Author Archives: polyamorygr

12 ερωτήσεις που έχουν βαρεθεί να ακούν τα άτομα σε πολυσυντροφικές σχέσεις

Μετάφραση ενός πολύ ενδιαφέροντος άρθρου που μπορείτε να μοιραστείτε με τους μονογαμικούς φίλους σας:

Όχι, δεν έχει καθόλου να κάνει με την απιστία.

Τα άτομα που εξασκούν την πολυσυντροφικότητα καταλαβαίνουν την περιέργεια του κόσμου: Το να αγαπάς πάνω από ένα άτομο την ίδια στιγμή δεν είναι τελείως συμβατικό. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πολλές ερωτήσεις για το πώς είναι. Παρόλα αυτά, υπάρχουν πιο διακριτικοί τρόποι για να μάθεις για την προσωπική ζωή κάποιου, ειδικά αν σκοπεύεις να κάνεις ερωτήσεις για το τι συμβαίνει στην κρεβατοκάμαρά του. Παρακάτω, πολυάμορους γυναίκες και άνδρες μοιράζονται 12 ερωτήσεις που τους κάνουν πολύ συχνά.

1. Δεν είναι περίπου σαν να κερατώνεις;

«Περισσότερο από κάθε άλλη ερώτηση, αυτή με κάνει να γελάω, γιατί η πολυσυντροφικότητα είναι ακριβώς το αντίθετο. Το μόνο κοινό που έχουμε με αυτούς που κερατώνουν είναι η ικανότητα να αγαπάς πάνω από ένα άτομο την ίδια στιγμή, μόνο που η πολυσυντροφικότητα έχει να κάνει με την υπεύθυνη συναίνεση όλων των εμπλεκόμενων. Η θεμελιώδης λογική όλου του τρόπου ζωής μας είναι η ειλικρίνεια, η επικοινωνία και σίγουρα όχι το να κρύβεσαι και να λες ψέματα στα άτομα που αγαπάς!»

– KamalaDevi McClure, που είναι σε ανοιχτό γάμο με τον συζυγό της Michael για 16 χρόνια. Η McClure είναι με την κοπέλα της Roxanne 7 χρόνια.

2. Πώς μπορείς να το κάνεις; Είμαι πάρα πολύ ερωτευμένος για να κάνω κάτι τετοιο.

«Έχω ακούσει κάθε πιθανή εκδοχή αυτής της ερώτησης και παρά τη μεγάλη μου καρδιά, πάντα με κάνει να θέλω να ρίξω μπουνιά στο πρόσωπο κάποιου. Αυτό το πατρονάρισμα είναι παραπάνω από όσο μπορώ να δεχτώ, αλλά σκεφτείτε αυτό: Η πολυσυντροφικότητα δεν είναι ένας συμβιβασμός που κάνουμε γιατί έχουμε πιο χαμηλά στάνταρντς. Είναι μια προτίμηση – κάποιοι τη θεωρούν και προσανατολισμό. Αν την κάνεις με τον σωστό τρόπο, καλλιεργεί μία δυνατή οικειότητα. Όπως όταν επιλέγεις να είσαι μονογαμικός, εμείς ερχόμαστε πιο κοντά μέσα από διαφορετικές εμπειρίες. Μπορεί να προτιμάς το σκι, αλλά αυτό δε σημαίνει πως όποιος κάνει σνόουμπορντ συμβιβάζεται.»

– Zaeli Kane, που διευθύνει την σειρά στο YouTube: The commotion: A divine (romantic) comedy, με τον σύντροφό της Blake Wilson. Είναι με τον σύζυγό της Joe Spurr 14 χρόνια και έχουν μια κόρη. O Joe έχει μια κοπέλα που την λένε Ixi.

3. Ποιος είναι ο κύριος ή πιο αγαπημένος σου σύντροφος;

«Οι περισσότερες πολυσυντροφικές σχέσεις δεν στηρίζονται στην ιεραρχία και σε «κύριες» και «δευτερεύουσες» σχέσεις. Πολλά πολυάμορους άτομα, όπως εγώ, έχουν ειλικρινείς και σε βάθος σχέσεις με τους αγαπημένους τους, οι οποίες βασίζονται στο τι πραγματικά θέλουν να μοιραστούν μαζί τους, και όχι στο ότι πρέπει να ακολουθήσουν ένα συγκεκριμένο πρότυπο ή συμβόλαιο. Για μένα, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της πολυσυντροφικότητας δεν είναι ο αριθμός των συντρόφων μου ούτε το ποιος είναι πρωτεύων, αλλά το πώς προσεγγίζω τις ίδιες τις σχέσεις. Μέσα από την πολυσυντροφικότητα, έχω την δυνατότητα να απομακρυνθώ από το κουτί των προκατειλημμένων ιδεών, σχετικά με το πώς οι σχέσεις «πρέπει να είναι» και να συνδέομαι πιο αληθινά με τους ανθρώπους γύρω μου.»

– Tikva Wolf, δημιουργός του πολυάμορους κόμικ «Kimchi Cuddles». H Wolf είναι με τρεις συντρόφους αρκετά χρόνια και έχει δύο παιδιά.

4. Τι γίνεται αν..;

«Ερωτήσεις που αρχίζουν με αυτόν τον τρόπο είναι πάντα επικίνδυνες: ‘Τι θα γινόταν αν οι σύντροφοί σου άρχιζαν να μισούν ο ένας τον άλλον;» «Αν κάποιος ήθελε να μετακομίσει;» «Αν ήθελες να γυρίσεις στην μονογαμία;» «Αν ένας μονόκερος έκαιγε το σπίτι σου;». Κάποιοι άνθρωποι νομίζουν πως η πολυσυντροφικότητα οδηγεί μονο σε καταστροφή και προσπαθούν να σε κάνουν να σκεφτείς το πιο άσχημο αποτυχημένο σενάριο. Τις περισσότερες φορές όμως, δεν είναι πολύ ρεαλιστικό. Επίσης δε θα έπρεπε να ρωτάς μονογαμικά άτομα: ‘Τι θα γινόταν αν ο σύντροφος σου σε κεράτωνε με την αδερφή σου;’. Τα πάντα μπορούν να συμβούν, αλλά αυτό δεν είναι λόγος για να σταματήσεις να αγαπάς τους συντρόφους σου. Αν η καταστροφή συμβεί, θα την χειριστούμε μαζί.

– Natalie Fink, η οποία είναι με το αγόρι της Yannick Gwarys τέσσερα χρόνια. Με το άλλο αγόρι της, τον Michael Flamm, είναι μαζί δύο χρόνια.

5. Δεν ζηλεύεις τις σχέσεις των συντρόφων σου;

«Είχα νιώσει έντονη ζήλεια όταν ήμουν ακόμα νέα στην πολυσυντροφικότητα και προσαρμοζόμουν στην ιδέα ότι ο σύντροφός μου θα βγαίνει και με άλλα άτομα, αλλά δεν ήταν και το τέλος του κόσμου. Όπως και με κάθε άλλο αρνητικό συναίσθημα (πχ. Φόβος ή λύπη) ο στόχος δεν είναι να μην νιώθεις ποτέ ζήλεια: ο στόχος είναι να μάθεις να την χειρίζεσαι σωστά. Χάρη στην πολυσυντροφικότητα, έχω μάθει να αντιμετωπίζω πολύ καλύτερα την ζήλεια και έχω συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι τόσο μεγάλο θέμα όταν προκύπτει. Και τώρα που έχω υπάρξει πολυσυντροφική για κάποιο καιρό, αισθάνομαι πολύ λιγότερη ζήλεια από όταν ήμουν μονογαμική.»

– Page Turner, δημιουργός του Poly.land, η οποία είναι μαζί με τον σύζυγό της Justin οχτώ χρόνια. (Και οι δύο έχουν σχέσεις με άλλες γυναίκες κάποια χρόνια)

6. Δεν σε ανησυχούν τα ΣΜΝ;

«Ναι, με ανησυχούν τα ΣΜΝ στον ίδιο βαθμό που θα έπρεπε να ανησυχούν κάθε άλλο σεξουαλικά ενεργό άτομο. Εγώ και κάθε σύντροφός μου εξεταζόμαστε συχνά και έχουμε ανοιχτές τις πόρτες της επικοινωνίας όποτε ξεκινάει μια νέα σεξουαλική σχέση. Έρευνες έχουν δείξει ότι άτομα με συναινετικές μη μονογαμικές σχέσεις έχουν λιγότερα ΣΜΝ και είναι λιγότερο πιθανό να μεταδώσουν ΣΜΝ από κάποιον που κερατώνει τον σύντροφο του , για παράδειγμα.

