Κάνοντας ράμματα πάνω στην πληγή: επίλογος πάνω στη μορφή ζευγάρι

Το Μάιο του 2016 είχαμε ως μπλογκ αναδημοσιεύσει το άρθρο «Ενάντια στη μορφή ζευγάρι»  (δείτε το εδώ )κάτι που είχε προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις. Τις τελευταίες μέρες μεταφράστηκε ένα υστερόγραφο από τις ίδιες συγγραφείς πάνω σε αυτό το άρθρο τη μετάφραση του οποίου επίσης αναδημοσιεύουμε με χαρά!

Κάνοντας ράμματα πάνω στην πληγή : επίλογος πάνω στη μορφή ζευγάρι

μετάφραση σε pdf

Το κείμενο “Suturing the Split: Coda on the Couple-Form” δημοσιεύτηκε από τις ίδιες συγγραφείς τον Νοέμβριο του 2016 στο 7ο τεύχος του διαδικτυακού φεμινιστικού περιοδικού GUTS.

Αποτελεί ενός είδους αναθεώρησης και κριτικού αναστοχασμού όσο αφορά το κείμενο τους “Ενάντια στη μορφή ζευγάρι” σε μία πιο ποιητική μορφή.

Εκεί το βρήκαμε με τη βοήθεια ενός συντρόφου και το μεταφράσαμε σε “Κάνοντας ράμματα πάνω στην πληγή : επίλογος πάνω στη μορφή ζευγάρι”. Αναγνωρίζουμε την πιθανότητα λανθασμένων μεταφραστικών επιλογών αλλά και συντακτικών ατασθαλιών (παρά την πολύτιμη βοήθεια συντροφισσών), οπότε αναμένουμε και προτάσεις διορθώσεων.

Το αγγλικό κείμενο μπορεί να βρεθεί στην εξής διεύθυνση: http://gutsmagazine.ca/couple-form/

Για όσες και όσους συνεχίζουν να ενδιαφέρονται για τις μορφές (και τις μη μορφές) του ζευγαριού, για τις ανθρώπινες σχέσεις (ερωτικές και μη) αλλά και γενικότερα για το ξεπέρασμα των μορφών τους μέσα από τους αγώνες, χωρίς τα μοτίβα της υποκειμενικής στράτευσης σε κάποιους τρόπους ζωής ή σε  ηθικοπλαστικές επιλογές που απλά θα εκπαιδεύσουν τους ανθρώπους, έχουμε να προτείνουμε και ένα κείμενο του 1977 που κυκλοφόρησε από τον Louis Michaelson στο Berkeley της Καλιφόρνια. Το κείμενο ονομάζεται CAN’T BUY ME LOVE – Το Τελευταίο Καταφύγιο της Επιθυµίας και μπορεί να βρεθεί εδώ.

CaitlinPeck-1-1024x439

Γράψαμε το 2010 το κείμενο με τίτλο “Ενάντια στη μορφή-ζευγάρι”.
Μετά από μερικές αναθεωρήσεις, δημοσιεύτηκε τελικά το 2012.
Αυτό το κείμενο αντιτασσόταν σε οποιαδήποτε υπάρχουσα μορφή ρομαντικής σύζευξης,
την οποία τότε θεωρούσαμε ως εμπόδιο για τον θρίαμβο μιας φεμινιστικής επανάστασης.
Από τότε, έχουν συμβεί πολλά πράγματα.
Ανάμεσα μας, μεταξύ μας, στον κόσμο.
Είμαστε έκπληκτες. σαρωμένες. άστατες.
Πρέπει να το ξανασκεφτούμε.

Υπήρξε μια ψυχαναλυτική στροφή στη σκέψη μας, γύρω στο 2013.
Όχι τόσο μέσω του Φρόυντ ή του Λακάν, αλλά μέσω της Μέλανι Κλάιν.
Η ψυχανάλυση της ομαδικής εμπειρίας που προκύπτει από τη θεωρία αντικειμεντρόπων σχέσεων της Κλάιν.
Wilfred Bion. Ομαδικές σχέσεις.
Έχουμε διασπαστεί.
Έχουμε ακολουθήσει νέες κατευθύνσεις.

Σκεπτόμενες μέσω των διαδικασιών της προβολής και ενδοβολής:
Κάποιες φορές με το να είμαστε απρόθυμες να ανεχτούμε ορισμένα συναισθήματα μέσα στον εαυτό μας, καταλήγουμε να τα αποδίδουμε σε άλλους.
Αυτό το γεγονός μας οδήγησε στο πάτο των αισθήσεων.

Η αποκήρυξη του ζευγαριού, του γκόμενου, του συντρόφου, του ενός επιπλέον
μπορεί να αποτελεί μία μορφή προβολής.
Ένας δρόμος να καταργήσουμε όλα αυτά που φοβόμαστε να αντικρίσουμε μέσα στις εαυτές μας, με το να τους αποδίδουμε τις ιδιότητες του ζευγαριού.
Η απόρριψη της δικής μας επιθετικότητας, που την εξωτερικεύαμε σαν άνδρες.

Οι φεμινίστριες πρέπει να είναι επιφυλακτικές.
Επιφυλακτικές όσο αφορά την προβολή του θυμού πάνω στους άνδρες σαν μία κατηγορία συμπεριφοράς, η οποία στη συνέχεια ανακουφίζει τις γυναίκες και τους μη cis άνδρες από αυτά που θα πρέπει να αναγνωρίσουμε
Τις μορφές του θυμού που φωλιάζουν μέσα μας
Τις μορφές της βίας που μπορούμε να πραγματώσουμε και να απελευθερώσουμε
Πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό για τις λευκές γυναίκες, τις cis γυναίκες, τις γυναίκες με πηγές εισοδήματος, τις γυναίκες που ζουν στα κέντρα της αυτοκρατορίας, τις γυναίκες των τόσων διαφορετικών κατηγοριών
Nα μπορέσουν να αναγνωρίσουν το δικό τους θυμό.
Θυμός που προκαλείται τόσο μέσα από αυτόν τον κόσμο, αλλά και ενάντια σε αυτόν.
Οι φεμινίστριες δεν πρέπει να εξιδανικεύουν τις εαυτές τους.

Να μαθαίνουμε να αφηνόμαστε στην αμφιβολία.
Μαθαίνοντας στον εαυτό μας να αναγνωρίζει την αμφισημία.
Προς εμάς. προς τα πολιτικά μας σχέδια. προς τους συντρόφους μας.

Στα πειράματά μας αποφεύγοντας το ζευγάρι
Συναντήσαμε επίσης τις δυσκολίες της συγγένειας του μη ζευγαριού
Ο τρόπος που αποτυγχάνουμε η μία για την άλλη, αγαπάμε η μία την άλλη και αδυνατούμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλον.
Οι άνθρωποι, οι ομάδες, δεν είναι ποτέ ένα πράγμα
Ποτέ δεν είναι ένα ξερό “γαμήσε τα” ή ένας ξεκάθαρος “έρωτας”.
Αφήνουμε τη θλίψη να διαρρεύσει.
Πρέπει να αναζωογονηθείτε από τις απογοητεύσεις
Ή αλλιώς θα πεθάνετε προτού να είστε πραγματικά νεκρές.
Ακόμη και στον κομμουνισμό ή σε ότι εμείς εννοούμε με αυτό
θα έχουμε στιγμές επιβράδυνσης, αβεβαιότητας.

Μαθαίνουμε να είμαστε ευλύγιστες με συναισθήματα
Να τα εμπλέξουμε με το είδος σκέψης και φροντίδας που χρησιμοποιούμε για τους τρεις τόμους του Κεφαλαίου.
Να είμαστε εξίσου αυστηρές με την κατανόηση των συναισθημάτων μας όπως είμαστε με την ανάλυση των πολιτικών οικονομικών κατηγοριών.

Έχουμε επίσης παρατηρήσει ότι ο ο τρόπος με τον οποίο καταγγέλλεται η μορφή ζευγαριού αποτελεί μία μορφή άμυνας
Ένα δεκανίκι, ένα άλλοθι, ένας τρόπος να κρυβόμαστε.
Από τις προκλήσεις, τους κινδύνους, τα τρωτά σημεία του να ερχόμαστε κοντά στους άλλους
Να λέμε τι σκέφτομαστε και νιώθουμε.
Είμαστε πρόθυμες να ζητήσουμε αυτό που θέλουμε.
Στις σχέσεις μας, σεξουαλικά, διαπροσωπικά.

Σιχαινόμαστε ακόμα τα ζευγάρια και τις μορφές ζευγαριών.
Πιστεύουμε ότι είστε κάτι βαρετό και αξιολύπητο.
Κάθε φορά που παραιτείστε από την ευκαιρία να είστε εκεί για τους φίλους και τους συντρόφους σας.
Στο δρόμο, στο πάρτι, στη γραμμή της αστυνομίας.
Για τις σφοδρές και ερωτικές και τρομακτικές στιγμές. Όλος ο χυμός του κοινωνικού συνόλου.
Για να μπορέσετε να απομονώσετε τον εαυτό σας, έρχεστε σε επαφή πίσω από τις κλειδωμένες πόρτες του κόσμου.
Αναστρέφουμε το βλέμμα μας με αδιαφορία.
Έχουμε έτοιμο για εσάς ένα κοκτέιλ δηλητηρίου.

