλούν χασμουρητά (εκτός κι αν μιλάμε για τη σοβαρότητα που έχουν τα παιδιά όταν παίζουν) θα χρησιμοποιώ για τις ανάγκες αυτού του άρθρου τον όρο “σοβαρή σχέση” με τη συμβατική του σημασία. Η ιδέα ότι η σχέση είναι σοβαρή μόνο αν εμπλέκονται δύο άτομα είναι απλά παράλογη. Είναι όμως τόσο διαδεδομένη που θεωρείται αυτονόητη. Αυτό έχει ως συνέπεια η μονογαμία να θεωρείται η πιο φυσική και πιο σοβαρή μορφή σχέσης που από μια ηλικία και μετά θα οδηγήσει στο γάμο και τη δημιουργία οικογένειας. Τα πολυσυντροφικά άτομα αντιμετωπίζονται έτσι συχνά ως ασόβαρα, επιπόλαια άτομα που δεν ενδιαφέρονται να δεθούν σοβαρά με κάποιον και προτιμούν να κάνουν ευκαιριακό σεξ δεξιά και αριστερά. Έτσι θα ακούσεις συχνά ατάκες του τύπου: “έχουμε ανοικτή σχέση μέχρι να προκύψει κάτι σοβαρό”, “είχαμε ανοικτή σχέση μέχρι που προέκυψαν συναισθήματα”, κλπ.

Παιδάκια σας έχω νέα: Η σοβαρότητα μιας σχέσης ΔΕΝ είναι αντιστρόφως ανάλογη με τον αριθμό των εμπλεκόμενων σε αυτή ατόμων. Ναι υπάρχουν άτομα σε ανοικτές σχέσεις που είναι πολύ πιο σοβαρές από τη μεγάλη πλειοψηφία των μονογαμικών σχέσεων και των γάμων γύρω μας. Ναι υπάρχουν άτομα σε πολυσυντροφικές σχέσεις που μεγαλώνουν παιδιά. Ναι υπάρχουν ακόμα και επιστημονικές μελέτες (για όποιους/ες τις χρειάζονται)που επιβεβαιώνουν ότι οι συναινετικά μη μονογαμικές σχέσεις είναι εξίσου και περισσότερο ικανοποιητικές και ψυχικά ωφέλιμες για τους ενήλικες που εμπλέκονται σε αυτές αλλά και για τα παιδιά τους σε σχέση με τις μονογαμικές. Και όχι τα πολυσυντροφικά άτομα δεν είμαστε η καβάτζα σας μέχρι να βρείτε κάτι σοβαρό, μέχρι να ερωτευτείτε, μέχρι να παντρευτείτε, μέχρι να κάνετε παιδιά,κλπ,κλπ.

Και για να αντιστρέψω λίγο προβοκατόρικα αυτό το discourse θα πω ότι, καθαρά προσωπικά μιλώντας, δεν μπορώ να δω πραγματικά σοβαρά μια μονογαμική σχέση. Ναι θα μπορούσα ίσως αν νιώσω έντονα συναισθήματα και έλξη για ένα άτομο να μείνω μαζί του για κάποιους μήνες χωρίς να βλέπω άλλα άτομα. Αφού όμως περάσει η ενέργεια της νέας σχέσης και ο αρχικός ενθουσιασμός, το να μπαίνει σαν προαπαιτούμενο ότι για να μείνουμε μαζί δε θα πρέπει να ερωτευθούμε άλλα άτομα, δε θα πρέπει να αγαπήσουμε άλλα άτομα, δε θα πρέπει καν να κάνουμε σεξ με άλλα άτομα για όλη την υπόλοιπη ζωή μας οδηγεί αυτή τη σχέση είτε στο χωρισμό είτε στα ψέματα, το κρυφό σεξ και τους κρυφούς δεσμούς. Και αυτό επιβεβαιώνεται καθημερινά από την εμπειρία. Οπότε για εμένα αν μια σχέση είναι πραγματικά σοβαρή και με προοπτική να κρατήσει στο χρόνο χρειάζεται να συνδυάζει την αγάπη με την ελευθερία.