Δεν το κάνουν όλοι αυτό, αλλά εγώ προσωπικά επιλέγω να χρησιμοποιώ προφυλακτικό στο διεισδυτικό σεξ με όλους τους συντρόφους μου. Νιώθω ενδυναμωμένη αποφασίζοντας να προστατέψω τον εαυτό μου, από το αν επέλεγα να κάνω εντελώς απροστάτευτο σεξ και μετά να ανησυχώ για το αν οι σύντροφοί μου χρησιμοποιούν προφυλάξεις με κάθε άλλον. Κάποιοι άνθρωποι διαφωνούν με αυτό, αλλά θα έλεγα πως το να χρησιμοποιείς προφυλακτικό δεν κάνει τη σχέση σου λιγότερο οικεία ή σοβαρή. Είναι απλώς ένα κομμάτι λάτεξ.»

– Dedeker Winston, δημιουργός του blog και του podcast «multiamory». Η Winston είναι με τον σύντροφό της Jase τεσσερισήμισι χρόνια και με τον σύντροφό της Alex δύο χρόνια.

7. Πώς σκοπεύεις να νοικοκυρευτείς μια μέρα και να κάνεις παιδιά;

Αυτές οι ερωτήσεις γίνονται σε εμάς με έναν περίεργο τρόπο. Αντί για » σκοπεύεις να νοικοκυρευτείς και να κάνεις παιδιά;» μας ρωτάνε «πώς σκοπεύεις να..» σαν να είμαστε κάτι το διαφορετικό. Κάποιοι βρίσκουν τη σχέση μας τόσο περίπλοκη, που θέλουν να μάθουν πως είναι έστω πιθανό να κάνουμε παιδιά. Το να λες σε οποιοδήποτε ζευγάρι αν σκοπεύει να κάνει παιδιά μπορεί να είναι μια περίεργη και πολύ προσωπική ερώτηση, αλλά σίγουρα δεν ρωτάς ποτέ κάποιον «πώς» σκοπεύει να το κάνει. Κάποιοι υποθέτουν πως απλά ζούμε πολύ έξαλλα, και παρ’ότι ισχύει κατά ένα βαθμό, είμαστε συγχρόνως πολύ αφοσιωμένοι ο ένας στον άλλον. Υπάρχει πολλή αγάπη μεταξύ των τριών μας και αν και το να κάνουμε παιδιά δεν είναι το σχέδιό μας αυτή την στιγμή, ό,τι και να κάνουμε, θα το κάνουμε μαζί.

– Jimmy, ο οποίος είναι σε μια τριπλή σχέση με τις συντρόφους του ChachaVavoom (ψευδώνυμο) εννιά χρόνια τώρα, και τη Summer, πέντε χρόνια.

8. Τι πιστεύει η οικογένεια σου γι’αυτό;

«Αυτή είναι άλλη μία ερώτηση από αυτές που δεν πηγαίνεις να ρωτήσεις ένα οποιοδήποτε άλλο συνηθισμένο ζευγάρι. Είναι τόσο αρνητική. Η υπόθεση είναι ότι η οικογένεια σου κάτι πρέπει να πιστεύει για αυτό τον «κανονισμό», όπως θα έκαναν αν ένας έφηβος έκανε ένα ταττού ή διέπραττε ένα έγκλημα. Η οικογένεια πάντα θα έχει τις επιφυλάξεις και τις σκέψεις της, αλλά εν τέλη, θέλει πιστεύω αυτό που είναι καλύτερο για σένα. Οι οικογένειες μας δεν είναι καθόλου διαφορετικές.»

– Summer, η οποία είναι σε σχέση με τον Jimmy και την ChachaVavoom εδώ και πέντε χρόνια.

9. Κάνετε όργια;

«Ο πολιτικά ορθός τρόπος είναι να ρωτήσεις για την «ταμπέλα» που προτιμάμε: Είμαστε σε μία V- τριάδα(το ένα άτομο είναι σε πολυάμορους σχέση με άλλα δύο άτομα τα οποία δεν είναι σε σχέση μεταξύ τους) ή σε ένα throuple (σχέση που αποτελείται από τρία άτομα); Αυτές οι φράσεις ελαφρώς καλύπτουν την πραγματική ερώτηση, που είναι «ποιος κοιμάται με ποιον;». Είναι αγενές να ρωτάς κάποιον για τη σεξουαλική του ζωή, οπότε αν δεν το αναφέρουμε εμείς ή αν δεν ταυτιστούμε με έναν συγκεκριμένο όρο, απλά να υποθέσεις πως δεν είναι κάτι που θέλουμε να σκέφτεσαι κάθε φορά που μας βλέπεις. Ο Joe, o Blake, η Ixi Κι εγώ δεν είμαστε ένας θίασος από υπερσεξουαλικά επιδειξιομανή άτομα- είμαστε απλά άνθρωποι που θέλουμε να ορίζουμε μαζί πώς περνάμε τον χρόνο μας. Υπάρχουν άλλες πιο φυσιολογικές ερωτήσεις που μπορείς να κάνεις για να μας γνωρίσεις πριν θελήσεις να εισβάλεις στην κρεβατοκάμαρά μας!»

– Zaeli Kane

10. Μόλις βρεις το κατάλληλο άτομο όμως θα σοβαρευτείς, έτσι;

«Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια για κάποιους, αλλά για πολλούς από μας δεν είναι. Πολλά πολυσυντροφικά άτομα έχουν σχέσεις με διαφορετικά άτομα την ίδια στιγμή για δεκαετίες (μερικές φορές με ειδικά φτιαγμένους κανονισμούς για πολλά άτομα, ενώ άλλες φορές τα πράγματα είναι πιο ρευστά). Άλλοι επιλέγουν να μένουν ουσιαστικά μόνοι τους και να έχουν διάφορες χαλαρές σχέσεις. Πολλοί από μας νιώθουμε ότι οι περιορισμοί μιας μονογαμικής σχέσης δεν θα μπορούσαν ποτέ να λειτουργήσουν σε εμάς. Το να υποθέτεις ότι κάποιος «περνάει μια φάση» απλά επειδή η σχέση τους δεν ταιριάζει με τις προσδοκίες που έχει από αυτούς η κοινωνία, υπονοεί πως οι σχέσεις τους δεν είναι αληθινές ή ότι δεν μπορούν να ξέρουν αυτό που ήδη ξέρουν. Όπως και να ‘χει, είναι επικριτικό και θλιβερό.»

– Josephine Kearns, η δημιουργός της ιστοσελίδας «Poly Chicago». H Kearns είναι μόνη της τον τελευταίο χρόνο. Πριν από αυτό, ήταν σε δύο συνυπάρχουσες μακροχρόνιες σχέσεις.

11. Τι λες στα παιδιά σου;

«Την αλήθεια; Ξέρω ότι αυτό ακούγεται ακραίο, αλλά έχουμε έναν εντεκάχρονο γιο και δεν του έχουμε πει ποτέ ψέματα. Ούτε για τον πελαργό, ούτε για τον μπαμπούλα, ούτε καν για τον Άγιο Βασίλη. Δεν έχουν πολλά πολυάμορους άτομα το προνόμιο να είναι τοσο ειλικρινή με τα παιδιά τους, αλλά εμείς μεγαλώνουμε τον γιο μας με τις ίδιες αξίες της ενσωμάτωσης, της διαφάνειας, της αγάπης και της ελευθερίας που εξασκούμε με όλους τους συντρόφους μας.

– KamalaDevi McClure

12. Τι θα κάνεις αν ο σύντροφός σου ερωτευτεί κάποιον άλλον;

«Πολλοί άνθρωποι υποθέτουν ότι αν ένας από τους συντρόφους μου εκδηλώσει ενδιαφέρον για κάποιο άλλο πρόσωπο, αυτό σημαίνει ότι θα αρχίσουν να με παραμελούν. Συχνά πιστεύουν ότι αν ένας σύντροφος μου είναι ελεύθερος να βγει με οποιονδήποτε θέλει, χωρίς κανόνες, θα επιλέξει να αδιαφορήσει τελείως για τα αισθήματα μου. Αν ο σύντροφος μου ερωτευτεί κάποιον άλλον, φυσικά θα μιλήσουμε γι’ αυτό. Θα μιλήσουμε για το πώς αυτό μπορεί να αλλάξει το καθημερινό μας πρόγραμμα, τα σχέδια για ταξίδια, ή τον σχεδιασμό των βραδινών ραντεβού. Αλλά πέρα από τις διαπραγματεύσεις αυτές, με το να ερωτευτεί ένας σύντροφός μου κάποιον άλλον, δεν μειώνεται η αφοσίωση του απέναντί μου. Εξάλλου, η μονογαμία δεν λειτουργεί ως προστασία ώστε να μην ενδιαφερθεί ο σύντροφος σου για ένα άλλο άτομο- μπορεί να συμβεί οποτεδήποτε, ανεξάρτητα από το πόσους κανόνες προσπαθήσεις να θέσεις για να το αποφύγεις.»