Γνωρίζουμε ότι αυτή η απομόνωση προκύπτει από την ανησυχία που δημιουργεί αυτός ο κόσμος μέσα μας
Ο φόβος του να είσαι ανυπεράσπιστη, μόνη, χωρίς βοήθεια
Χωρίς την απλή, χαλαρωτική αίσθηση να κουρνιάζεις πάνω στο σώμα του άλλου/ης.
Και επίσης η εξάντληση, η υπερένταση του να είσαι παρεξηγημένος, αόρατη, χωρίς μαρτυρία
Αυτό μας οδηγεί στην ψευδο-ασφαλιστική πολιτική του ζευγαριού

Και δεν είναι απλά το ζευγάρωμα
Έχουμε εφεύρει τόσους πολλούς τρόπους για να κρυβόμαστε από τις φρίκες αυτού του κόσμου
Και από τους τρόπους που μας καταλαμβάνουν καθημερινά, ή ακόμα και ανά ώρα
Το ζευγάρι είναι μία μορφή του να κρύβεσαι ανάμεσα σε πολλούς άλλους.
Αυτός είναι ο τόνος και ο τρόπος της (μη) δέσμευσης με την κοινωνία που μας αηδιάζει.

Αισθανόμαστε την έλξη για να είμαστε σε ένα ζευγάρι επειδή όλοι οι άλλοι είναι
Και αυτό το γεγονός είναι που δημιουργεί την την έλξη, που μας πείθει για το ότι
Πρέπει να πληρώσουμε το ενοίκιο επειδή όλοι το κάνουν
Ή να δουλέψουμε για λεφτά επειδή όλοι το κάνουν
Φυσικά, η ιστορία μπορεί να μετατοπιστεί απότομα
Έτσι ώστε να μην ξέρουμε πια τι είναι οι ιδιοκτήτες, τα αφεντικά ή οι σύζυγοι
Μας αρέσει αυτό. Θέλουμε να χύσουμε αυτή τη στιγμή.

Ορισμένοι τρόποι συσχέτισης μπορούν να μας “ανοίξουν”.
Δεν ήξερα ότι ήθελα να ανέβω στην ταράτσα μέχρι τη στιγμή που με ρώτησες.
Δεν ήξερα ότι ήθελα να γαμηθώ δημόσια μέχρι τη στιγμή που με ρώτησες.
Δεν ήξερα ότι ήθελα να βάλω φωτιά σε ένα εκατομμύριο δολάρια, μέχρι τη στιγμή που με ρώτησες.
Αυτά που έχουμε ανακαλύψει μέσα από τις αλληλεπιδράσεις μας με εραστές
Η πρακτική του να δίνουμε προσοχή σε αυτά που κάνουν πιο γρήγορη την αναπνοή μας
Το να παρατηρούμε τι μας προκαλεί
Ονομάζοντας το, καλλιεργώντας το, ακολουθώντας το

Νομίζουμε ότι αυτή η πρακτική σχετίζεται άμεσα
με ότι θα μας επιτρέψει να σταματήσουμε να πηγαίνουμε στη δουλειά και να παίρνουμε ότι χρειαζόμαστε.
Μαθαίνουμε πώς να απελευθερώνουμε τις επιθυμίες μας μέχρι να φτάσουν στο σημείο να διαρρήξουν το κεφάλαιο
Θέλουμε να τις χρησιμοποιήσουμε ως ανεμοδείκτες που δείχνουν μόνο
Προς τον κομμουνισμό.

Και νομίζουμε ότι μια συναισθηματική αντανακλαστικότητα, ευφυία και τρυφερότητα – τι αισθάνομαι; πώς μπορώ να το περιγράψω; πώς επηρεάζουν τα συναισθήματά μου το πώς αλληλεπιδρώ με τους γύρω μου;
Θα είναι απαραίτητη για να εμπιστευτούμε η μία την άλλη
Δημιουργώντας τον τύπο των δεσμών που μπορούν να μας τραβήξουν από αυτόν τον κόσμο
Δεσμούς αρκετά ισχυρούς ώστε για να διατηρηθεί ταυτόχρονα η καλλιέργεια καρότων με την απαλλοτρίωση του οπλισμού.

Λάβαμε κάποια ερωτήματα σχετικά με το ρόλο της σεξουαλικής επαφής στο αγώνα εναντίον του ζευγαριού.
Θα ήθελα να διευκρινίσω τη θέση μας:
Θέλουμε να χαστουκιστούμε στο πρόσωπο όταν τελειώνουμε
Να διεισδύσουν στις διάφορες τρύπες μας ταυτόχρονα
Να γαμηθούμε και από την ηδονιστική φωνή γυναικών
Από τα χρώματα του ήλιου που δύει σε αυτή την πόλη.
Θα θέλαμε να περάσουμε χρόνια αγγίζοντας κάθε άλλο μέρος του σώματός σας, εκτός από τα γεννητικά όργανα σας.
Να περάσουμε χρόνια γνωρίζοντας καλύτερα την προσωπική μας σωματική επιδεξιότητα
Προετοιμάζοντας τις εαυτές μας για την αγάπη, για τις ταραχές που φτάνουν χωρίς προειδοποίηση.

Πίσω από την αναπνοή μας,μπορείτε να μας ακούσετε να μουρμουρίζουμε:
χωρίς θεό χωρίς νόμο
χωρίς σύζυγο
ελεύθερες όμορφες και τρελές
<3,

Clémence x. Clémentine / infinite venom association

Πηγή:htta

 

Advertisements

Προβολή της ταινίας «Professor Marston and the Wonder Women» και συζήτηση για τις πολυσυντροφικές σχέσεις

45006052_1580759592029503_9040107440191832064_n

Τη Δευτέρα 5/11 στις 18:15 η ομάδα «Ανοιχτές σχέσεις» οργανώνει προβολή της ταινίας «Professor Marston and the Wonder Women», η οποία βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία. Η σκηνοθέτιδα Angela Robinson, ΛΟΑΤΚΙ+ ακτιβίστρια, αναδεκινύει την πολυσυντροφική σχέση ανάμεσα σε δύο αμφί γυναίκες και έναν άνδρα στο πρώτο μισό του 20ου αι. Η σχέση αυτή ενέπνευσε το κόμικ Wonder Woman, που είχε φεμινιστικές και kinky προεκτάσεις.

Διάρκεια προβολής: 1 ώρα και 48 λεπτά
Θα ακολουθήσει συζήτηση γύρω από την ταινία και τις πολυσυντροφικές σχέσεις.
Είσοδος δωρεάν

Δευτέρα 5/11 στις 18:15 στα γραφεία της Color Youth: Σαχτούρη 3, 10553, Αθήνα

Οι κανόνες της εκδήλωσης:
– Αποφεύγουμε το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους – δεν δηλητηριάζουμε τα πνευμόνια των συνανθρώπων μας.
– Όταν γίνεται συζήτηση, ακούμε με προσοχή χωρίς να διακόπτουμε το πρόσωπο που μιλάει.
– Δεν μονοπωλούμε τη συζήτηση μιλώντας ασταμάτητα.
– Δεν κάνουμε κριτική σε προσωπικά θέματα και δεν δίνουμε συμβουλές παρά μόνο αν μας ζητηθούν.

Μπορείτε να προσκαλέσετε φιλικά σας πρόσωπα, αρκεί να τα ενημερώσετε για το σκοπό και τους κανόνες της εκδήλωσης.

Το Event στο facebook: https://www.facebook.com/events/326785834774085/


ΖΑΚ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΞΙΟΣ ΘΑΥΜΑΣΜΟΥ

Ο Ζακ Κωστόπουλος υπέρμαχος μεταξύ όλων των άλλων και της πολυσυντροφικότητας δεν είναι πια μαζί μας! Ας τον αποχαιρετήσουμε όπως μπορεί ο καθένας με τη δημοσίευση, με τη διαδήλωση, με το θυμό, με το κλάμα, με το γέλιο περήφανα πολύμορφα και πολύχρωμα όπως έζησε και ο ίδιος

ζακ2

Αναδημοσιεύουμε το κείμενο του Γιώργου Σάρτα για το Ζακ:


Υπέρ της πολυγαμικότητας

Για μια ακόμα φορά ένα πολύ όμορφοκείμενο από το blog sraosha2.blogspot.com που αναδημοσιεύουμε με χαρά! Απολαύστε το:

God, I’m fond of adultery. Aren’t you? […] The softness it brings to the hardness […] A world without adultery is unthinkable. The brutal inhumanity of those against it. […] To demand of human flesh fidelity. The cruelty of it, the mockery of it, is simply unspeakable.

Philip Roth — Sabbath’s Theater p. 336

Η πολυγαμικότητα δεν υπήρξε σχεδόν ποτέ ιδανικό ή αρετή· ακόμα και αν υπήρξε εύσημο και άθλημα για τους άντρες, πάντως ποτέ για τις «τίμιες» γυναίκες. Βεβαίως πολλές φορές η τέχνη έχει άλλη γνώμη για αυτά τα θέματα όμως στο σφυρί της τέχνης ξέρουμε να αντιστεκόμαστε, όταν βεβαίως δεν κάνουμε νιανιά όσα μας δείχνει ή μας ξυπνάει.