Σε μια ανοικτή σχέση η ζήλια δεν είναι ένδειξη ενδιαφέροντος αλλά αφορμή για επικοινωνία και δουλειά με τον εαυτό και τους συντρόφους σου, το σεξ ή ο ερωτικός δεσμός με άλλα άτομα δεν είναι ένδειξη ότι “κάτι δεν πάει καλά μεταξύ μας” αλλά μια αφορμή να χαρούμε με τη χαρά των συντρόφων μας και να βαθύνουμε τη συναισθηματική μας εγγύτητα. Ο ανταγωνισμός για την κατάκτηση του πιθανού συντρόφου αντικαθίσταται με την αλληλεγγύη και το σεβασμό μεταξύ των συντρόφων μας και των συντρόφων που σχετίζονται μαζί τους σε ένα δίκτυο αλληλοβοήθειας και φροντίδας. Μα είναι όλα τόσο ιδανικά όταν περνάμε από τη θεωρία στην πράξη; Φυσικά και όχι. Πέρα από το ότι η κοινωνία σαμποτάρει με πάρα πολλά εμπόδια αυτούς τους τύπους σχέσεων, είμαστε άνθρωποι και έχουμε όλοι και σκοτεινές πλευρές οι οποίες αργά ή γρήγορα μέσα σε μια σχέση θα έρθουν στην επιφάνεια. Είτε αυτή είναι μια μονογαμική σχέση είτε μια σχέση ανοικτού τύπου. Σε κάθε περίπτωση όμως απολύτως τίποτα δεν μπορεί να προκαταβάλει ότι μια ανοικτή σχέση θα είναι λιγότερο σοβαρή από μια σχέση αποκλειστικότητας.

Οπότε ναι μπορεί κάποιος ή κάποια ή κάποιο να ψάχνει δύο γυναίκες για σοβαρή σχέση και δεν υπάρχει τίποτα το αντιφατικό σε αυτό!


Δυο γόνιμα χρόνια για τις «Ανοιχτές Σχέσεις»

Ένα πολύ ενδιαφέρον και πλούσιο απολογιστικό άρθρο για την ομάδα «ανοικτές σχέσεις¨και την πολυσυντροφικότητα στην Ελλάδα και διεθνώς τα τελευταία δύο χρόνια! Ευχαριστώ θερμά τη συγγραφέα για τις αναφορές της στο μπλογκ και το OPeN LOVe!

heart-700141_640

Φωτογραφία από τον Ben Kerckx από το Pixabay

Μπορεί να πέρασαν δυο χρόνια από τότε που ανανεώθηκε για τελευταία φορά αυτή την ιστοσελίδα, όμως δεν ήταν δυο χρόνια απουσίας. Ίσα ίσα, ήταν μια περίοδος γόνιμη για την ομάδα «Ανοιχτές Σχέσεις» αλλά και γενικότερα για την πολυσυντροφικότητα στη χώρα μας.

Μέσα σ’ αυτή τη διετία ήρθαμε σε επαφή με ποικίλους ανθρώπους από τους χώρους της ψυχολογίας, της εκπαίδευσης, της δημοσιογραφίας, της επιστημονικής έρευνας αλλά και του ακτιβισμού. Δώσαμε συνεντεύξεις, κάναμε ομιλίες και συντονίσαμε βιωματικά εργαστήρια. Η σελίδα μας στο Facebook ξεπέρασε τα 2500 likes, ενώ το γκρουπ μας «Πολυσυντροφικότητα/πολύχρωμο κίνημα» εμπλουτίζεται συνεχώς με καινούρια μέλη.

Ανάμεσα στις ποικίλες δραστηριότητες της ομάδας μας, ξεχωρίζει η προβολή της ταινίας «Professor Marston and the Wonder Women», η οποία βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία. Η σκηνοθέτιδα Angela Robinson, ΛΟΑΤΚΙ+ ακτιβίστρια, αναδεικνύει μια πολυσυντροφική σχέση ανάμεσα σε δύο αμφί γυναίκες και έναν άνδρα στο πρώτο μισό του 20ού αι. Η σχέση αυτή ενέπνευσε το κόμικ Wonder Woman, που είχε φεμινιστικές και kinky προεκτάσεις.

Σημαντικό επίσης είναι ότι ένα από τα βασικά μέλη της ομάδας μας οργάνωσε στην Κρήτη το 1ο OPeN LOVe COMMUNITY FeSTIVAL, στα πρότυπα των μεγάλων sex positive φεστιβάλ του εξωτερικού.