– Dedeker Winston


πληροφορίες: huffingtonpost.com 

απόδοση: Χριστίνα Μουστακάκη

Advertisements

Έχω δίλημμα, ποιον άντρα να διαλέξω, η απόφαση ποια είναι η σωστή

Έχω δίλημμα, ποιον άντρα να διαλέξω, η απόφαση ποια είναι η σωστή

Η Λίνα Ρόκου βλέπει τον χαμό που γίνεται με τις παράλληλες σχέσεις και αντί να βγάζει το ζύγι το καταχωνιάζει όσο πιο βαθιά γίνεται.
Εικονογράφηση: Κατερίνα Καραλή

Εντάξει, όλοι ξέρουμε ότι οι παράλληλες σχέσεις είναι δύσκολες, πολύ δύσκολες. Όταν λέω όλοι εννοώ και αυτοί που τις έχουν ζήσει και αυτοί που δεν τις έχουν ζήσει. Επίσης ας παραδεχτούμε ότι συμβαίνει πολύ περισσότερο από ό,τι ομολογούμε σαν κοινωνία, για διάφορους λόγους. Δε θα τους αναλύσω εδώ, ούτε γιατί συμβαίνει, ούτε γιατί δεν το αναγνωρίζουμε στο μέγεθος που του αναλογεί, ούτε φυσικά θα ασχοληθώ με το τι επιτάσσει η κοινωνική ηθική.

Ή μάλλον όχι, θα το κάνω (plot twist). Δεν ξέρω γιατί έχουμε πείσει τους εαυτούς μας ότι ένας άνθρωπος μπορεί να καλύψει όλες μας τις ανάγκες. Πως ένας άνθρωπος μπορεί να είναι σύντροφος #γιαπάντα όταν ξέρουμε ότι όλοι μας εξελισσόμαστε και είναι πιθανό κάποιος που ήταν για εμάς ταιριαστός στα 30, να μην είναι πια στα 50 μας χρόνια. Επίσης, αφού μπορούμε να διοχετεύσουμε την αγάπη μας σε δύο, τρία παιδιά, σε τρεις ή τέσσερις φίλους γιατί θεωρούμε ανήθικο να κάνουμε το ίδιο με δύο συντρόφους;

Κατανοώ ότι στις ερωτικές σχέσεις υπάρχει ανταγωνισμός, ζήλεια, ανασφάλειες. Καταλαβαίνω ακόμη ότι υπάρχει το κεφαλαιώδες ζήτημα «τίνος είναι το παιδί, γυναίκα;» αλλά δεν πιστεύω ότι δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα νέο είδος οικογένειας ή ένα νέο μοντέλο σχέσεων. Δεν σκέφτομαι το τέλος της συντροφικότητας, τουναντίον. Αναζητώ τη σωτηρία της, την επιστροφή στην ουσία της, στο μοίρασμα, στο δόσιμο και στην αγάπη που δεν μετράει κουκιά. Για όσους βέβαια τους ταιριάζει αυτό, δεν σημαίνει ότι αυτή είναι η πανάκεια στο αδιέξοδο των ερωτικών σχέσεων όπως τις έχουμε διαμορφώσει.

Αυτά ως πρώτες σκέψεις σχετικά με την πολυσυντροφικότητα. Από εκεί και πέρα, είναι γνωστό ότι έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε και να είμαστε ειλικρινείς ως κοινωνία. Τι γίνεται λοιπόν όταν βρισκόμαστε συναισθηματικά ανάμεσα σε δύο ανθρώπους; Δύσκολη απάντηση. Ίσως να μην υπάρχει καν απάντηση. Όλο και πιο συχνά πάντως ακούω -από γυναίκες κυρίως, ίσως γιατί νιώθουν πιο άνετα να μου εξομολογηθούν – ότι ενώ είναι σε γάμο ή σε σταθερή σχέση, διατηρούν παράλληλη σχέση. Μιλούν για σχέση, όχι για απιστία, μιλούν για έναν άλλον άνδρα που τις κάνει να αισθάνονται ότι εξακολουθούν να είναι στο ερωτικό παιχνίδι (κάτι που συνήθως χάνεται σε μια μακροχρόνια κατάσταση), που τους γεννά αισθήματα τρυφερότητας, αφοσίωσης και αγάπης. Και όταν ρωτάς τις γυναίκες αυτές τι αισθάνονται προς τον μόνιμο σύντροφο οι απαντήσεις ποικίλλουν. Από «τον βλέπω πια σαν αδερφό μου» μέχρι «είναι ο σύντροφος της ζωής μου, είναι η καθημερινότητα μου».

Πολλές από αυτές τις γυναίκες δεν μπαίνουν καν στο δίλημμα με ποιον θα συνεχίσουν τη ζωή τους. Αυτό γίνεται ειδικά όταν νιώθουν ότι δεν είναι έτοιμες ή σε θέση ή δε θέλουν να ανατρέψουν την υπάρχουσα κατάσταση για μια σειρά από λόγους που ακούγονται κυνικοί ή πεζοί αλλά αν μη τι άλλο είναι απολύτως ρεαλιστικοί. Δηλαδή μια γυναίκα που ζει με την οικογένεια της στην Αγγλία και ο εραστής της είναι Ελλάδα, δε θα πάρει, ίσως ποτέ, την απόφαση να χωρίσει και να πάρει τα παιδιά μακριά από τον πατέρα τους σε μια άλλη χώρα. Μπορεί να το κάνει αν θελήσει,  αλλά εδώ λέμε τι συνήθως σκέφτονται, και τι κατά κόρον συμβαίνει.

Άλλες όμως, και άλλοι άνδρες -και συγγνώμη που έχω εστιάσει πιο πολύ στις γυναίκες αλλά με αυτές συζητώ περισσότερο- νιώθουν κάποια στιγμή ότι η παράλληλη σχέση τους κουράζει. Και είναι κουραστική, ναι. Απαιτεί κυρίως επιπλέον χρόνο, περίσσεια ενέργειας και, σε μεγάλο βαθμό, ψέματα. Ποιος μπορεί να τα αντέξει όλα αυτά για μεγάλο διάστημα; Και τι γίνεται μετά; Πώς διαλέγεις με ποιον άνθρωπο θα συνεχίσεις τη ζωή σου; Πώς ζυγιάζεις τα πράγματα για να καταλήξεις σε αυτόν που σου ταιριάζει καλύτερα;

Είναι λάθος να συγκρίνουμε ανθρώπους. Κι όμως το κάνουμε. Ακόμη και όταν ξέρουμε ότι ο καθένας από αυτούς για διαφορετικούς λόγους μας αγγίζει την ψυχή (και το κορμί αλλά αυτό συνήθως γίνεται για τους ίδιους προφανείς λόγους). Το κάνουμε κι ας μη βγάζουμε χαρτί για να γράψουμε τα υπέρ και τα κατά του καθενός, όπως μας δείχνουν στις ταινίες και στα σήριαλ. Εντάξει, μπορεί κάποιοι να βγάζετε και χαρτί, δεν θα σας κρίνω εγώ.

Το θέμα δεν είναι ποιος έχει τα πιο πολλά υπέρ ή κατά. Το θέμα είναι ποιος μας είναι πιο απαραίτητος για να είμαστε, όσο γίνεται, ευτυχισμένοι. Με ποιον νιώθουμε ότι χωρίς αυτόν η ζωή μας θα είναι πιο δύσκολη, πιο σκοτεινή, με λιγότερη χαρά. Άρα μην περιμένετε να βρείτε εδώ ντε φάκτο απαντήσεις. Ό,τι μετράει στην Τίνα μπορεί να μην μετράει στην Σοφία. Και ό,τι είναι σημαντικό για μια σχέση ζωής για τον Βασίλη μπορεί να μην είναι για τον Θοδωρή.

Το σίγουρο είναι ότι οφείλουμε να λάβουμε υπόψη μας όλες τις παραμέτρους, ειδικά όταν έχουμε οικογένεια. Δεν εννοώ να μην χωρίσουμε για χάρη των παιδιών. Καμία σχέση. Εννοώ ότι θα πρέπει να προετοιμάσουμε το έδαφος έτσι ώστε η μετάβαση σε μια νέα κατάσταση να είναι ομαλή. Τα παιδιά δεν είναι χαζά. Όταν τους εξηγούμε καταλαβαίνουν. Αρκεί να το κάνουμε και να σεβόμαστε ότι οφείλουν να ξέρουν. Όταν δεν ξέρουν γιατί πράττουμε ό,τι πράττουμε τότε μπερδεύονται και πληγώνονται προσπαθώντας να ερμηνεύσουν ενήλικες συμπεριφορές.