Ας μιλήσουμε λοιπόν για την πολυγαμικότητα.

Ο έρωτας μάς δίνει διαφορετική χαρά, διαφορετικές χαρές και διαφορετικές χάριτες με διαφορετικούς ανθρώπους: είναι αλλιώς η ερωτοπραξία με κάθε διαφορετικό άνθρωπο. Αυτονόητο. Επίσης δεν υπάρχει ο ένας άνθρωπος με τον οποίο «όλα θα γίνουνε σωστά», ό,τι κι αν ισχυρίζεται η εποχή. Πολλώ μάλλον, ο ανθρώπινος πόθος δεν αποτελεί ένα οικονομίστικα δοσμένο κεφάλαιο, το οποίο δεν πρέπει να σπαταλήσουμε δεξιά κι αριστερά παρά πρέπει να δαπανήσουμε «σωστά» όπως όταν αγοράζουμε σπίτι. Ο έρωτας είναι καινούργιος και ξεκινάει από την αρχή με κάθε καινούργια γνωριμία — κι αυτό καθόλου δεν συνεπάγεται εξιδανίκευση ή δαιμονοποίησή του.

Η μετά λόγου γνώσεως πολυγαμικότητα χορταίνει βαθιά την ψυχή. Μιλάμε βεβαίως για χορτασμό κι όχι για κορεσμό, μιλάμε για αποτέλεσμα σαφώς πληρέστερο και οπωσδήποτε διαφορετικό από το να ξεκαυλώσεις απλώς.

Αυτός ο χορτασμός εν μέρει προέρχεται και από τις διαφορετικές εμπειρίες λαγνουργίας, αφού με κάθε διαφορετικό άνθρωπο ο έρωτας είναι διαφορετικός. Αυτό το εντελώς διαφορετικό που μας επιφυλάσσει κάθε καινούργιος εραστής και κάθε καινούργια ερωμένη δεν εξαρτάται σώνει και καλά από μαγικούς και μεταφυσικούς παράγοντες, παρά ξεκινάει από το ότι η καύλα είναι βεβαίως και στο μυαλό: είναι η επιθυμία για κάποιον, για κάποιον άλλο ή για κάτι. Αυτό το κάτι μπορεί να είναι μια ερωτική στάση, μια συγκεκριμένη κατάσταση-φάση ή σκηνοθεσία ή ένα συγκεκριμένο μέλος του σώματος κ.ο.κ.

Επίσης η πολυγαμικότητα μάς ποντίζει βαθιά  μέχρι τον βυθό των ανθρώπινων σχέσεων· όταν τον κοιτάμε από την κατοπτρικά ακύμαντη επιφάνεια ο βυθός μοιάζει μια πάρα πολύ απλή εικόνα, εξόχως στατική. Όταν όμως ποντιστούμε μέσα του, αλλάζει το πράγμα και οι κόσμοι του πλέον αποκαλύπτονται. Η πολυγαμικότητα μας αναγκάζει να ζήσουμε — όχι απαραιτήτως να αναστοχαστούμε — την αλήθεια ότι έχουμε και διαφορετική ποιοτικά σχέση με κάθε διαφορετικό εραστή ή διαφορετική ερωμένη, όχι απλώς διαφορετικούς λαγνικούς συσχετισμούς.

Η εμπειρία της πολυγαμικότητας μας εξοικειώνει και με μία δεύτερη αλήθεια: ότι μετά το πέρας τους, διαφορετικές ερωτικές σχέσεις αφηνουνε δεσίματα διαφορετικής έντασης (από το μείον του μίσους μέχρι το μηδέν της αδιαφορίας και έως τη φιλία ή και την αγάπη), όπως επίσης και ότι αφήνουνε πίσω τους δεσμούς διαφορετικής ποιότητας και διαφορετικού χαρακτήρα.

Η πολυγαμικότητα δεν είναι μόνον γαμήσια, λιγότερο περισσότερο αξιομνημόνευτα και αξιομακάριστα, χαρές και γλέντια, η πολυγαμικότητα είναι και ένας τρόπος να ανεύρουμε άλλους, να μάθουμε τον άλλο, αλλά και να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας. Μέσα από την πολλές φορές τυρβώδη πολυγαμικότητα μαθαίνουμε κυρίως τον εαυτό μας· τον σπουδάζουμε κοιτάζοντας τα βλέμματα των άλλων προς εμάς — όσο στρεβλά, τυραννικά, ζηλόφθονα ή φθονερά και αν είναι κάποτε. Επίσης μαθαίνουμε τον εαυτό μας μελετώντας τι βλέπουν οι εραστές κι οι ερωμένες όταν μας κοιτάζουν.

Σε γενικές γραμμές ισχύει πως η πολυγαμικότητα «μας εξασκεί στην ενσυναίσθηση αλλά και στα όρια, μας κάνει θαρραλέους και μας αναγκάζει να αναλάβουμε την ευθύνη του εαυτού μας».

Επαναλαμβάνω ότι προφανώς η πολυγαμικότητα μπορεί να γίνει τρομακτικά επώδυνη — σε αυτό μοιάζει με το πιοτό, την ψυχοθεραπεία, τη σωματική άσκηση και τη συστηματική μελέτη. Η εξάσκηση της πολυγαμικότητας είναι δύσκολη και απαιτεί λεπτότητα και βαθιά ευγένεια ώστε να μην καταντήσει χονδροειδής και ισοπεδωτική, αλλά να παραμείνει κάτι βαθιά ανθρώπινο κι εξανθρωπιστικό — εκτός από ιμερικό, μακάριο κι ιλαρό.

Εννοείται επίσης ότι η ταυτόχρονη ενασχόληση με διαφορετικούς ανθρώπους υπό διαφορετικούς όρους μπορεί να καταστεί από κυνική διαχείριση και ναρκισσιστική κούρσα μέχρι πρακτική μελέτη της ανθρώπινης κατάστασης και άσκηση στην ενσυναίσθηση.  Μαθαίνει κανείς, να συναναστρέφεται τους άλλους — ιδίως όταν οι συγκεκριμένοι άλλοι χύνουν μαζί του ή τον έχουνε δει να βογγάει αναλόγως. Οπωσδήποτε η πολυγαμικότητα και η πολλαπλότητα των ρόλων που εισάγει μάς καθαίρουν: μας ασκούν στην απόταξη της φρεναπάτης πως μας ανήκει οποιοσδήποτε άνθρωπος ή πως θα γίνουμε ο θεός του — όσο τρελός κι αν είναι ο έρωτάς μας, όσο βαθιά κι αν είναι η αγάπη μας.

Ανθρώπινη και εξανθρωπιστική είναι και μία παραγνωρισμένη χρήση της πολυγαμικότητας: η αποσυμφόρηση της σχέσης. Παρά την αναπόφευκτη παρενέργεια της ζήλειας, η πολυγαμικότητα ως επιλογή σώζει σχέσεις, ιδίως μακροχρόνιες: αντί να εγκαταλείπεις τον άνθρωπό σου γιατί σου λείπει κάτι ή γιατί του λείπει κάτι, του αφοσιώνεσαι ή του παραμένεις αφοσιωμένος ανοίγοντας τον εαυτό σου.

Art of Love Festival 2018: REAL LIFE

art of love

Το Φεστιβάλ Art of Love2018 θα διεξαχθεί και φέτος στο φιλόξενο χώρο της Die Farm μιας φάρμας έξω από το Βερολίνο της Γερμανίας 10-19 Αυγούστου. 10 ημέρες γεμάτες, εργαστήρια, συζητήσεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις,πάρτι,κλπ 10 ημέρες για την πολυσυντροφικότητα, την τάντρα, τη σεξουαλική απελευθέρωση, την αγάπη και την αληθινή ζωή!

Με τα λόγια των ίδιων των διοργανωτών:

«Μετά από πολυάριθμες οραματικές αναζητήσεις, βραχυπρόθεσμες ουτοπίες, αποτυχημένα και επιτυχημένα πειράματα, θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε το φεστιβάλ Art of Love 2018 για το επόμενο βήμα: το βήμα προς την πραγματική, την τετριμμένη, την πρακτική καθημερινή ζωή.

Αντί να ζούμε μόνο τα όνειρά μας σε μικρές, διαχωρισμένες ομάδες, θέλουμε να τις εντάξουμε στις ζωές μας. Βρισκόμαστε πιο κοντά στον στόχο αυτό;
Αυτές είναι οι ερωτήσεις που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε για να σας προσεγγίσουμε στο Φεστιβάλ Τέχνης της Αγάπης 2018 – REAL LIFE»

 Παρακάτω λοιπόν θα δείτε την αγγλόφωνη παρουσίαση του φεστιβάλ, η τιμή όμως για όσους/ες αναγνώστες/τριες της σελίδας αποφασίσουν να έρθουν θα είναι πολύ χαμηλότερη από την πιο χαμηλή τιμή που αναγράφεται εκεί. Δηλώστε άμεσα συμμετοχή με e-mail: polyamorygr@yahoo.gr ή με μήνυμα στη σελίδα μας polyamorygr στο facebook και ετοιμαστείτε για μια εμπειρία που θα αλλάξει τη ζωή σας!