Ωστόσο, η εμπειρία όλων αυτών των ετών μας έχει δείξει ότι οι πολυσυντροφικές σχέσεις δεν είναι εύκολες, ειδικά στην Ελλάδα. Το να χτίσεις μια ουσιαστική σχέση και να τη διατηρήσεις σε βάθος χρόνου είναι δύσκολο – το να χτίσεις περισσότερες από μία είναι ακόμη πιο απαιτητικό. Αφενός, έχουμε να παλέψουμε με όλα τα πρακτικά εμπόδια που βάζει στον δρόμο μας το πολυφοβικό κοινωνικό σύστημα στο οποίο ζούμε. Αφετέρου, υπάρχουν και τα εσωτερικά μας εμπόδια, π.χ. οι λάθος νοοτροπίες γύρω από τις σχέσεις, με τις οποίες όλες/α/οι ανατραφήκαμε.

Γι’ αυτό τα τελευταία χρόνια ως ομάδα δώσαμε έμφαση στο να δουλέψουμε με τον εσωτερικό μας κόσμο ώστε να μπορέσουμε να βελτιώσουμε τη σχέση μας και με τον εαυτό μας αλλά και με τα πρόσωπα που είναι σημαντικά για μας. Όπως εύστοχα επισημαίνει ο συγγραφέας του άρθρου «Το ατομικό, το συλλογικό και η αγάπη»,

«Ο αγώνας για τη βελτίωση και την αλλαγή των συνθηκών ζωής δεν είναι αντιπαραθετικός αλλά συμπληρωματικός με τον αγώνα για την αποδοχή, τη βελτίωση και την αλλαγή των εαυτών μας».

Ενδεικτικά κάποια από τα θέματα που επεξεργαστήκαμε στις συναντήσεις της ομάδας μας:

– Ποιες ικανότητες χρειάζονται οι πολυσυντροφικές σχέσεις;

– Αγάπη, έρωτας και πολυσυντροφικότητα

– Το σεξ και η σεξουαλική υγεία στις ανοιχτές σχέσεις

– Έμφυλοι ρόλοι και ερωτικές σχέσεις

Το πιο πρόσφατο βιωματικό εργαστήρι μας έγινε μέσω Skype, λόγω κορονοϊού. Μπορεί η άμεση επαφή να έχει τα πλεονεκτήματά της, όμως η τεχνολογία μας έδωσε τη δυνατότητα να έχουμε κοντά μας μέλη μας από διάφορα μέρη της Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Κρήτη, Κέρκυρα κ.ά.). Συζητήσαμε αναλυτικά τις παρανοήσεις και τα στερεότυπα που υπάρχουν γύρω από το φύλο και το πώς αυτά τα στοιχεία μας έχουν καταπιέσει και έχουν επηρεάσει την προσωπικότητα και τις σχέσεις μας. Αποδομώντας τους έμφυλους ρόλους και τη δυαδικότητα του φύλου (gender binary), είχαμε την ευκαιρία να εκφράσουμε τη δική μας αλήθεια για το πώς αντιλαμβανόμαστε την ταυτότητα φύλου μας, τη θηλυκότητα ή/και την αρρενωπότητα μας.

Με αφορμή αυτό το εργαστήρι ετοιμάσαμε μια παρουσίαση PowerPoint, την οποία μπορείτε να κατεβάσετε σε μορφή pdf πατώντας εδώ: Έμφυλοι ρόλοι και ερωτικές σχέσεις. Επίσης, μπορείτε να δείτε την ίδια παρουσίαση σε μορφή βίντεο:

Κλείνοντας αυτή την ενημέρωση, να θυμίσουμε ότι το ρεύμα της πολυσυντροφικότητας στο εξωτερικό εξαπλώνεται και κάνει σημαντικά βήματα. Μια από τις μικρές νίκες που γιορτάσαμε πρόσφατα αφορούσε την πόλη Somerville, κοντά στην Βοστόνη, η οποία ενέκρινε μια διάταξη που περιλαμβάνει τις πολυσυντροφικές σχέσεις στην ενδοοικογενειακή συμβίωση. Με αυτή την αφορμή, να θυμηθούμε ότι σε τουλάχιστον 12 πολιτείες της Αμερικής τα δικαστήρια έχουν αποδεχτεί ότι οι γονείς ενός παιδιού δεν είναι αναγκαστικά δύο – μπορεί να είναι τρεις ή και περισσότεροι. (Διαβάστε περισσότερα στο άρθρο του Forbes, «Two Dads; One Mom: What Could Possibly Go Wrong?«) Αυτές οι δικαστικές αποφάσεις αποτελούν ένα σημαντικό βήμα για τα δικαιώματα των πολυσυντροφικών οικογενειών, οι οποίες συχνά υφίστανται διακρίσεις και στιγματισμό.