Έχουμε γεμίσει τον κόσμο των ενηλίκων με υποχρεώσεις. Έχουμε σχεδόν εξωραΐσει τη χαρά. «Οι άνθρωποι δεν συγχωρούν αυτούς που από έρωτα εκπέσανε», λέει ο μέγας Αργύρης Μπακιρτζής στο υπέροχο «Ας περιμένουν οι γυναίκες». Ισχύει. Οι παράλληλες σχέσεις πληγώνουν. Οι άνθρωποι πληγώνουμε και πληγωνόμαστε. Έτσι, είναι η ζωή. Αν το καταλάβουμε ίσως γλιτώσουμε το δράμα που ξεχειλίζει, ίσως δε χρειαστεί να φτάσουμε σε δύσκολα διλήμματα. Ίσως πάλι όλη η ζωή μας είναι μια σειρά από αποφάσεις, από επιλογές. Ας τις κάνουμε.


H queer φοιτήτρια που εξηγεί γιατί η πολυσυντροφικότητα έχει να κάνει με την αγάπη

Η Ella εξηγεί ότι η πολυσυντροφική της σχέση έχει να «κάνει με την αγάπη».

Το Gaystarnews κάθισε μαζί της για να μιλήσει για την καθημερινότητα και το στίγμα που υπάρχει γύρω από την πολυσυντροφικότητα.

Η πολυσυντροφική της σχέση της ξεκίνησε πριν από ενάμιση χρόνο.

«Γνωρίσαμε ένα κορίτσι με το οποίο είμαστε φίλοι για μεγάλο χρονικό διάστημα και γενικά μας έκανε κλικ».

«Καταλήξαμε σε μια σχέση μαζί. Αυτό ήρθε πολύ φυσικά».

ΠΗΓΗ: http://avmag.gr/85838/h-queer-foititria-poy-exigei-giati-i-polysyntrofikotita-echei-na-kanei-me-tin-agapi-2/


3 αλήθειες που πιθανόν δεν ξέρετε για την πολυσυντροφικότητα

Ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο για την πολυσυντροφικότητα από τη Λίζα Αστερίου:

3 αλήθειες που πιθανόν δεν ξέρετε για την πολυσυντροφικότητα

copenhagen Pride 2015
Το πανό των πολυσυντροφικών στο Pride της Κοπεγχάγης, 2015. Πηγή: Indefinite Adventure, http://www.indefiniteadventure.com/copenhagen-pride/

Όταν πρωτοξεκίνησα τούτο το ιστολόγιο πριν τέσσερα χρόνια, η πολυσυντροφικότητα ήταν ακόμη άγνωστη λέξη. Είναι εντυπωσιακό πόσα έχουν αλλάξει από τότε. Μια σειρά από σημαντικά άρθρα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, ακόμη και σε mainstream μέσα ενημέρωσης. Ένα πλήθος ατόμων που βρίσκονται σε πολυσυντροφικές σχέσεις και οικογένειες στο εξωτερικό έχουν τολμήσει να κάνουν coming out, κι αυτά τα νέα έρχονται ακόμη και στη χώρα μας – σπανιότερα συμβαίνουν κι εδώ παρόμοια φαινόμενα.

Η πολυσυντροφικότητα συζητιέται πλέον ανοιχτά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ οργανωμένες συζητήσεις έχουν γίνει σε ποικίλα μέρη της Ελλάδας. Μάλιστα, μία πρόχειρη έρευνα στο Google με αυτή τη λέξη έφερε στο φως 2.140 σχετικά αποτελέσματα, ενώ η σελίδα μας «Ανοιχτές σχέσεις» στο Facebook έχει ξεπεράσει τα 2.250 likes. Ωστόσο, η έννοια της πολυσυντροφικότητας εξακολουθεί να είναι σε μεγάλο βαθμό παρεξηγημένη, ακόμη και από κάποια άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως πολυσυντροφικά. Ας δούμε, λοιπόν, κάποιους από τους μύθους που κυκλοφορούν και τις αλήθειες που κρύβονται πίσω τους.

1. Σώνει και καλά συμβίωση;

Ευτυχώς, το στερεότυπο «πολυσυντροφικότητα = ψάχνω για ευκαιριακό σεξ» έχει αρχίσει να σπάει. Για την ακρίβεια, έχει αρχίσει σιγά σιγά να αντικαθίσταται από ένα άλλο στερεότυπο: «πολυσυντροφικότητα = συμβίωση τριών ή περισσότερων ερωτικών συντρόφων». Στην πραγματικότητα, τα περισσότερα πολυσυντροφικά άτομα δεν κάνουν κάτι τέτοιο. Πολλές φορές μοιράζονται την ίδια στέγη μόνο με ένα ενήλικο πρόσωπο, με το οποίο μπορεί να έχουν παντρευτεί και να έχουν αποκτήσει παιδιά.

Αυτά τα ζευγάρια συνήθως διατηρούν ερωτικές σχέσεις με τρίτα άτομα, με ειλικρίνεια και συναίνεση απ’ όλες τις πλευρές, χωρίς όμως να σχηματίζουν μαζί τους τριάδες, τετράδες, πεντάδες κλπ. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις πολυσυντροφικών τριάδων, τετράδων κλπ. που δεν ζουν στο ίδιο σπίτι, είτε από επιλογή είτε επειδή οι συνθήκες δεν τους το επιτρέπουν.

Σημαντικό είναι και το φαινόμενο της ανεξάρτητης πολυσυντροφικότητας (solo polyamory). Εκεί ένα άτομο διατηρεί σταθερές ερωτικές σχέσεις με άλλα πρόσωπα – πάντα με ειλικρίνεια και συναίνεση όλων – αλλά αυτές οι σχέσεις παραμένουν ανεξάρτητες η μία από την άλλη. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει ούτε ζευγάρι ούτε τριάδα ούτε κάποιο άλλο σχήμα. Ας δούμε ένα παράδειγμα: η Χριστιάνα συνδέεται με την Ντίνα και τον Αλέξανδρο. Η Ντίνα και ο Αλέξανδρος γνωρίζουν ο ένας την ύπαρξη του άλλου αλλά δεν έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους κι ενδεχομένως να μην έχουν συναντηθεί ποτέ.

Τα ανεξάρτητα πολυσυντροφικά άτομα δεν συμβιώνουν με ερωτικούς τους συντρόφους. Συνήθως είτε ζουν μόνα τους είτε συγκατοικούν με φιλικά ή συγγενικά τους πρόσωπα. Στο πιο πάνω παράδειγμα, η Χριστιάνα ζει μόνη της, η Ντίνα με τους γονείς της και ο Αλέξανδρος με τη σύζυγο και τα παιδιά τους. Η Χριστιάνα έχει επιλέξει την ανεξάρτητη πολυσυντροφικότητα, ο Αλέξανδρος έχει μια βασική σχέση (με τη σύζυγό του, η οποία είναι επίσης πολυσυντροφική) και μια δευτερεύουσα (με τη Χριστιάνα), ενώ η Ντίνα διατηρεί σταθερό δεσμό με τη Χριστιάνα και συγχρόνως έχει κατά καιρούς ελεύθερες σχέσεις με ποικίλα άτομα.

2. Για να είμαι πολυσυντροφική πρέπει να έχω τουλάχιστον δύο σχέσεις;

Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζεται ως πολυσυντροφικός αν νιώθει ότι αυτός ο τρόπος ζωής τον εκφράζει. Η πολυσυντροφικότητα θεωρείται σχεσιακός προσανατολισμός (relationship orientation), δηλαδή κάτι αντίστοιχο με τον σεξουαλικό προσανατολισμό.[1] Τόσο ο σχεσιακός όσο και ο σεξουαλικός προσανατολισμός αντιπροσωπεύουν τις βαθύτερες επιθυμίες μας και αποτελούν βασικό στοιχείο του εσωτερικού μας κόσμου.

Ο όρος «πολυσυντροφική/ό/ός» αποτελεί μια ταυτότητα που έχει τεράστια σημασία για μας. Αυτή η ταυτότητα δεν αλλάζει ανάλογα με την μορφή των σχέσεών μας. Το ίδιο ισχύει και με το σεξουαλικό προσανατολισμό: μια λεσβία εξακολουθεί να είναι λεσβία ακόμη κι αν δεν έχει δεσμό με κάποια γυναίκα. Ένας αμφί άνδρας παραμένει αμφί, ακόμη κι αν όλη του τη ζωή συνδέεται μόνο με γυναίκες ή μόνο με άνδρες. Έτσι, ακόμη κι αν δεν έχω καμιά ερωτική σχέση αυτή την περίοδο, η πολυσυντροφική μου ταυτότητα δεν αλλάζει. Αντίστοιχα, αν προς το παρόν έχω μόνο μία σχέση, αυτό δεν με κάνει μονογαμική.