H αγγλόφωνη σελίδα του φεστιβάλ: http://art-of-love-festival.com/

Facebook Event: https://www.facebook.com/events/121583522036452/


Πολυσυντροφικότητα κι ελευθερία: Ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση στη Θεσσαλονίκη

35497219_2093872407567262_447893388788760576_nΣτα πλαίσια του 2ου διημέρου Keeping it RADical:Θεσσαλονίκης  διοργανώνεται ανοικτή συζήτηση με θέμα Πολυσυντροφικότητα κι ελευθερία.
Θα μιλήσουν η ακτιβίστρια Λίζα Αστερίου και η ψυχολόγος Χριστίνα Ζυμβραγού. Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.

Παρασκευή 22 Ιουνίου
21:00

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο
Βασιλέως Γεωργίου και Μπιζανίου γωνία, περιοχή Ευζώνων

Facebook Event: https://www.facebook.com/events/2099694863578510/


12 ερωτήσεις που έχουν βαρεθεί να ακούν τα άτομα σε πολυσυντροφικές σχέσεις

Μετάφραση ενός πολύ ενδιαφέροντος άρθρου που μπορείτε να μοιραστείτε με τους μονογαμικούς φίλους σας:

Όχι, δεν έχει καθόλου να κάνει με την απιστία.

Τα άτομα που εξασκούν την πολυσυντροφικότητα καταλαβαίνουν την περιέργεια του κόσμου: Το να αγαπάς πάνω από ένα άτομο την ίδια στιγμή δεν είναι τελείως συμβατικό. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πολλές ερωτήσεις για το πώς είναι. Παρόλα αυτά, υπάρχουν πιο διακριτικοί τρόποι για να μάθεις για την προσωπική ζωή κάποιου, ειδικά αν σκοπεύεις να κάνεις ερωτήσεις για το τι συμβαίνει στην κρεβατοκάμαρά του. Παρακάτω, πολυάμορους γυναίκες και άνδρες μοιράζονται 12 ερωτήσεις που τους κάνουν πολύ συχνά.

1. Δεν είναι περίπου σαν να κερατώνεις;

«Περισσότερο από κάθε άλλη ερώτηση, αυτή με κάνει να γελάω, γιατί η πολυσυντροφικότητα είναι ακριβώς το αντίθετο. Το μόνο κοινό που έχουμε με αυτούς που κερατώνουν είναι η ικανότητα να αγαπάς πάνω από ένα άτομο την ίδια στιγμή, μόνο που η πολυσυντροφικότητα έχει να κάνει με την υπεύθυνη συναίνεση όλων των εμπλεκόμενων. Η θεμελιώδης λογική όλου του τρόπου ζωής μας είναι η ειλικρίνεια, η επικοινωνία και σίγουρα όχι το να κρύβεσαι και να λες ψέματα στα άτομα που αγαπάς!»

– KamalaDevi McClure, που είναι σε ανοιχτό γάμο με τον συζυγό της Michael για 16 χρόνια. Η McClure είναι με την κοπέλα της Roxanne 7 χρόνια.

2. Πώς μπορείς να το κάνεις; Είμαι πάρα πολύ ερωτευμένος για να κάνω κάτι τετοιο.

«Έχω ακούσει κάθε πιθανή εκδοχή αυτής της ερώτησης και παρά τη μεγάλη μου καρδιά, πάντα με κάνει να θέλω να ρίξω μπουνιά στο πρόσωπο κάποιου. Αυτό το πατρονάρισμα είναι παραπάνω από όσο μπορώ να δεχτώ, αλλά σκεφτείτε αυτό: Η πολυσυντροφικότητα δεν είναι ένας συμβιβασμός που κάνουμε γιατί έχουμε πιο χαμηλά στάνταρντς. Είναι μια προτίμηση – κάποιοι τη θεωρούν και προσανατολισμό. Αν την κάνεις με τον σωστό τρόπο, καλλιεργεί μία δυνατή οικειότητα. Όπως όταν επιλέγεις να είσαι μονογαμικός, εμείς ερχόμαστε πιο κοντά μέσα από διαφορετικές εμπειρίες. Μπορεί να προτιμάς το σκι, αλλά αυτό δε σημαίνει πως όποιος κάνει σνόουμπορντ συμβιβάζεται.»

– Zaeli Kane, που διευθύνει την σειρά στο YouTube: The commotion: A divine (romantic) comedy, με τον σύντροφό της Blake Wilson. Είναι με τον σύζυγό της Joe Spurr 14 χρόνια και έχουν μια κόρη. O Joe έχει μια κοπέλα που την λένε Ixi.

3. Ποιος είναι ο κύριος ή πιο αγαπημένος σου σύντροφος;

«Οι περισσότερες πολυσυντροφικές σχέσεις δεν στηρίζονται στην ιεραρχία και σε «κύριες» και «δευτερεύουσες» σχέσεις. Πολλά πολυάμορους άτομα, όπως εγώ, έχουν ειλικρινείς και σε βάθος σχέσεις με τους αγαπημένους τους, οι οποίες βασίζονται στο τι πραγματικά θέλουν να μοιραστούν μαζί τους, και όχι στο ότι πρέπει να ακολουθήσουν ένα συγκεκριμένο πρότυπο ή συμβόλαιο. Για μένα, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της πολυσυντροφικότητας δεν είναι ο αριθμός των συντρόφων μου ούτε το ποιος είναι πρωτεύων, αλλά το πώς προσεγγίζω τις ίδιες τις σχέσεις. Μέσα από την πολυσυντροφικότητα, έχω την δυνατότητα να απομακρυνθώ από το κουτί των προκατειλημμένων ιδεών, σχετικά με το πώς οι σχέσεις «πρέπει να είναι» και να συνδέομαι πιο αληθινά με τους ανθρώπους γύρω μου.»

– Tikva Wolf, δημιουργός του πολυάμορους κόμικ «Kimchi Cuddles». H Wolf είναι με τρεις συντρόφους αρκετά χρόνια και έχει δύο παιδιά.

4. Τι γίνεται αν..;

«Ερωτήσεις που αρχίζουν με αυτόν τον τρόπο είναι πάντα επικίνδυνες: ‘Τι θα γινόταν αν οι σύντροφοί σου άρχιζαν να μισούν ο ένας τον άλλον;» «Αν κάποιος ήθελε να μετακομίσει;» «Αν ήθελες να γυρίσεις στην μονογαμία;» «Αν ένας μονόκερος έκαιγε το σπίτι σου;». Κάποιοι άνθρωποι νομίζουν πως η πολυσυντροφικότητα οδηγεί μονο σε καταστροφή και προσπαθούν να σε κάνουν να σκεφτείς το πιο άσχημο αποτυχημένο σενάριο. Τις περισσότερες φορές όμως, δεν είναι πολύ ρεαλιστικό. Επίσης δε θα έπρεπε να ρωτάς μονογαμικά άτομα: ‘Τι θα γινόταν αν ο σύντροφος σου σε κεράτωνε με την αδερφή σου;’. Τα πάντα μπορούν να συμβούν, αλλά αυτό δεν είναι λόγος για να σταματήσεις να αγαπάς τους συντρόφους σου. Αν η καταστροφή συμβεί, θα την χειριστούμε μαζί.

– Natalie Fink, η οποία είναι με το αγόρι της Yannick Gwarys τέσσερα χρόνια. Με το άλλο αγόρι της, τον Michael Flamm, είναι μαζί δύο χρόνια.

5. Δεν ζηλεύεις τις σχέσεις των συντρόφων σου;

«Είχα νιώσει έντονη ζήλεια όταν ήμουν ακόμα νέα στην πολυσυντροφικότητα και προσαρμοζόμουν στην ιδέα ότι ο σύντροφός μου θα βγαίνει και με άλλα άτομα, αλλά δεν ήταν και το τέλος του κόσμου. Όπως και με κάθε άλλο αρνητικό συναίσθημα (πχ. Φόβος ή λύπη) ο στόχος δεν είναι να μην νιώθεις ποτέ ζήλεια: ο στόχος είναι να μάθεις να την χειρίζεσαι σωστά. Χάρη στην πολυσυντροφικότητα, έχω μάθει να αντιμετωπίζω πολύ καλύτερα την ζήλεια και έχω συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι τόσο μεγάλο θέμα όταν προκύπτει. Και τώρα που έχω υπάρξει πολυσυντροφική για κάποιο καιρό, αισθάνομαι πολύ λιγότερη ζήλεια από όταν ήμουν μονογαμική.»