Για να μαθαίνετε τα νέα της πολυσυντροφικής κοινότητας στο εξωτερικό, σας προτείνουμε την ιστοσελίδα Polyamory in the News! Για να έρθετε σ’ επαφή μαζί μας, βρείτε μας στο FB: «Ανοιχτές σχέσεις – Ομάδα πολυσυντροφικού ακτιβισμού». Σας περιμένουμε!

ΠΗΓΗ: https://polysyntrofikotita.com/2020/07/22/the-last-two-years/?fbclid=IwAR2Uxe793IuqmnEXmiONsp0gz3ZyvsxL-DPS1uvjbsKI9yowJjOK1N0LCzs


Το ατομικό, το συλλογικό και η αγάπη!

jason-leung-AxKqisRPQSA-unsplash

“Αγάπα το σώμα σου όπως είναι”. “Αγάπα τον εαυτό σου όπως είναι”. “Αγάπα τους γύρω σου ως κομμάτι του εαυτού σου”. Από παιδιά ερχόμαστε πολύ συχνά σε επαφή με τις παραπάνω ή αντίστοιχες φράσεις. Αν σταματήσει να μας νοιάζει η γνώμη των άλλων και αποδεχθούμε τον εαυτό μας θα φτάσουμε στην ευτυχία,την αγάπη, την ενότητα,κλπ.,κλπ. Ακόμα και η εκκλησία που καθημερινά κηρύττει το μίσος για τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα, τους μετανάστες, τους αλλόθρησκους, τις άθεες, το σώμα, τη σεξουαλικότητα,κα. το πασπαλίζει με λόγια αγάπης, αποδοχής και συγχώρεσης. Την ίδια στιγμή η κοινωνία μας εκπαιδεύει στο συνεχή ανταγωνισμό από την οικονομία μέχρι τις επιλογές ερωτικών συντρόφων, στο φόβο για τον “άλλο” (“μην εμπιστεύεσαι κανένα”), στην ιεράρχηση των ανθρώπων, στη βία, τον πόλεμο και το μίσος. Όποιο άτομο δεν καταφέρει μέσα σε αυτήν την κοινωνία να νιώσει αγάπη είναι προβληματικό και θα πρέπει να αναμορφωθεί το ίδιο. Έτσι οι δομές που παράγουν μαζικά τέτοια άτομα παραμένουν στο απυρόβλητο. Από την άλλη μεριά, άτομα που βλέπουν όλα τα παραπάνω και προσπαθούν να αντιδράσουν καταλήγουν να απορρίπτουν οποιαδήποτε δουλειά με τον εαυτό ως μάταιη αφού αυτό που έχει σημασία είναι η αλλαγή των κοινωνικών συνθηκών. Έτσι ζουν αποκομμένα από το σώμα τους και τα συναισθήματά τους περιμένοντας τη μεγάλη κοινωνική αλλαγή όπως οι ορθόδοξοι Χριστιανοί περιμένουν τη δευτέρα παρουσία.

Όση δουλειά και να κάνεις με τον εαυτό σου αν οι κοινωνικές συνθήκες είναι τέτοιες που παράγουν μαζικά βία, φόβο, οικονομική και πολιτισμική φτώχεια, θλίψη μίσος και αυταρχισμό δε φτάνει. Το δε φτάνει όμως δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να γίνεται. Δε θα αφήσουμε τις ζωές μας στο pause περιμένοντας τη μεγάλη επανάσταση που θα τα αλλάξει όλα. Ζούμε στο εδώ και τώρα και είναι απόλυτα φυσικό να θέλουμε να ζούμε με όσο περισσότερη αγάπη,υγεία,αποδοχή, φροντίδα και τρυφερότητα γίνεται. Όπως είναι απόλυτα φυσικό να θέλουμε να ζούμε σε όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες εργασίας, διαβίωσης, παιδείας, περίθαλψης,κλπ. γίνεται. Ο αγώνας για τη βελτίωση και την αλλαγή των συνθηκών ζωής δεν είναι αντιπαραθετικός αλλά συμπληρωματικός με τον αγώνα για την αποδοχή,τη βελτίωση και την αλλαγή των εαυτών μας.