Εδώ μπορεί να αναρωτηθείτε «και τι γίνεται με τα άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως πολυσυντροφικά αλλά ψάχνονται πίσω από την πλάτη της/του συντρόφου τους;» Κάποια απ’ αυτά χρησιμοποιούν έναν ψεύτικο αυτοπροσδιορισμό σε μια προσπάθεια να ωραιοποιήσουν την ανειλικρίνειά τους. Κάποια άλλα, όμως, λένε την αλήθεια – είναι όντως πολυσυντροφικά αλλά έχουν εγκλωβιστεί μέσα σε μια μονοκανονική σχέση[2] λόγω κοινωνικών και ψυχολογικών πιέσεων.

Συνήθως αυτά τα άτομα δεσμεύτηκαν σε μια εποχή που δεν ήξεραν καν τι είναι η πολυσυντροφικότητα και δεν έβλεπαν άλλη επιλογή από τη μονογαμία. Όταν συνειδητοποίησαν τον πραγματικό σχεσιακό τους προσανατολισμό, αντιμετώπισαν μια σκληρή πραγματικότητα: η/ο σύντροφός τους συνήθως δεν μπορεί να τον αποδεχτεί. Στην κοινωνία όπου ζούμε, όταν οι άνθρωποι συναντούν το δίλημμα «χωρισμός ή απιστία», συχνά επιλέγουν το δεύτερο θεωρώντας ότι είναι «το μικρότερο κακό», ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά.

Η ειρωνεία, βέβαια, είναι ότι κάποιες φορές και τα δύο μέλη ενός ζευγαριού ακολουθούν αυτό τον δρόμο επειδή έχουν την αυταπάτη ότι το άλλο άτομο είναι μονογαμικό. Ειδικά ο μύθος «οι άνδρες είναι πολυγαμικοί, οι γυναίκες μονογαμικές» εξακολουθεί να υπάρχει στο μυαλό πολλών ανθρώπων. Γενικά όμως το θέμα των «παράλληλων σχέσεων» είναι τόσο μεγάλο ταμπού ώστε τα περισσότερα ζευγάρια δεν κάνουν καν τον κόπο να συζητήσουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Υπάρχουν ακόμη και περιπτώσεις ανθρώπων που επέλεξαν να χωρίσουν από την/τον σύντροφό τους όταν συνειδητοποίησαν ότι τους «απάτησε», ενώ και αυτοί έκαναν το ίδιο.

Ως πολυσυντροφικά άτομα, δεν επικροτούμε επιλογές που βασίζονται στην ανειλικρίνεια και την έλλειψη συναίνεσης. Κατανοούμε όμως ότι η «απιστία» είναι προϊόν της μονοκανονικότητας και της πολυφοβίας. Με την ίδια λογική, καταλαβαίνουμε τους άνδρες που είναι gay αλλά βρίσκονται «μέσα στην ντουλάπα», παντρεύονται με γυναίκες και ζουν διπλή ζωή. Προφανώς δεν θα πούμε «μπράβο» ούτε στη μία περίπτωση ούτε στην άλλη – τέτοιου είδους επιλογές μπορεί να έχουν καταστροφικές συνέπειες.

Έτσι κι αλλιώς, οι σχέσεις που βασίζονται στην υποκρισία είναι αλλοτριωτικές και αλλοτριωμένες. Όταν δεν μπορείς να είσαι ο εαυτός σου, αφενός καταπιέζεσαι, αφετέρου αποξενώνεσαι από το άλλο πρόσωπο. Άλλωστε, οι κρυφές σχέσεις κάποιες φορές ξεσκεπάζονται με αποτέλεσμα να δημιουργούνται δράματα.

Αναγνωρίζουμε ότι αυτές καταστάσεις δεν θα υπήρχαν μέσα σε μια άλλη κοινωνία, όπου οι άνθρωποι θα είχαν πραγματικά την ελευθερία να δημιουργήσουν τις σχέσεις που τους ταιριάζουν. Αισιοδοξούμε ότι όσο η πολυσυντροφικότητα γίνεται ευρύτερα αποδεκτή, τόσο περισσότεροι άνθρωποι θα βρουν το θάρρος να μιλήσουν ανοιχτά στην/στον σύντροφό τους και θα ψάξουν για λύσεις σύμφωνες με τον σχεσιακό προσανατολισμό τους. Ο πολυσυντροφικός ακτιβισμός μπορεί να παίξει τεράστιο ρόλο προς αυτή την κατεύθυνση, ανοίγοντας καινούριους δρόμους.

3. Είσαι ό,τι δηλώσεις;

Τι γίνεται όμως με τα άτομα που διατείνονται πως είναι πολυσυντροφικά αλλά στην πράξη αδυνατούν να στηρίξουν τέτοιες σχέσεις; Δυστυχώς αυτό το φαινόμενο δεν είναι καθόλου σπάνιο – στην προσωπική μου ζωή το έχω συναντήσει ουκ ολίγες φορές. Η απάντηση στο ερώτημα είναι η εξής: ο αυτοπροσδιορισμός δεν αρκεί. Χρειάζεται επίσης σκληρή δουλειά με τον εαυτό μας και με τις/τους συντρόφους μας.
Πασάς ή εργάτης;
«Όχι, η πολυσυντροφικότητα δεν σε κάνει … πασά. Εργάτη/τρια σε κάνει. Σε βάζει να δουλέψεις με τον εαυτό σου…»

Η πολυσυντροφικότητα είναι δύσκολος δρόμος γιατί πάει κόντρα σε όλες τις αντιλήψεις με τις οποίες γαλουχηθήκαμε από μικρά παιδιά. Επιπλέον, συχνά φέρνει στην επιφάνεια τις «σκοτεινές» πλευρές του εαυτού μας: την ανασφάλεια, τη ζήλια, τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, την ανταγωνιστικότητα κ.ά. Αυτός ο αλλοτριωμένος εαυτός μας μπορεί πολύ εύκολα να καταστρέψει τις σχέσεις μας, αν του το επιτρέψουμε. Υπάρχουν όμως και άλλες επιλογές: μπορούμε αυτά τα «σκοτεινά» σημεία μας να τα δούμε ψύχραιμα, να τα αναλύσουμε και να τα κατανοήσουμε βαθύτερα. Μπορούμε να τα συζητήσουμε με τις/τους συντρόφους μας και να συνεργαστούμε μαζί τους ώστε να ξεπεραστούν τα προβλήματα.

Αυτό κάνουν οι άνθρωποι που καταφέρνουν να διατηρούν επιτυχημένες πολυσυντροφικές σχέσεις σε βάθος χρόνου. Δεν είναι εύκολος ο δρόμος αυτός αλλά δεν είναι και ακατόρθωτος. Έχει τα αγκάθια του, όπως κάθε σχέση, αλλά έχει και τις θετικές του πλευρές: μπορεί να μας βοηθήσει να αποκτήσουμε μεγαλύτερη αυτογνωσία και να χτίσουμε μια καλύτερη σχέση τόσο με τον εαυτό μας όσο και με τ’ αγαπημένα μας πρόσωπα.

Το ότι ακολουθούμε αυτό τον δρόμο σημαίνει ότι έχουμε να δώσουμε μάχη ενάντια στην εσωτερικευμένη πολυφοβία μας, καθώς και ενάντια στην πολυφοβία της κοινωνίας. Η τελευταία είναι βαθιά καταπιεστική, όσο κι αν προσποιείται ότι είναι απελευθερωμένη. Γι’ αυτό και αρκετά πολυσυντροφικά άτομα αγωνιζόμαστε ευρύτερα ενάντια στην καταπίεση. Δραστηριοποιούμαστε σε κινήματα όπως το ΛΟΑΤΚΙ+, το αντιρατσιστικό-αντιφασιστικό, το γυναικείο, το εργατικό κ.ά.

Δίνουμε διπλό αγώνα, καθώς παλεύουμε να δημιουργήσουμε αφενός μια άλλη, πιο ελεύθερη κοινωνία και αφετέρου μια αντισυμβατική αλλά βιώσιμη προσωπική ζωή. Ο τελικός μας στόχος είναι να ζήσουμε σ’ έναν κόσμο όπου κανένα άτομο δεν θα καταπιέζεται εξαιτίας της διαφορετικότητάς του ούτε θα υφίσταται διακρίσεις για οποιοδήποτε λόγο.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Υπάρχει και η άποψη ότι η πολυσυντροφικότητα μπορεί να θεωρηθεί σεξουαλικός προσανατολισμός. Περισσότερα στο άρθρο της Elisabeth A. Sheff, «Polyactivism,» Psychology Today, https://www.psychologytoday.com/blog/the-polyamorists-next-door/201708/polyactivism.