– Page Turner, δημιουργός του Poly.land, η οποία είναι μαζί με τον σύζυγό της Justin οχτώ χρόνια. (Και οι δύο έχουν σχέσεις με άλλες γυναίκες κάποια χρόνια)

6. Δεν σε ανησυχούν τα ΣΜΝ;

«Ναι, με ανησυχούν τα ΣΜΝ στον ίδιο βαθμό που θα έπρεπε να ανησυχούν κάθε άλλο σεξουαλικά ενεργό άτομο. Εγώ και κάθε σύντροφός μου εξεταζόμαστε συχνά και έχουμε ανοιχτές τις πόρτες της επικοινωνίας όποτε ξεκινάει μια νέα σεξουαλική σχέση. Έρευνες έχουν δείξει ότι άτομα με συναινετικές μη μονογαμικές σχέσεις έχουν λιγότερα ΣΜΝ και είναι λιγότερο πιθανό να μεταδώσουν ΣΜΝ από κάποιον που κερατώνει τον σύντροφο του , για παράδειγμα.

Δεν το κάνουν όλοι αυτό, αλλά εγώ προσωπικά επιλέγω να χρησιμοποιώ προφυλακτικό στο διεισδυτικό σεξ με όλους τους συντρόφους μου. Νιώθω ενδυναμωμένη αποφασίζοντας να προστατέψω τον εαυτό μου, από το αν επέλεγα να κάνω εντελώς απροστάτευτο σεξ και μετά να ανησυχώ για το αν οι σύντροφοί μου χρησιμοποιούν προφυλάξεις με κάθε άλλον. Κάποιοι άνθρωποι διαφωνούν με αυτό, αλλά θα έλεγα πως το να χρησιμοποιείς προφυλακτικό δεν κάνει τη σχέση σου λιγότερο οικεία ή σοβαρή. Είναι απλώς ένα κομμάτι λάτεξ.»

– Dedeker Winston, δημιουργός του blog και του podcast «multiamory». Η Winston είναι με τον σύντροφό της Jase τεσσερισήμισι χρόνια και με τον σύντροφό της Alex δύο χρόνια.

7. Πώς σκοπεύεις να νοικοκυρευτείς μια μέρα και να κάνεις παιδιά;

Αυτές οι ερωτήσεις γίνονται σε εμάς με έναν περίεργο τρόπο. Αντί για » σκοπεύεις να νοικοκυρευτείς και να κάνεις παιδιά;» μας ρωτάνε «πώς σκοπεύεις να..» σαν να είμαστε κάτι το διαφορετικό. Κάποιοι βρίσκουν τη σχέση μας τόσο περίπλοκη, που θέλουν να μάθουν πως είναι έστω πιθανό να κάνουμε παιδιά. Το να λες σε οποιοδήποτε ζευγάρι αν σκοπεύει να κάνει παιδιά μπορεί να είναι μια περίεργη και πολύ προσωπική ερώτηση, αλλά σίγουρα δεν ρωτάς ποτέ κάποιον «πώς» σκοπεύει να το κάνει. Κάποιοι υποθέτουν πως απλά ζούμε πολύ έξαλλα, και παρ’ότι ισχύει κατά ένα βαθμό, είμαστε συγχρόνως πολύ αφοσιωμένοι ο ένας στον άλλον. Υπάρχει πολλή αγάπη μεταξύ των τριών μας και αν και το να κάνουμε παιδιά δεν είναι το σχέδιό μας αυτή την στιγμή, ό,τι και να κάνουμε, θα το κάνουμε μαζί.

– Jimmy, ο οποίος είναι σε μια τριπλή σχέση με τις συντρόφους του ChachaVavoom (ψευδώνυμο) εννιά χρόνια τώρα, και τη Summer, πέντε χρόνια.

8. Τι πιστεύει η οικογένεια σου γι’αυτό;

«Αυτή είναι άλλη μία ερώτηση από αυτές που δεν πηγαίνεις να ρωτήσεις ένα οποιοδήποτε άλλο συνηθισμένο ζευγάρι. Είναι τόσο αρνητική. Η υπόθεση είναι ότι η οικογένεια σου κάτι πρέπει να πιστεύει για αυτό τον «κανονισμό», όπως θα έκαναν αν ένας έφηβος έκανε ένα ταττού ή διέπραττε ένα έγκλημα. Η οικογένεια πάντα θα έχει τις επιφυλάξεις και τις σκέψεις της, αλλά εν τέλη, θέλει πιστεύω αυτό που είναι καλύτερο για σένα. Οι οικογένειες μας δεν είναι καθόλου διαφορετικές.»

– Summer, η οποία είναι σε σχέση με τον Jimmy και την ChachaVavoom εδώ και πέντε χρόνια.

9. Κάνετε όργια;

«Ο πολιτικά ορθός τρόπος είναι να ρωτήσεις για την «ταμπέλα» που προτιμάμε: Είμαστε σε μία V- τριάδα(το ένα άτομο είναι σε πολυάμορους σχέση με άλλα δύο άτομα τα οποία δεν είναι σε σχέση μεταξύ τους) ή σε ένα throuple (σχέση που αποτελείται από τρία άτομα); Αυτές οι φράσεις ελαφρώς καλύπτουν την πραγματική ερώτηση, που είναι «ποιος κοιμάται με ποιον;». Είναι αγενές να ρωτάς κάποιον για τη σεξουαλική του ζωή, οπότε αν δεν το αναφέρουμε εμείς ή αν δεν ταυτιστούμε με έναν συγκεκριμένο όρο, απλά να υποθέσεις πως δεν είναι κάτι που θέλουμε να σκέφτεσαι κάθε φορά που μας βλέπεις. Ο Joe, o Blake, η Ixi Κι εγώ δεν είμαστε ένας θίασος από υπερσεξουαλικά επιδειξιομανή άτομα- είμαστε απλά άνθρωποι που θέλουμε να ορίζουμε μαζί πώς περνάμε τον χρόνο μας. Υπάρχουν άλλες πιο φυσιολογικές ερωτήσεις που μπορείς να κάνεις για να μας γνωρίσεις πριν θελήσεις να εισβάλεις στην κρεβατοκάμαρά μας!»

– Zaeli Kane

10. Μόλις βρεις το κατάλληλο άτομο όμως θα σοβαρευτείς, έτσι;

«Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια για κάποιους, αλλά για πολλούς από μας δεν είναι. Πολλά πολυσυντροφικά άτομα έχουν σχέσεις με διαφορετικά άτομα την ίδια στιγμή για δεκαετίες (μερικές φορές με ειδικά φτιαγμένους κανονισμούς για πολλά άτομα, ενώ άλλες φορές τα πράγματα είναι πιο ρευστά). Άλλοι επιλέγουν να μένουν ουσιαστικά μόνοι τους και να έχουν διάφορες χαλαρές σχέσεις. Πολλοί από μας νιώθουμε ότι οι περιορισμοί μιας μονογαμικής σχέσης δεν θα μπορούσαν ποτέ να λειτουργήσουν σε εμάς. Το να υποθέτεις ότι κάποιος «περνάει μια φάση» απλά επειδή η σχέση τους δεν ταιριάζει με τις προσδοκίες που έχει από αυτούς η κοινωνία, υπονοεί πως οι σχέσεις τους δεν είναι αληθινές ή ότι δεν μπορούν να ξέρουν αυτό που ήδη ξέρουν. Όπως και να ‘χει, είναι επικριτικό και θλιβερό.»

– Josephine Kearns, η δημιουργός της ιστοσελίδας «Poly Chicago». H Kearns είναι μόνη της τον τελευταίο χρόνο. Πριν από αυτό, ήταν σε δύο συνυπάρχουσες μακροχρόνιες σχέσεις.

11. Τι λες στα παιδιά σου;

«Την αλήθεια; Ξέρω ότι αυτό ακούγεται ακραίο, αλλά έχουμε έναν εντεκάχρονο γιο και δεν του έχουμε πει ποτέ ψέματα. Ούτε για τον πελαργό, ούτε για τον μπαμπούλα, ούτε καν για τον Άγιο Βασίλη. Δεν έχουν πολλά πολυάμορους άτομα το προνόμιο να είναι τοσο ειλικρινή με τα παιδιά τους, αλλά εμείς μεγαλώνουμε τον γιο μας με τις ίδιες αξίες της ενσωμάτωσης, της διαφάνειας, της αγάπης και της ελευθερίας που εξασκούμε με όλους τους συντρόφους μας.

– KamalaDevi McClure

12. Τι θα κάνεις αν ο σύντροφός σου ερωτευτεί κάποιον άλλον;

«Πολλοί άνθρωποι υποθέτουν ότι αν ένας από τους συντρόφους μου εκδηλώσει ενδιαφέρον για κάποιο άλλο πρόσωπο, αυτό σημαίνει ότι θα αρχίσουν να με παραμελούν. Συχνά πιστεύουν ότι αν ένας σύντροφος μου είναι ελεύθερος να βγει με οποιονδήποτε θέλει, χωρίς κανόνες, θα επιλέξει να αδιαφορήσει τελείως για τα αισθήματα μου. Αν ο σύντροφος μου ερωτευτεί κάποιον άλλον, φυσικά θα μιλήσουμε γι’ αυτό. Θα μιλήσουμε για το πώς αυτό μπορεί να αλλάξει το καθημερινό μας πρόγραμμα, τα σχέδια για ταξίδια, ή τον σχεδιασμό των βραδινών ραντεβού. Αλλά πέρα από τις διαπραγματεύσεις αυτές, με το να ερωτευτεί ένας σύντροφός μου κάποιον άλλον, δεν μειώνεται η αφοσίωση του απέναντί μου. Εξάλλου, η μονογαμία δεν λειτουργεί ως προστασία ώστε να μην ενδιαφερθεί ο σύντροφος σου για ένα άλλο άτομο- μπορεί να συμβεί οποτεδήποτε, ανεξάρτητα από το πόσους κανόνες προσπαθήσεις να θέσεις για να το αποφύγεις.»