Το να κατηγορείς όσα άτομα δε νιώθουν αυτή τη στιγμή αγάπη και αποδοχή για το σώμα τους, τον εαυτό τους και τους γύρω τους, έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση, παραμένουν σε κακοποιητικές σχέσεις, έχουν κατάθλιψη, είναι πολύ νευρικά ή πολύ υποτονικά, φοβούνται, αυτοκαταστρέφονται κλπ. ότι δεν κάνουν αρκετή δουλειά με τον εαυτό τους είναι μέρος του προβλήματος γιατί νομιμοποιεί το υπάρχον κοινωνικό σύστημα σχέσεων το οποίο παράγει μαζικά όλες αυτές τις συμπεριφορές και τα συναισθήματα. Το να απορρίπτεις οποιαδήποτε πρακτική αυτοβοήθειας, και ενδιαφέροντος για τον εαυτό και την ποιότητα ζωής, τα συναισθήματα και το σώμα ως μικροαστικό κατάλοιπο είναι μέρος του προβλήματος γιατί μεταθέτει τα πάντα σε μια μεγάλη αλλαγή που θα έρθει(αν έρθει) σε ένα απροσδιόριστο μέλλον.

Ψυχοθεραπεία, γιόγκα, τάντρα, ζωγραφική, τραγούδι,θέατρο, μακραμέ, ταξίδια, κολύμπι, ορειβασία, γυμναστήριο, σεξ, χορός,κλπ. Ό,τι κάνει κάθε άτομο για τον εαυτό του είναι μια χαρά. Αλλά πολλές φορές δε φτάνει και τότε δεν έχει κανένα νόημα να κατηγορήσεις το άτομο ότι δεν έκανε αρκετά. Χρειάζεται να περάσουμε από την ατομική στη συλλογική φροντίδα εαυτού. Αντί για την “ιδιωτικοποίηση της αγάπης” στα πλαίσια του εαυτού, του ζευγαριού και της οικογένειας χρειαζόμαστε φιλίες, σχέσεις, κοινότητες που θα βασίζονται στην αγάπη, την αλληλεγγύη, τη φροντίδα για το σώμα και το πνεύμα μας. Και χρειάζεται να έχουμε επίγνωση ότι ακόμα κι αν φτιάξουμε τέτοιες σχέσεις,δομές κοινότητες, ο παλιός κόσμος του ανταγωνισμού, της βίας, του σεξισμού ακόμα και του μίσους θα συνεχίσει να είναι μέσα μας και να εκδηλώνεται στις συμπεριφορές μας. Όλα τα άτομα και οι συλλογικότητες έχουν μια σκοτεινή πλευρά. Αντί να χωρίσουμε για μια ακόμα φορά τον κόσμο σε καλούς και κακούς ας προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε εκείνες τις σχέσεις και τις δομές που θα προωθούν τις φωτεινές μας πλευρές ενώ την ίδια στιγμή θα μας αποδέχονται ως όλον.


Βοηθήστε στη διεξαγωγή μιας έρευνας για την πολυσυντροφικότητα!

Επιστημονική έρευνα για την πολυσυντροφικότητα στα ελληνικά! Βοηθήστε στη διεξαγωγή μιας έρευνας για την πολυσυντροφικότητα: Απαντήστε ανώνυμα στο παρακάτω ερωτηματολόγιο και διαδώστε σε όποιον/α μπορεί να ενδιαφέρεται!

Ερωτηματολόγιο για πολυσυντροφικότητα


ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ!

άντε γαμήσουΜάθε στην κόρη σου να γαμιέται. Ασύστολα. Σε οποία στάση φανταστεί, με όποιον άνθρωπο την καυλώσει, τον θέλει και τη θέλει, μάθε της να γαμιέται μόνο και μόνο επειδή έτσι της ήρθε και αυτό γουστάρει αυτή τη στιγμή.

Μάθε στο γιο σου να γαμιέται. Ασύστολα. Σε οποία στάση φανταστεί με όποιον άνθρωπο τον καυλώσει, τον θέλει και τον θέλει κι αυτός, μάθε του να γαμιέται μόνο και μόνο επειδή έτσι του ήρθε και αυτό γουστάρει αυτή τη στιγμή.

Μάθε στο έφηβο παιδί σου να μαλακίζεται όταν έχει καύλες και να γαμιέται όταν συντονίζεται με άλλους που έχουν καύλες και θέλουν κι αυτοί. Χωρίς σκέψη, αναστολή, κουβέντα, πίεση, δισταγμούς, ρητορική. Μάθε στο παιδί σου να γαμιέται επειδή, και μόνο επειδή, εκείνη τη στιγμή θέλει να γαμηθεί.

Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, όταν του μαθαίνεις να κάνει σεξ μόνο σε σχέση, να κάνει σεξ αν αγαπάει, να κάνει σεξ επειδή κατέκτησε κάποιον η κάποια, να κάνει σεξ αν το ένα και αν το άλλο, του μαθαίνεις ότι το σεξ είναι ΝΟΜΙΣΜΑ.

Του μαθαίνεις ότι το σεξ είναι κάτι που δίνουμε ή παίρνουμε για να πάρουμε ή να αποδείξουμε αγάπη, αφοσίωση, μαγκιά, θελκτικότητα.

Του μαθαίνεις να κάθεται επειδή του είπαν ότι το αγαπούν και να ζητάει μετά αγάπη γιατί έδωσε σεξ. Να ξοδεύεται έτσι επειδή του είπαν ότι είναι μαγκιά και να ζητάει αναγνώριση.

Μάθε στο παιδί σου να γαμιέται επειδή γουστάρει να γαμηθεί. Μάθε του την αξία τού να επιτρέψει στον εαυτό του φρέσκο ζεστό φαγητό την ώρα που πεινάει, ένα ποτήρι δροσερό νερό την ώρα που διψάει, την αξία μιας σεξουαλικής συνεύρεσης την ώρα που ο πόθος του συντονίζεται με τον πόθο κάποιου άλλου.

Μάθε του ότι αυτή η αξία σταματάει εκεί. Ότι σταματάμε να σκεφτόμαστε πως φάγαμε και να συζητάμε το φαγητό όταν δεν πεινάμε, ότι σταματάμε να σκεφτόμαστε πως ήπιαμε και να συζητάμε το νερό όταν δεν διψάμε, ότι σταματάμε να σκεφτόμαστε πως γαμηθήκαμε και να συζητάμε το σεξ όταν δεν έχουμε καύλες. Μάθε του ότι το σεξ είναι ένα υπέροχο κομμάτι και όχι το επίκεντρο της ζωής.

Μάθε στο παιδί σου ότι όταν ένας άνθρωπος μας προσεγγίζει ερωτικά, δεν «θέλει εμάς», έχει καύλες και θέλει αυτή τη στιγμή να τις μοιραστεί και να τις χαρεί «με εμάς» και είμαστε απόλυτα ελεύθεροι να κάνουμε το ίδιο ή να αρνηθούμε, χωρίς να χτίζουμε φαντασιώσεις μεγαλείου για το πώς τον κατακτήσαμε ή πως οι καύλες του οφείλονται σε μας ή πως μόνο εμείς μπορούμε να του δώσουμε αυτό που θέλει.

Μάθε στο παιδί σου να γαμιέται επειδή θέλει και όχι επειδή «αγαπάει», «κατακτά», «δίνεται», αποδεικνύει κάτι.

Μάθε του ότι δεν υπάρχει «γαμάω ή γαμιέμαι καλά». Το είδος μας υπάρχει εδώ και εκατομμύρια χρόνια ακριβώς επειδή το σεξ είναι κάτι που μπορεί να το κάνει οποιοσδήποτε, είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο μαζί με το κατούρημα.

Υπάρχει ίσως «γαμιέμαι ειλικρινά» και σημαίνει ότι κάνω σεξ τη στιγμή που θέλω, χωρίς να ψάχνω ανταλλάγματα, με κάποιον άνθρωπο που θέλει το ίδιο εκείνη τη στιγμή χωρίς να ψάχνει ανταλλάγματα. Δε με αφορά να κοινοποιήσω, να υπονοήσω, να αντλήσω οποιασδήποτε μορφής υπεραξία από αυτό.

Μάθε στο παιδί σου ότι δεν έχει σημασία ποσό μεγάλο ή σκληρό είναι το πουλί του, ποσό μεγάλο ή σφιχτό είναι το στήθος του. Το σώμα μας δεν είναι «θέλγητρο», ούτε «εργαλείο», το σώμα μας είμαστε εμείς και έχει σημασία να ακούμε τις ανάγκες του να το σεβόμαστε, να το αγαπάμε και όχι να το χρησιμοποιούμε σαν διαφήμιση για να προσελκύσουμε «δυνητικούς/ες εραστές».

Αυτό που θα κάνει τους ανθρώπους να γαμηθούν μαζί μας είναι οι ανάγκες του δικού τους σώματος και μια υπάρχουσα σεξουαλική χημεία, και όχι κάτι που κάνουμε εμείς.