2. Μονοκανονικότητα: η κοινωνική νόρμα της καταναγκαστικής μονογαμίας. Όταν μιλάμε για «μονοκανονικές σχέσεις», εννοούμε σχέσεις που χτίστηκαν ακολουθώντας τα κυρίαρχα πρότυπα. Μπορεί να είναι όντως μονογαμικές ή μπορεί να υπάρχει «απιστία» από το ένα ή και από τα δύο μέλη. Δεν πρόκειται για σχέσεις όπου και τα δύο άτομα επέλεξαν ελεύθερα και συνειδητά το δρόμο της μονογαμίας.

ΠΗΓΗ: https://polysyntrofikotita.com/2018/02/11/3-truths-about-polyamory/


Τάντρα και Ανοιχτές σχέσεις-Σεμινάριο

Βιωματικό σεμινάριο για τη σχέση της τάντρα με το σεξ και την πολυσυντροφικότητα με συντονιστή το Χρήστο Αποστολάκο

imagesE6NFNR5J

Αυτήν την Κυριακή 19/11 7μμ στο χώρο Creatists (Πειραιώς 1 Ομόνοια)

Σεμινάριο τάντρα,ειδικά για την ομάδα των Ανοιχτών σχέσεων
-συντονίζει ο Χρ. Αποστολάκος,
-τι είναι η ιερή σεξουαλικότητα;
-ποιά η σχέση της τάντρα με το σεξ;
-ταιριάζει με τις ανοιχτές σχέσεις η τάντρα;
Σε αυτά τα ερωτήματα θ’απαντήσουμε στο σεμινάριο, μέσα απο βιωματικές ασκήσεις, όπως εκστατικό χορό, θεραπευτικό άγγιγμα,αγκαλιές αγάπης, κ.α.

ΚΟΣΤΟΣ 5e–ΘΕΣΕΙΣ ΛΙΓΕΣ -ΔΗΛΩΣΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ 6934092451

Για περισσότερες πληροφορίες: https://www.facebook.com/events/1510324419003052/


Είναι η πολυσυντροφικότητα μόδα;

Για όσους και όσες είναι πολυσυντροφικοί πιθανότατα αυτό το ερώτημα ακούγεται ανόητο. Ακούγεται ανόητο γιατί γνωρίζουν τι πρέπει να τραβήξουν για να βρουν συντρόφους, τι κοινωνικές αντιδράσεις και διακρίσεις έχουν να αντιμετωπίσουν από τον κοινωνικό τους περίγυρο, ακόμα και από τους πιο κοντινούς τους ανθρώπους, γιατί γνωρίζουν όλη τη βία που αυτή η κοινωνία, οι θεσμοί και οι σχέσεις της επιφυλάσσουν για τα πολυσυντροφικά άτομα. Για άτομα έξω από το χορό ωστόσο αυτό είναι ένα πρώτο εύκολο συμπέρασμα στο οποίο φτάνουν όταν βλέπουν γύρω τους τα άτομα που βρίσκονται σε ανοικτές σχέσεις ή δηλώνουν θετικά σε μια τέτοια ιδέα να αυξάνονται. Στην πραγματικότητα οι αφηγήσεις περί μόδας συνοδεύουν οποιαδήποτε μειοψηφική αλλά μαζική συμπεριφορά και τρόπο ζωής αποκλίνει από το εκάστοτε κυρίαρχο πρότυπο. Μόδα η ομοφυλοφιλία, μόδα η πολυσυντροφικότητα, μόδα η ριζοσπαστική πολιτικοποίηση,μόδα το BDSM, μόδα η χορτοφαγία κλπ.

Είναι αστείο αλλά όλοι αυτοί οι λόγοι περί “μόδας” δεν περιλαμβάνουν ποτέ συμπεριφορές και τρόπους ζωής της πλειοψηφίας. Δε θα ακούσουμε ποτέ συζητήσεις για τη μόδα της μονογαμίας, τη μόδα της ετεροφυλοφιλίας, τη μόδα της πυρηνικής οικογένειας, τη μόδα του σεξισμού,κλπ. Αυτό συμβαίνει γιατί ο κυρίαρχος τρόπος ζωής εκλαμβάνεται ως αυτονόητος και φυσικός. Το κυρίαρχο είναι το φυσιολογικό, το αυθόρμητο, αυτό που πηγάζει από μέσα μας. Έτσι δεν μπαίνει ποτέ κάτω από αμφισβήτηση και αναστοχασμό. Αντίθετα ότι διαφέρει από αυτό είναι περίεργο οπότε πρέπει να εξηγηθεί. Και ποια ευκολότερη εξήγηση από αυτήν της μόδας; Αφού βλέπω όλο και περισσότερα άτομα γύρω μου να κάνουν κάτι διαφορετικό από το συνηθισμένο το πιο εύκολο είναι να υποθέσω ότι πρόκειται για άτομα που παρασύρθηκαν από κάποια μόδα και άρα όταν αυτή περάσει θα επανέλθουν στο.. “κανονικό”.

Αν κάποιος/α ανατρέξει στην ιστορία της ανθρωπότητας και τους διάφορους πολιτισμούς και κουλτούρες θα δει ότι δεν υπάρχει ένα αιώνιο πανανθρώπινο πρότυπο ζωής που απορρέει από κάποια αναλλοίωτη φύση του ανθρώπου. Κάθε κοινωνία έχει θεσμούς και σχέσεις που προωθούν ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής που είναι πολύ διαφορετικός από κοινωνία σε κοινωνία αλλά και στην ίδια κοινωνία σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Αν θέλουμε να μιλήσουμε οπωσδήποτε με όρους μόδας εννοώντας μια τάση που ακολουθούμε χωρίς να το σκεφτούμε ιδιαίτερα επειδή το κάνουν και οι γύρω μας δεν υπάρχει μεγαλύτερη μόδα στην κοινωνία μας από τη μονογαμία και την πυρηνική οικογένεια. Αντίθετα όσοι αντιτίθενται στα παραπάνω πάνε κόντρα στη μόδα και χρειάζεται να αποστασιοποιηθούν από το “αυτονόητο” και άρα να στοχαστούν πάνω στις σχέσεις και τη σεξουαλικότητα, να αμφισβητήσουν στερεότυπα και νόρμες, να συγκρουστούν με τον κοινωνικό τους περίγυρο,κλπ. Είναι αστείο οι πιστοί της εκάστοτε κυρίαρχης μόδας να κατηγορούν ως μόδες ό,τι πάει κόντρα σε αυτή αλλά είναι και αναμενόμενο αφού αποτελεί την εύκολη λύση για να εξηγήσεις τον κόσμο γύρω σου χωρίς να χρειαστεί να αμφισβητήσεις όσα θεωρείς αυτονόητα.

Ούτως ή άλλως παρά τους διάφορους μύθους που κυκλοφορούν ο άνθρωπος είναι ζώον μιμητικό. Μαθαίνουμε πως να συμπεριφερόμαστε παρατηρώντας τους γύρω μας. Με αυτήν την έννοια πάντα θα υπάρχουν “μόδες” δηλαδή τάσεις τις οποίες οι άνθρωποι θα ακολουθούμε λιγότερο ή περισσότερο συνειδητά. Αν λοιπόν οι οπαδοί της κυρίαρχης μόδας μας κατηγορούν ότι ακολουθούμε τη μόδα της πολυσυντροφικότητας ας αποδεχτούμε την κατηγορία. Ναι ακολουθούμε και διαδίδουμε αυτήν τη “μόδα”. Και σε αντίθεση με αυτούς που αναπαράγουν τις κυρίαρχες μόδες ασυνείδητα εμείς, λόγω ανάγκης, το κάνουμε συνειδητά.


Πρώην Μονογαμικά Ζευγάρια Εξηγούν Γιατί Έκαναν τη Σχέση τους Ανοιχτή

Πρώην Μονογαμικά Ζευγάρια Εξηγούν Γιατί Έκαναν τη Σχέση τους Ανοιχτή

Από ζητήματα μικροφαλλίας μέχρι θέματα απόστασης, ευτυχισμένα ζευγάρια απαντούν στις ερωτήσεις που οι φίλοι φοβούνται να ρωτήσουν

Ρίξε μια ματιά σε προφίλ στο Tinder και σύντομα θα δεις κάτι του στιλ «σε σχέση αλλά θέλει να περνάει καλά». Τι υπονοεί; «Έχω σύντροφο αλλά είμαστε ανοιχτοί, ας κάνουμε σεξ».