– Dedeker Winston


πληροφορίες: huffingtonpost.com 

απόδοση: Χριστίνα Μουστακάκη


Έχω δίλημμα, ποιον άντρα να διαλέξω, η απόφαση ποια είναι η σωστή

Έχω δίλημμα, ποιον άντρα να διαλέξω, η απόφαση ποια είναι η σωστή

Η Λίνα Ρόκου βλέπει τον χαμό που γίνεται με τις παράλληλες σχέσεις και αντί να βγάζει το ζύγι το καταχωνιάζει όσο πιο βαθιά γίνεται.
Εικονογράφηση: Κατερίνα Καραλή

Εντάξει, όλοι ξέρουμε ότι οι παράλληλες σχέσεις είναι δύσκολες, πολύ δύσκολες. Όταν λέω όλοι εννοώ και αυτοί που τις έχουν ζήσει και αυτοί που δεν τις έχουν ζήσει. Επίσης ας παραδεχτούμε ότι συμβαίνει πολύ περισσότερο από ό,τι ομολογούμε σαν κοινωνία, για διάφορους λόγους. Δε θα τους αναλύσω εδώ, ούτε γιατί συμβαίνει, ούτε γιατί δεν το αναγνωρίζουμε στο μέγεθος που του αναλογεί, ούτε φυσικά θα ασχοληθώ με το τι επιτάσσει η κοινωνική ηθική.

Ή μάλλον όχι, θα το κάνω (plot twist). Δεν ξέρω γιατί έχουμε πείσει τους εαυτούς μας ότι ένας άνθρωπος μπορεί να καλύψει όλες μας τις ανάγκες. Πως ένας άνθρωπος μπορεί να είναι σύντροφος #γιαπάντα όταν ξέρουμε ότι όλοι μας εξελισσόμαστε και είναι πιθανό κάποιος που ήταν για εμάς ταιριαστός στα 30, να μην είναι πια στα 50 μας χρόνια. Επίσης, αφού μπορούμε να διοχετεύσουμε την αγάπη μας σε δύο, τρία παιδιά, σε τρεις ή τέσσερις φίλους γιατί θεωρούμε ανήθικο να κάνουμε το ίδιο με δύο συντρόφους;

Κατανοώ ότι στις ερωτικές σχέσεις υπάρχει ανταγωνισμός, ζήλεια, ανασφάλειες. Καταλαβαίνω ακόμη ότι υπάρχει το κεφαλαιώδες ζήτημα «τίνος είναι το παιδί, γυναίκα;» αλλά δεν πιστεύω ότι δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα νέο είδος οικογένειας ή ένα νέο μοντέλο σχέσεων. Δεν σκέφτομαι το τέλος της συντροφικότητας, τουναντίον. Αναζητώ τη σωτηρία της, την επιστροφή στην ουσία της, στο μοίρασμα, στο δόσιμο και στην αγάπη που δεν μετράει κουκιά. Για όσους βέβαια τους ταιριάζει αυτό, δεν σημαίνει ότι αυτή είναι η πανάκεια στο αδιέξοδο των ερωτικών σχέσεων όπως τις έχουμε διαμορφώσει.

Αυτά ως πρώτες σκέψεις σχετικά με την πολυσυντροφικότητα. Από εκεί και πέρα, είναι γνωστό ότι έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε και να είμαστε ειλικρινείς ως κοινωνία. Τι γίνεται λοιπόν όταν βρισκόμαστε συναισθηματικά ανάμεσα σε δύο ανθρώπους; Δύσκολη απάντηση. Ίσως να μην υπάρχει καν απάντηση. Όλο και πιο συχνά πάντως ακούω -από γυναίκες κυρίως, ίσως γιατί νιώθουν πιο άνετα να μου εξομολογηθούν – ότι ενώ είναι σε γάμο ή σε σταθερή σχέση, διατηρούν παράλληλη σχέση. Μιλούν για σχέση, όχι για απιστία, μιλούν για έναν άλλον άνδρα που τις κάνει να αισθάνονται ότι εξακολουθούν να είναι στο ερωτικό παιχνίδι (κάτι που συνήθως χάνεται σε μια μακροχρόνια κατάσταση), που τους γεννά αισθήματα τρυφερότητας, αφοσίωσης και αγάπης. Και όταν ρωτάς τις γυναίκες αυτές τι αισθάνονται προς τον μόνιμο σύντροφο οι απαντήσεις ποικίλλουν. Από «τον βλέπω πια σαν αδερφό μου» μέχρι «είναι ο σύντροφος της ζωής μου, είναι η καθημερινότητα μου».

Πολλές από αυτές τις γυναίκες δεν μπαίνουν καν στο δίλημμα με ποιον θα συνεχίσουν τη ζωή τους. Αυτό γίνεται ειδικά όταν νιώθουν ότι δεν είναι έτοιμες ή σε θέση ή δε θέλουν να ανατρέψουν την υπάρχουσα κατάσταση για μια σειρά από λόγους που ακούγονται κυνικοί ή πεζοί αλλά αν μη τι άλλο είναι απολύτως ρεαλιστικοί. Δηλαδή μια γυναίκα που ζει με την οικογένεια της στην Αγγλία και ο εραστής της είναι Ελλάδα, δε θα πάρει, ίσως ποτέ, την απόφαση να χωρίσει και να πάρει τα παιδιά μακριά από τον πατέρα τους σε μια άλλη χώρα. Μπορεί να το κάνει αν θελήσει,  αλλά εδώ λέμε τι συνήθως σκέφτονται, και τι κατά κόρον συμβαίνει.

Άλλες όμως, και άλλοι άνδρες -και συγγνώμη που έχω εστιάσει πιο πολύ στις γυναίκες αλλά με αυτές συζητώ περισσότερο- νιώθουν κάποια στιγμή ότι η παράλληλη σχέση τους κουράζει. Και είναι κουραστική, ναι. Απαιτεί κυρίως επιπλέον χρόνο, περίσσεια ενέργειας και, σε μεγάλο βαθμό, ψέματα. Ποιος μπορεί να τα αντέξει όλα αυτά για μεγάλο διάστημα; Και τι γίνεται μετά; Πώς διαλέγεις με ποιον άνθρωπο θα συνεχίσεις τη ζωή σου; Πώς ζυγιάζεις τα πράγματα για να καταλήξεις σε αυτόν που σου ταιριάζει καλύτερα;

Είναι λάθος να συγκρίνουμε ανθρώπους. Κι όμως το κάνουμε. Ακόμη και όταν ξέρουμε ότι ο καθένας από αυτούς για διαφορετικούς λόγους μας αγγίζει την ψυχή (και το κορμί αλλά αυτό συνήθως γίνεται για τους ίδιους προφανείς λόγους). Το κάνουμε κι ας μη βγάζουμε χαρτί για να γράψουμε τα υπέρ και τα κατά του καθενός, όπως μας δείχνουν στις ταινίες και στα σήριαλ. Εντάξει, μπορεί κάποιοι να βγάζετε και χαρτί, δεν θα σας κρίνω εγώ.

Το θέμα δεν είναι ποιος έχει τα πιο πολλά υπέρ ή κατά. Το θέμα είναι ποιος μας είναι πιο απαραίτητος για να είμαστε, όσο γίνεται, ευτυχισμένοι. Με ποιον νιώθουμε ότι χωρίς αυτόν η ζωή μας θα είναι πιο δύσκολη, πιο σκοτεινή, με λιγότερη χαρά. Άρα μην περιμένετε να βρείτε εδώ ντε φάκτο απαντήσεις. Ό,τι μετράει στην Τίνα μπορεί να μην μετράει στην Σοφία. Και ό,τι είναι σημαντικό για μια σχέση ζωής για τον Βασίλη μπορεί να μην είναι για τον Θοδωρή.

Το σίγουρο είναι ότι οφείλουμε να λάβουμε υπόψη μας όλες τις παραμέτρους, ειδικά όταν έχουμε οικογένεια. Δεν εννοώ να μην χωρίσουμε για χάρη των παιδιών. Καμία σχέση. Εννοώ ότι θα πρέπει να προετοιμάσουμε το έδαφος έτσι ώστε η μετάβαση σε μια νέα κατάσταση να είναι ομαλή. Τα παιδιά δεν είναι χαζά. Όταν τους εξηγούμε καταλαβαίνουν. Αρκεί να το κάνουμε και να σεβόμαστε ότι οφείλουν να ξέρουν. Όταν δεν ξέρουν γιατί πράττουμε ό,τι πράττουμε τότε μπερδεύονται και πληγώνονται προσπαθώντας να ερμηνεύσουν ενήλικες συμπεριφορές.