Αν πιστεύεις ότι μπορείς εσύ να αποπλανήσεις, να σαγηνεύσεις, να γοητεύσεις κάποιον γίνεσαι χειριστικός για να πάρεις σεξ.

Το σεξ δεν είναι νόμισμα, στο ξαναλέω.

Οι άνθρωποι γαμιόμαστε επειδή μας αρέσει να γαμιόμαστε, όχι επειδή μας «έκανες κούκου» ή κάτι ιδιαίτερο εσύ, που δε μπορεί εξίσου πανεύκολα να το κάνει ο διπλανός άνθρωπος. Να το μάθεις στο παιδί σου αυτό, αλλιώς θα αγχώνεται γιατί θα νομίζει ότι το σεξ είναι κάτι που πρέπει να καταφέρει κι όχι κάτι που πρέπει να επιτρέψει στον εαυτό του να χαρεί.

Μάθε στο παιδί σου να γαμιέται για τη χαρά που του προσφέρει το γαμήσι και για τίποτα άλλο πέρα από αυτό.

Αλλά μη δουλευόμαστε.

Δεν μπορείς.

Κανένας δεν μπορεί να μάθει στο παιδί του να γαμιέται. Το μόνο που μπορείς είναι να μάθεις στον εαυτό σου να γαμιέται. Χωρίς αντάλλαγμα, χωρίς περιστροφές, χωρίς βαυκαλίσμους πως είσαι δήθεν κάτι ιδιαίτερο και γαμιέσαι καλά ή κατακτάς συντρόφους. Χωρίς ενοχές και χωρίς επάρσεις. Όπως ακριβώς όταν κάνεις οτιδήποτε άλλο που το θεωρείς νορμάλ.

Τα παιδιά μαθαίνουν από το παράδειγμά μας, όποτε, σε παρακαλώ παρά πολύ, να πας να γαμηθείς.

Άντε γαμήσου τη στιγμή που θα έχεις καύλες, με κάποιον/α που το αντιμετωπίζει εξίσου ειλικρινά και σταματά να το σκέφτεσαι μετά. Και καν’ το ξανά και ξανά και ξανά, μέχρι να περάσει παρά πολύ βαθιά μέσα σου:

Ότι το άντε γαμήσου δεν είναι βρισιά.
Ότι το άντε γαμήσου δεν είναι ευχή.
Ότι το άντε γαμήσου δεν είναι μαγκιά
Ότι το άντε γαμήσου δεν πρέπει να προξενεί ταραχή.

Άντε γαμήσου σα σκυλί,
Δηλαδή καν’ το σωστά,
χωρίς μαγκιά ή ενοχή,
Μα μετά άσε το θέμα να λήξει εκεί.

Και τότε, όταν θα έχεις μάθει να αντιμετωπίζεις πραγματικά το σεξ σαν κάθε άλλο κομμάτι της ζωής χωρίς να του δίνεις ανταλλακτική αξία, θα αλλάξει η στάση σου, θα αλλάξει το λεξιλόγιο στην καθημερινότητα σου, θα αλλάξει το περιεχόμενο των βρισιών σου (που τώρα είναι κατά κύριο λόγο σεξουαλικές αναφορές), θα αλλάξει ο τρόπος που κοιτάς τους ανθρώπους όπως κι αν είναι ντυμένοι, θα αλλάξουν τα πάντα σε σένα. Γιατί θα έχει αλλάξει η τρομερή ισχύς που δίνεις σε μια απλή φυσιολογική, όμορφη ή πολλές φορές ίσως και άσχημη διαδικασία.

Αυτές οι αλλαγές, οι μη παρατηρήσιμες από το ανυποψίαστο μάτι, του πώς κινείσαι μέσα στη μέρα σου, οι αλλαγές στην καθημερινή σου γλώσσα και στο βλέμμα, είναι αυτές που θα μάθουν στα παιδιά ότι το σεξ είναι σεξ: Τίποτα περισσότερο, μα και τίποτα λιγότερο από αυτό.

Ο Γιώργος Παραδείσης είναι ψυχοθεραπευτής και ιδρυτής του Εργαστηρίου Συστημικής ψυχολογίας και παιδαγωγικής «Ροδάκινο»

Ο πίνακας είναι του Francis Bacon.