Ένας στους πέντε Αμερικανούς, πρόσφατα ανέφερε ότι σε κάποια φάση στη ζευγαρωμένη ή και παντρεμένη ζωή του/της βρισκόταν σε ανοιχτή σχέση. Τι σημαίνει όμως ανοιχτή σχέση; Και πώς γίνεται αυτή η συζήτηση; Φαντάζομαι, δεν είναι κάτι πολύ εύκολο.

Ή μήπως είναι;

Μιλήσαμε με τρία ζευγάρια σε μακροχρόνια σχέση για τους λόγους που επέλεξαν να μην είναι μονογαμικοί. Ποιοι είναι οι κανόνες –αν υπάρχουν- και γιατί τους βολεύει μια τέτοια κατάσταση;

Kasara & Chris, 24 & 23 ετών

VICE: Πόσο καιρό είστε μαζί;
Chris
: Τον Οκτώβρη κλείνουμε τρία χρόνια.

Ποια είναι η ιστορία σας ως ζευγάρι;
Kasara: Γνωριστήκαμε στο Tinder. Το πρώτο βράδυ ήπιαμε μερικά ποτά και πήγαμε σπίτι του. Δεν περίμενα να έχω νέα του μετά, αλλά αρχίσαμε να βρισκόμαστε πολύ. Για ένα διάστημα λέγαμε ότι είχαμε «σεξοσχέση» επειδή δεν ξέραμε όρους όπως «ανοιχτή» ή «μη μονογαμική».
Chris: Εγώ βασικά ήθελα να χαλαρώνω και να διασκεδάζω τη χρονιά που γνώρισα την Kasara. Με την προηγούμενη κοπέλα μου, δεν περνούσα και πολύ καλά.
Kasara: Κι εγώ είχα μόλις βγει από μια σχέση όταν γνωριστήκαμε και μου άρεσε η ιδέα να διατηρήσουμε το στοιχείο της χαλαρότητας. Τότε, όταν ο Chris έφυγε για Αυστραλία για πρώτη φορά –πηγαίνει ανά περιόδους να δει την οικογένειά του-, γνώρισα κάποιον άλλον για τον οποίον ανέπτυξα συναισθήματα. Τον έλεγαν Yanis αλλά το συζήτησα με τον Chris και ήταν σε φάση, «εντάξει, μια χαρά». Έτσι, η σχέση μας από ανοιχτή έγινε περισσότερο πολυγαμική.
Chris: Στην αρχή ήταν λίγο παράξενο όταν έβγαινε με τον Yanis επειδή ήμουν μακριά και μου έλειπε, αλλά ήμουν τρομερά χαρούμενος που είχε βρει κάποιον που την έκανε όσο χαρούμενη την έκανα εγώ. Εγώ δεν έχω συνδεθεί συναισθηματικά με άλλες ακόμα, αλλά έχω βγει ραντεβού και υπήρξαν «παραλίγο» περιπτώσεις. Δεν είναι κάτι που με ανησυχεί υπερβολικά. Είμαι ευχαριστημένος.

Οι φίλοι σας τι λένε για τη σχέση σας;
Kasara
: Όταν έβγαινα με τον Yanis, τον κάλεσα σπίτι όταν ο Chris ήταν στην Αυστραλία. Εγώ έμενα ακόμα με τους γονείς μου και η μαμά μου με πήρε παράμερα και μου είπε, «Θα συζήσετε σύντομα με τον Chis! Πώς μπορείς να του κάνεις κάτι τέτοιο;». Της είπα ότι δεν υπήρχε πρόβλημα κι ότι το είχαμε συμφωνήσει. Οι γονείς μου το ξέρουν, δηλαδή, αλλά δεν το συζητάμε.
Chris: Μια από τις χειρότερες εμπειρίες μου ήταν όταν αποφασίσουμε να προσδιοριζόμαστε ως πολυγαμικοί. Περνούσα μια ενοχλητική φάση κατά την οποία ήθελα να το πω σε όσους περισσότερους γινόταν κι έτσι το ανέφερα στην ομάδα του βόλεϊ. Με κορόιδεψαν ανελέητα. Λέγανε πράγματα του στιλ, «Θα πηγαίνει να γαμιέται με άλλους κι εσύ δεν έχεις πρόβλημα; Δεν θα βγάλεις τίποτα έτσι». Προσπάθησα να τους εξηγήσω πώς λειτουργεί, αλλά ποτέ δεν το δέχτηκαν πραγματικά. Για εκείνους ήταν κάτι παράξενο.
Kasara: Όταν λέω για τη σχέση μου σε άλλους, είναι ξεκαρδιστικό να βλέπω τις φάτσες τους καθώς προσπαθούν να το καταλάβουν. Παίρνουν μια έκφραση και λένε «α, δηλαδή δεν κάνετε σεξ με τον φίλο σου;» κι εγώ λέω «όχι, φυσικά και κάνουμε». Και ακολουθεί μια παύση και μου λένε, «Άρα είναι για να βολεύεστε». Κι εγώ λέω «Όχι!». Έχει πλάκα κάθε φορά.

Γιατί είναι καλή επιλογή για εσάς τους δύο;
Kasara
: Μου πήρε αρκετό καιρό να το συνειδητοποιήσω, αλλά δεν είμαι μονογαμικός άνθρωπος. Πάντα είχα συναισθήματα για άλλους ανθρώπους. Δεν νομίζω ότι η ζήλια θα έπρεπε να διαιωνίζεται ως νόρμα στις σχέσεις, όπως συμβαίνει στη μονογαμία.
Chris: Έχω ανάλογες απόψεις. Ποτέ δεν βάζουμε όρια σε συναισθήματα εκτός της αγάπης. Δεν λέμε ότι μπορείς να είσαι λυπημένος ή χαρούμενος μόνο για ένα πράγμα, αλλά στη μονογαμία είναι λες και μόνο ένα άτομο επιτρέπεται να νιώσει την αγάπη σου. Και η αγάπη είναι τόσο τρελό συναίσθημα. Γιατί να μην τη ζήσεις με έναν σωρό ανθρώπους; Η πολυγαμία είναι μια χαρά, παιδιά. Δεν είμαστε όλοι παράξενοι.


Lyndsay & Tyler, 24 και οι δύο

VICE: Πότε κάνατε τη συζήτηση περί ανοιχτής σχέσης και γιατί;
Lyndsay: Περίπου όταν κλείσαμε μαζί δύο χρόνια και τώρα είμαστε μαζί πέντε. Όλ ξεκίνησν όταν εκείνος μου είπε ότι θα μπορούσα να κοιμηθώς με κάποιον άλλον, αν ήθελα, επειδή παίρνει τόσο μεγάλη απόλαυση από το σώμα μου, αλλά ο ίδιος δεν μπορεί να αποδώσει όπως κάποιος με μεγαλύτερο πέος.
Tyler: Ναι. Είχαμε μερικές δυσκολίες στη σχέση μας επειδή δεν ικανοποιούνταν σεξουαλικά. Έχω μικροφαλλία και δεν μπορώ να κάνω πολλά. Έτσι ένιωθα ότι δεν μπορούσα να προσφέρω στη Lyndsay την απόλαυση που μπορούσε να νιώσει. Και θέλω μόνο το καλύτερο για εκείνη. Έτσι αρχίσαμε να μιλάμε για διάφορα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε.
Lyndsay: Πρώτα συζητήσαμε να χρησιμοποιήσουμε βοηθήματα για να αυξήσουμε την ικανοποίησή μου. Αλλά πραγματικά, ένα κρύο πλαστικό πέος δεν είναι το ίδιο με ένα αληθινό.
Tyler: Σκέφτηκα ότι τίποτα δεν θα ήταν καλύτερο για εκείνη απ’ ό,τι ένα αληθινό πέος. Της αξίζει ικανοποίηση σαν κι αυτή που παίρνω εγώ από εκείνη. Γιατί να μην έχει ό,τι καλύτερο;

Πολύ γενναιόδωρο. Αλλά δεν υπάρχει ένα στοιχείο αυτοθυσίας εδώ; Αν έχεις μια μονόπλευρα ανοιχτή σχέση, δεν δημιουργείται μια ανισορροπία;
Lyndsay: Πάντα νιώθω φόβο και ενοχές, ακόμα κι όταν σκέφτομαι να κοιμηθώ με κάποιον άλλον, ακόμη κι αν είναι κάτι που το θέλει πολύ ο Tyler. Θέλει να νιώσω την απόλαυση. Ακόμη όμως δεν έχω πάει με άλλον.

Α, άρα είναι περισσότερο φαντασίωση σε αυτήν τη φάση. Είστε
ανοιχτοί στο να είστε ανοιχτοί.
Lyndsay: Ναι. Επειδή δεν θέλω να πάω να κοιμηθώ με κάποιον άλλον και μετά να ντρέπομαι. Σ’ αυτήν τη φάση, μας ενδιαφέρει πιο πολύ η ιδέα. Δημιουργούμε σενάρια και παίζουμε με την ιδέα.