Έχουμε γεμίσει τον κόσμο των ενηλίκων με υποχρεώσεις. Έχουμε σχεδόν εξωραΐσει τη χαρά. «Οι άνθρωποι δεν συγχωρούν αυτούς που από έρωτα εκπέσανε», λέει ο μέγας Αργύρης Μπακιρτζής στο υπέροχο «Ας περιμένουν οι γυναίκες». Ισχύει. Οι παράλληλες σχέσεις πληγώνουν. Οι άνθρωποι πληγώνουμε και πληγωνόμαστε. Έτσι, είναι η ζωή. Αν το καταλάβουμε ίσως γλιτώσουμε το δράμα που ξεχειλίζει, ίσως δε χρειαστεί να φτάσουμε σε δύσκολα διλήμματα. Ίσως πάλι όλη η ζωή μας είναι μια σειρά από αποφάσεις, από επιλογές. Ας τις κάνουμε.


H queer φοιτήτρια που εξηγεί γιατί η πολυσυντροφικότητα έχει να κάνει με την αγάπη

Η Ella εξηγεί ότι η πολυσυντροφική της σχέση έχει να «κάνει με την αγάπη».

Το Gaystarnews κάθισε μαζί της για να μιλήσει για την καθημερινότητα και το στίγμα που υπάρχει γύρω από την πολυσυντροφικότητα.

Η πολυσυντροφική της σχέση της ξεκίνησε πριν από ενάμιση χρόνο.

«Γνωρίσαμε ένα κορίτσι με το οποίο είμαστε φίλοι για μεγάλο χρονικό διάστημα και γενικά μας έκανε κλικ».

«Καταλήξαμε σε μια σχέση μαζί. Αυτό ήρθε πολύ φυσικά».

ΠΗΓΗ: http://avmag.gr/85838/h-queer-foititria-poy-exigei-giati-i-polysyntrofikotita-echei-na-kanei-me-tin-agapi-2/


3 αλήθειες που πιθανόν δεν ξέρετε για την πολυσυντροφικότητα

Ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο για την πολυσυντροφικότητα από τη Λίζα Αστερίου:

3 αλήθειες που πιθανόν δεν ξέρετε για την πολυσυντροφικότητα

copenhagen Pride 2015
Το πανό των πολυσυντροφικών στο Pride της Κοπεγχάγης, 2015. Πηγή: Indefinite Adventure, http://www.indefiniteadventure.com/copenhagen-pride/

Όταν πρωτοξεκίνησα τούτο το ιστολόγιο πριν τέσσερα χρόνια, η πολυσυντροφικότητα ήταν ακόμη άγνωστη λέξη. Είναι εντυπωσιακό πόσα έχουν αλλάξει από τότε. Μια σειρά από σημαντικά άρθρα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, ακόμη και σε mainstream μέσα ενημέρωσης. Ένα πλήθος ατόμων που βρίσκονται σε πολυσυντροφικές σχέσεις και οικογένειες στο εξωτερικό έχουν τολμήσει να κάνουν coming out, κι αυτά τα νέα έρχονται ακόμη και στη χώρα μας – σπανιότερα συμβαίνουν κι εδώ παρόμοια φαινόμενα.

Η πολυσυντροφικότητα συζητιέται πλέον ανοιχτά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ οργανωμένες συζητήσεις έχουν γίνει σε ποικίλα μέρη της Ελλάδας. Μάλιστα, μία πρόχειρη έρευνα στο Google με αυτή τη λέξη έφερε στο φως 2.140 σχετικά αποτελέσματα, ενώ η σελίδα μας «Ανοιχτές σχέσεις» στο Facebook έχει ξεπεράσει τα 2.250 likes. Ωστόσο, η έννοια της πολυσυντροφικότητας εξακολουθεί να είναι σε μεγάλο βαθμό παρεξηγημένη, ακόμη και από κάποια άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως πολυσυντροφικά. Ας δούμε, λοιπόν, κάποιους από τους μύθους που κυκλοφορούν και τις αλήθειες που κρύβονται πίσω τους.

1. Σώνει και καλά συμβίωση;

Ευτυχώς, το στερεότυπο «πολυσυντροφικότητα = ψάχνω για ευκαιριακό σεξ» έχει αρχίσει να σπάει. Για την ακρίβεια, έχει αρχίσει σιγά σιγά να αντικαθίσταται από ένα άλλο στερεότυπο: «πολυσυντροφικότητα = συμβίωση τριών ή περισσότερων ερωτικών συντρόφων». Στην πραγματικότητα, τα περισσότερα πολυσυντροφικά άτομα δεν κάνουν κάτι τέτοιο. Πολλές φορές μοιράζονται την ίδια στέγη μόνο με ένα ενήλικο πρόσωπο, με το οποίο μπορεί να έχουν παντρευτεί και να έχουν αποκτήσει παιδιά.

Αυτά τα ζευγάρια συνήθως διατηρούν ερωτικές σχέσεις με τρίτα άτομα, με ειλικρίνεια και συναίνεση απ’ όλες τις πλευρές, χωρίς όμως να σχηματίζουν μαζί τους τριάδες, τετράδες, πεντάδες κλπ. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις πολυσυντροφικών τριάδων, τετράδων κλπ. που δεν ζουν στο ίδιο σπίτι, είτε από επιλογή είτε επειδή οι συνθήκες δεν τους το επιτρέπουν.

Σημαντικό είναι και το φαινόμενο της ανεξάρτητης πολυσυντροφικότητας (solo polyamory). Εκεί ένα άτομο διατηρεί σταθερές ερωτικές σχέσεις με άλλα πρόσωπα – πάντα με ειλικρίνεια και συναίνεση όλων – αλλά αυτές οι σχέσεις παραμένουν ανεξάρτητες η μία από την άλλη. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει ούτε ζευγάρι ούτε τριάδα ούτε κάποιο άλλο σχήμα. Ας δούμε ένα παράδειγμα: η Χριστιάνα συνδέεται με την Ντίνα και τον Αλέξανδρο. Η Ντίνα και ο Αλέξανδρος γνωρίζουν ο ένας την ύπαρξη του άλλου αλλά δεν έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους κι ενδεχομένως να μην έχουν συναντηθεί ποτέ.

Τα ανεξάρτητα πολυσυντροφικά άτομα δεν συμβιώνουν με ερωτικούς τους συντρόφους. Συνήθως είτε ζουν μόνα τους είτε συγκατοικούν με φιλικά ή συγγενικά τους πρόσωπα. Στο πιο πάνω παράδειγμα, η Χριστιάνα ζει μόνη της, η Ντίνα με τους γονείς της και ο Αλέξανδρος με τη σύζυγο και τα παιδιά τους. Η Χριστιάνα έχει επιλέξει την ανεξάρτητη πολυσυντροφικότητα, ο Αλέξανδρος έχει μια βασική σχέση (με τη σύζυγό του, η οποία είναι επίσης πολυσυντροφική) και μια δευτερεύουσα (με τη Χριστιάνα), ενώ η Ντίνα διατηρεί σταθερό δεσμό με τη Χριστιάνα και συγχρόνως έχει κατά καιρούς ελεύθερες σχέσεις με ποικίλα άτομα.

2. Για να είμαι πολυσυντροφική πρέπει να έχω τουλάχιστον δύο σχέσεις;

Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζεται ως πολυσυντροφικός αν νιώθει ότι αυτός ο τρόπος ζωής τον εκφράζει. Η πολυσυντροφικότητα θεωρείται σχεσιακός προσανατολισμός (relationship orientation), δηλαδή κάτι αντίστοιχο με τον σεξουαλικό προσανατολισμό.[1] Τόσο ο σχεσιακός όσο και ο σεξουαλικός προσανατολισμός αντιπροσωπεύουν τις βαθύτερες επιθυμίες μας και αποτελούν βασικό στοιχείο του εσωτερικού μας κόσμου.

Ο όρος «πολυσυντροφική/ό/ός» αποτελεί μια ταυτότητα που έχει τεράστια σημασία για μας. Αυτή η ταυτότητα δεν αλλάζει ανάλογα με την μορφή των σχέσεών μας. Το ίδιο ισχύει και με το σεξουαλικό προσανατολισμό: μια λεσβία εξακολουθεί να είναι λεσβία ακόμη κι αν δεν έχει δεσμό με κάποια γυναίκα. Ένας αμφί άνδρας παραμένει αμφί, ακόμη κι αν όλη του τη ζωή συνδέεται μόνο με γυναίκες ή μόνο με άνδρες. Έτσι, ακόμη κι αν δεν έχω καμιά ερωτική σχέση αυτή την περίοδο, η πολυσυντροφική μου ταυτότητα δεν αλλάζει. Αντίστοιχα, αν προς το παρόν έχω μόνο μία σχέση, αυτό δεν με κάνει μονογαμική.