ΠΗΓΗ: https://www.talcmag.gr/apopseis/ante-gamisou/


1ο OPeN LOVe COMMUNITY FeSTIVAL

1099897783Για πρώτη φορά στην Ελλάδα (3-9 Αυγούστου στον Πρασέ Χανίων)γίνεται ένα φεστιβάλ στα πρότυπα των μεγάλων sex positive φεστιβάλ του εξωτερικού. Φέτος ξεκινάμε με αφιέρωμα στην τάντρα αλλά ο σκοπός είναι η δημιουργία ενός σταθερού ραντεβού για μια γιορτή όλων των μορφών εναλλακτικού ερωτισμού και όλων των σχέσεων πέρα από τα κυρίαρχα πρότυπα. Αυτό το καλοκαίρι λοιπόν ραντεβού στην Κρήτη! Ακολουθεί το κάλεσμα του φεστιβάλ:

 

Σας καλωσορίζουμε στο 1ο OPeN LOVe COMMUNITY FeSTIVAL που φέτος θα φιλοξενηθεί στην οικοκοινότητα Oneirema, στον οικισμό Πρασές Χανίων στην Κρήτη από τις 3 έως τις 9 Αυγούστου.
Σε ένα μαγευτικό τοπίο κοντά στα Λευκά Όρη ο χώρος Oneirema διαθέτει μια σειρά παροχών, βασισμένων στην οικο-κοινοτική ζωή, συμβάλλοντας στην ενδυνάμωση της επαφής μας με τη φύση και την ομάδα μέσα από καλές πρακτικές, συμμετοχικές διαδικασίες, διασκέδαση και χαλάρωση.
Η ιδέα μας για το OPeN LOVe COMMUNITY FeSTIVAL προέκυψε από αντίστοιχα ευρωπαϊκά φεστιβάλ που υποστηρίζουν μέσα από ποικίλες δράσεις την ελεύθερη σεξουαλικότητα και τον ερωτισμό σε όλες τις εκφάνσεις του. Όραμα μας αποτελεί αυτό το πρώτο μας εγχείρημα να ανοίξει το δρόμο για μια ετήσια συνάντηση που θα περικλείει, θα δίνει βήμα, θα αγκαλιάζει και θα υποστηρίζει με ανεκτικότητα, αποδοχή και ανοικτότητα όλες τις συναινετικές σεξουαλικές και ερωτικές πρακτικές, επιλογές και σχήματα. Για το χτίσιμο μιας κοινότητας αγάπης και εξέγερσης.
Την πρώτη αυτή χρονιά θα αγγίξουμε το ανεξάντλητο πεδίο της ιερής σεξουαλικότητας μέσα από εργαστήρια, διαλογισμούς, παιχνίδια,μασάζ και πρακτικές της Τάντρα. Ταντρικοί συντονιστές και συντονίστριες, που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και το εξωτερικό, θα παρουσιάσουν τις προσεγγίσεις τους και θα οργανώσουν συναντήσεις και workshops, για να βιώσουμε την σεξουαλικότητα μέσα σε ένα βαθιά θεραπευτικό πλαίσιο αποδοχής και συναίνεσης, χαράς και αποδέσμευσης από προσδιορισμούς και στερεότυπα. Το άνοιγμα στην απόλαυση, στη σύνδεση και στην καλλιέργεια της άνευ όρων αγάπης, θα δημιουργήσει ένα πεδίο απελευθέρωσης, θεραπείας και εν τέλει θα οδηγήσει την κοινότητα μας στην ανακάλυψη μιας βαθύτερης, πληρέστερης και ζωογόνας ύπαρξης.
Σας προσκαλούμε να έρθετε με την καλή σας διάθεση και την ολάνοιχτη καρδιά σας να χτίσουμε μια πολύ δυνατή, φωτεινή και ερωτική ενέργεια στην πρώτη μας συνάντηση. Με όχημα τα σώματα μας θα ταξιδέψουμε στην πάντα ανθισμένη και καρποφόρα γη του ιερού ερωτισμού, εκεί που η ταυτότητα και οι κάθε είδους ιδιότητες καίγονται στην πυρά της διεύρυνσης.

Δείτε εδώ πληροφορίες για το χώρο, τη διαμονή και το πώς να έρθετε: Ονείρεμα

Δείτε εδώ πληροφορίες για τη διατροφή: Τι θα τρώμε!

Δείτε εδώ πληροφορίες για τα εισιτήρια: Κλείσε το εισιτήριο σου σήμερα!

Δείτε εδώ το Facebook event:1o OPeN LOVe COMMUNITY FeSTIVAL