Εδώ μπορεί να αναρωτηθείτε «και τι γίνεται με τα άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως πολυσυντροφικά αλλά ψάχνονται πίσω από την πλάτη της/του συντρόφου τους;» Κάποια απ’ αυτά χρησιμοποιούν έναν ψεύτικο αυτοπροσδιορισμό σε μια προσπάθεια να ωραιοποιήσουν την ανειλικρίνειά τους. Κάποια άλλα, όμως, λένε την αλήθεια – είναι όντως πολυσυντροφικά αλλά έχουν εγκλωβιστεί μέσα σε μια μονοκανονική σχέση[2] λόγω κοινωνικών και ψυχολογικών πιέσεων.

Συνήθως αυτά τα άτομα δεσμεύτηκαν σε μια εποχή που δεν ήξεραν καν τι είναι η πολυσυντροφικότητα και δεν έβλεπαν άλλη επιλογή από τη μονογαμία. Όταν συνειδητοποίησαν τον πραγματικό σχεσιακό τους προσανατολισμό, αντιμετώπισαν μια σκληρή πραγματικότητα: η/ο σύντροφός τους συνήθως δεν μπορεί να τον αποδεχτεί. Στην κοινωνία όπου ζούμε, όταν οι άνθρωποι συναντούν το δίλημμα «χωρισμός ή απιστία», συχνά επιλέγουν το δεύτερο θεωρώντας ότι είναι «το μικρότερο κακό», ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά.

Η ειρωνεία, βέβαια, είναι ότι κάποιες φορές και τα δύο μέλη ενός ζευγαριού ακολουθούν αυτό τον δρόμο επειδή έχουν την αυταπάτη ότι το άλλο άτομο είναι μονογαμικό. Ειδικά ο μύθος «οι άνδρες είναι πολυγαμικοί, οι γυναίκες μονογαμικές» εξακολουθεί να υπάρχει στο μυαλό πολλών ανθρώπων. Γενικά όμως το θέμα των «παράλληλων σχέσεων» είναι τόσο μεγάλο ταμπού ώστε τα περισσότερα ζευγάρια δεν κάνουν καν τον κόπο να συζητήσουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Υπάρχουν ακόμη και περιπτώσεις ανθρώπων που επέλεξαν να χωρίσουν από την/τον σύντροφό τους όταν συνειδητοποίησαν ότι τους «απάτησε», ενώ και αυτοί έκαναν το ίδιο.

Ως πολυσυντροφικά άτομα, δεν επικροτούμε επιλογές που βασίζονται στην ανειλικρίνεια και την έλλειψη συναίνεσης. Κατανοούμε όμως ότι η «απιστία» είναι προϊόν της μονοκανονικότητας και της πολυφοβίας. Με την ίδια λογική, καταλαβαίνουμε τους άνδρες που είναι gay αλλά βρίσκονται «μέσα στην ντουλάπα», παντρεύονται με γυναίκες και ζουν διπλή ζωή. Προφανώς δεν θα πούμε «μπράβο» ούτε στη μία περίπτωση ούτε στην άλλη – τέτοιου είδους επιλογές μπορεί να έχουν καταστροφικές συνέπειες.

Έτσι κι αλλιώς, οι σχέσεις που βασίζονται στην υποκρισία είναι αλλοτριωτικές και αλλοτριωμένες. Όταν δεν μπορείς να είσαι ο εαυτός σου, αφενός καταπιέζεσαι, αφετέρου αποξενώνεσαι από το άλλο πρόσωπο. Άλλωστε, οι κρυφές σχέσεις κάποιες φορές ξεσκεπάζονται με αποτέλεσμα να δημιουργούνται δράματα.

Αναγνωρίζουμε ότι αυτές καταστάσεις δεν θα υπήρχαν μέσα σε μια άλλη κοινωνία, όπου οι άνθρωποι θα είχαν πραγματικά την ελευθερία να δημιουργήσουν τις σχέσεις που τους ταιριάζουν. Αισιοδοξούμε ότι όσο η πολυσυντροφικότητα γίνεται ευρύτερα αποδεκτή, τόσο περισσότεροι άνθρωποι θα βρουν το θάρρος να μιλήσουν ανοιχτά στην/στον σύντροφό τους και θα ψάξουν για λύσεις σύμφωνες με τον σχεσιακό προσανατολισμό τους. Ο πολυσυντροφικός ακτιβισμός μπορεί να παίξει τεράστιο ρόλο προς αυτή την κατεύθυνση, ανοίγοντας καινούριους δρόμους.

3. Είσαι ό,τι δηλώσεις;

Τι γίνεται όμως με τα άτομα που διατείνονται πως είναι πολυσυντροφικά αλλά στην πράξη αδυνατούν να στηρίξουν τέτοιες σχέσεις; Δυστυχώς αυτό το φαινόμενο δεν είναι καθόλου σπάνιο – στην προσωπική μου ζωή το έχω συναντήσει ουκ ολίγες φορές. Η απάντηση στο ερώτημα είναι η εξής: ο αυτοπροσδιορισμός δεν αρκεί. Χρειάζεται επίσης σκληρή δουλειά με τον εαυτό μας και με τις/τους συντρόφους μας.
Πασάς ή εργάτης;
«Όχι, η πολυσυντροφικότητα δεν σε κάνει … πασά. Εργάτη/τρια σε κάνει. Σε βάζει να δουλέψεις με τον εαυτό σου…»

Η πολυσυντροφικότητα είναι δύσκολος δρόμος γιατί πάει κόντρα σε όλες τις αντιλήψεις με τις οποίες γαλουχηθήκαμε από μικρά παιδιά. Επιπλέον, συχνά φέρνει στην επιφάνεια τις «σκοτεινές» πλευρές του εαυτού μας: την ανασφάλεια, τη ζήλια, τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, την ανταγωνιστικότητα κ.ά. Αυτός ο αλλοτριωμένος εαυτός μας μπορεί πολύ εύκολα να καταστρέψει τις σχέσεις μας, αν του το επιτρέψουμε. Υπάρχουν όμως και άλλες επιλογές: μπορούμε αυτά τα «σκοτεινά» σημεία μας να τα δούμε ψύχραιμα, να τα αναλύσουμε και να τα κατανοήσουμε βαθύτερα. Μπορούμε να τα συζητήσουμε με τις/τους συντρόφους μας και να συνεργαστούμε μαζί τους ώστε να ξεπεραστούν τα προβλήματα.

Αυτό κάνουν οι άνθρωποι που καταφέρνουν να διατηρούν επιτυχημένες πολυσυντροφικές σχέσεις σε βάθος χρόνου. Δεν είναι εύκολος ο δρόμος αυτός αλλά δεν είναι και ακατόρθωτος. Έχει τα αγκάθια του, όπως κάθε σχέση, αλλά έχει και τις θετικές του πλευρές: μπορεί να μας βοηθήσει να αποκτήσουμε μεγαλύτερη αυτογνωσία και να χτίσουμε μια καλύτερη σχέση τόσο με τον εαυτό μας όσο και με τ’ αγαπημένα μας πρόσωπα.

Το ότι ακολουθούμε αυτό τον δρόμο σημαίνει ότι έχουμε να δώσουμε μάχη ενάντια στην εσωτερικευμένη πολυφοβία μας, καθώς και ενάντια στην πολυφοβία της κοινωνίας. Η τελευταία είναι βαθιά καταπιεστική, όσο κι αν προσποιείται ότι είναι απελευθερωμένη. Γι’ αυτό και αρκετά πολυσυντροφικά άτομα αγωνιζόμαστε ευρύτερα ενάντια στην καταπίεση. Δραστηριοποιούμαστε σε κινήματα όπως το ΛΟΑΤΚΙ+, το αντιρατσιστικό-αντιφασιστικό, το γυναικείο, το εργατικό κ.ά.

Δίνουμε διπλό αγώνα, καθώς παλεύουμε να δημιουργήσουμε αφενός μια άλλη, πιο ελεύθερη κοινωνία και αφετέρου μια αντισυμβατική αλλά βιώσιμη προσωπική ζωή. Ο τελικός μας στόχος είναι να ζήσουμε σ’ έναν κόσμο όπου κανένα άτομο δεν θα καταπιέζεται εξαιτίας της διαφορετικότητάς του ούτε θα υφίσταται διακρίσεις για οποιοδήποτε λόγο.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Υπάρχει και η άποψη ότι η πολυσυντροφικότητα μπορεί να θεωρηθεί σεξουαλικός προσανατολισμός. Περισσότερα στο άρθρο της Elisabeth A. Sheff, «Polyactivism,» Psychology Today, https://www.psychologytoday.com/blog/the-polyamorists-next-door/201708/polyactivism.

2. Μονοκανονικότητα: η κοινωνική νόρμα της καταναγκαστικής μονογαμίας. Όταν μιλάμε για «μονοκανονικές σχέσεις», εννοούμε σχέσεις που χτίστηκαν ακολουθώντας τα κυρίαρχα πρότυπα. Μπορεί να είναι όντως μονογαμικές ή μπορεί να υπάρχει «απιστία» από το ένα ή και από τα δύο μέλη. Δεν πρόκειται για σχέσεις όπου και τα δύο άτομα επέλεξαν ελεύθερα και συνειδητά το δρόμο της μονογαμίας.

ΠΗΓΗ: https://polysyntrofikotita.com/2018/02/11/3-truths-about-polyamory/