Και πόσο σημαντικό είναι να ολοκληρωθεί αυτή η φαντασίωση;

Tyler: Για μένα, αν είναι ευτυχισμένη, δεν με νοιάζει αν θα συμβεί ή όχι. Νομίζω ότι θα της άρεσε πολύ αν δοκίμαζε. Έχω μεγάλες ελπίδες ότι θα το κάνει.

Σου περνάει από το μυαλό ότι μπορεί να έχεις βίτσιο; Μου έρχεται στον νου η φαντασίωση του «κερατά».

Tyler: Το έχω σκεφτεί. Για μένα άρχισε νομίζω όταν ήμουν 16 χρονών. Είχα μια φίλη με προνόμια που κάπως την τραβούσε το μικρό μου πέος, επειδή δεν είχε δει κανέναν με πέος σαν το δικό μου. Έκανε σεξ με άλλους αλλά πάντα γύριζε σε μένα. Δεν κάναμε σεξ αλλά μου έκανε στοματικό και τα λοιπά. Της άρεσα και ήθελε να βρισκόμαστε. Ίσως αυτό να άνοιξε την πόρτα ώστε να μη με πειράζει μια ανοιχτή σχέση.

Daniel & Regina, 42 & 39 ετών

VICE: Πόσο καιρό είστε μαζί;
Regina
: Έξι χρόνια – τεσσεράμισι παντρεμένοι.

Πόσο καιρό είστε ανοιχτοί; Και πώς πήρατε αυτήν την απόφαση;
Daniel
: Η Regina κι εγώ ήμασταν μαζί αποκλειστικά για έναν χρόνο πριν αρχίσουμε να πηγαίνουμε σε πάρτι ανταλλαγής συντρόφων. Ήμασταν swingers.
Regina: Από την αρχή όμως συζητήσαμε το σεξουαλικό και ερωτικό παρελθόν μας. Είχαμε παντρευτεί και οι δύο, και είχαμε βρεθεί σε σχέσεις όπου βλέπαμε άλλους. Στην εποχή του Tinder και των site γνωριμιών –έτσι γνωριστήκαμε- μπορείς να βγαίνεις με πολλούς ταυτόχρονα και δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είσαι μη μονογαμικός, απλώς δεν θέλεις αποκλειστικότητα και νιώθω ότι αυτό είναι σχεδόν πρόδρομος τού να είσαι τελικά μη μονογαμικός.

Τι σας ώθησε να γίνετε swingers;
Daniel
: Πριν από πέντε περίπου χρόνια, η πρώην γυναίκα μου, μου είπε ότι ερωτεύτηκε κάποιον άλλον. Αλλά μου έμαθε ένα σημαντικό μάθημα: όποιος κι αν είσαι, ο σύντροφός σου μπορεί να ξυπνήσει μια μέρα και να μη σε αγαπάει πια. Και δεν φταίει κανείς. Συνειδητοποίησα ότι η επόμενη σχέση μου έπρεπε να είναι ανοιχτή επειδή δεν θέλω πια να ελέγχω τη σύντροφό μου. Ο έλεγχος άλλωστε είναι μια ψευδαίσθηση.
Regina: Και για μένα, το σεξ δεν ήταν ποτέ σημαντικό. Δεν είχα ποτέ κακές σεξουαλικές εμπειρίες, ευτυχώς. Με ενθουσιάζει να γνωρίζω καινούριο κόσμο, δεν με αγχώνει ούτε με τρομάζει. Έτσι, το swinging μου ταιριάζει.

Υπάρχει απιστία σε μια ανοιχτή σχέση;
Regina
: Ναι. Αν εν γνώσει σου περνάς ένα όριο που έχετε θέσει και οι δύο, μπορεί ο άλλος να πληγωθεί πολύ.

Όταν βγαίνετε έξω ή πηγαίνετε σε ένα πάρτι ανταλλαγής συντρόφων, πώς διαλέγετε; Πρέπει να συμφωνήσετε και οι δύο για κάποιο άτομο;
Regina: Θα σου δώσω ένα παράδειγμα από τις προάλλες. Ο Daniel πήγε σε ένα μπαρ και μια κοπέλα τον ρώτησε, «Τι θα μου έκανες αν μπορούσες;». Δεν ήξερε τι να πει. Μου έστειλε μήνυμα μετά και είπε: «Θέλει να μάθει αν έχω τη συναίνεσή σου». Η γυναίκα ζητούσε την άδειά μου για να κάνει σεξ με τον άνδρα μου. Και η απάντησή μου ήταν «μόνο αν τη θες πολύ». Έτσι, το άλλο πρωί τον πήρα τηλέφωνο και του είπα ότι χρειαζόμουν λίγη φροντίδα. «Θέλω να μου πεις ειλικρινά ότι πέρασες τέλεια χθες βράδυ αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με μένα». Και εκείνος γέλασε και είπε, «Θεέ μου, φυσικά. Δεν βλέπω την ώρα να έρθω να σε δω». Και αυτό είναι το σημαντικό. Αφού τον ακούω να λέει κάτι τέτοιο και ακούω τον τόνο της φωνής του, είναι το πιο τρυφερό πράγμα. Είναι σωστό.
Daniel: Ακριβώς. Είμαστε swingers επειδή προσθέτει κάτι πολύ ωραίο στη ζωή μας, όχι επειδή μας λείπει κάτι. Όλα αυτά είναι σαν ένα έξτρα μπόνους. Το swinging είναι απλώς ένα ωραίο πρόσθετο όφελος

ΠΗΓΗ: https://www.vice.com/gr/article/3kk8wn/prwhn-monogamika-zeygaria-e3hgoyn-giati-ekanan-th-sxesh-toys-anoixth


4 Σημειώσεις για τη μονογαμία, την πολυσυντροφικότητα και την ελεύθερη βούληση (ή γιατί χρειαζόμαστε ένα κίνημα σεξουαλικού διαφωτισμού)

RA

1)Το να θέλω να είμαι πολυσυντροφικός δε σημαίνει ότι δεν νοιάζομαι ή δεν αγαπώ αρκετά τους συντρόφους μου , ούτε ότι φοβάμαι τη δέσμευση. Το να πει κάποιος/α ότι δεν αντέχει συναισθηματικά να σας βλέπει με άλλα άτομα είναι δικαίωμά του. Το να σας εκφράζει υποθέσεις (δε με νοιάζεσαι όσο εγώ,κλπ) για τα δικά σας συναισθήματα επειδή θέλετε να βλέπετε και άλλα άτομα είναι κακοποιητικό και χειριστικό. Το να έχει κάποιος/α την απαίτηση επειδή είναι μονογαμικός/η να μη βλέπει ο σύντροφός του άλλα άτομα είναι ισάξιο με το να έχει την απαίτηση ο κολλητός σας να μην έχετε άλλους φίλους ή να μην τρώτε μπάμιες γιατί δεν του αρέσουν. Το ότι δε μας φαίνεται το ίδιο παράλογο έχει να κάνει με το ότι μεγαλώνουμε σε μια κοινωνία που προωθεί την υποχρεωτική μονογαμία (πακέτο με το λεγόμενο κέρατο) ως κανονικότητα. Μπορεί ένας πολυσυντροφικός να φοβάται τη δέσμευση; Φυσικά. Όπως και ένας μονογαμικός. Αλλά αυτό δεν προκύπτει από το ότι είναι πολυσυντροφικός ή μονογαμικός.

2)Η ζήλια δεν είναι ένδειξη αγάπης είναι ένδειξη ανασφάλειας. Δεν ζηλεύουμε την πράξη του συντρόφου μας. Κάνουμε διάφορες ερμηνείες της πράξης αυτής μειωτικές για τον εαυτό μας και ζηλεύουμε με βάση αυτές. Για παράδειγμα: Πήγε με άλλη ΆΡΑ δε με αγαπά πια, Πήγε με άλλον ΆΡΑ δεν την καλύπτω αρκετά, κλπ. Το συμπέρασμα αυτό είναι συνήθως αυθαίρετο. Οι πολυσυντροφικοί ζηλεύουν; Βεβαίως. Αλλά δε βαφτίζουν τη ζήλια αγάπη. Αναλύουν τα συναισθήματα τους, τα συζητάνε και προσπαθούν να περιορίζουν τις αυθαίρετες ερμηνείες των πράξεων των συντρόφων τους και να χαίρονται με τη χαρά τους.

3)Η μονογαμία, η πολυσυντροφικότητα και όλα τα ενδιάμεσα είναι επιλογές. Όμως οι επιλογές μας δεν γίνονται σε κενό. Γίνονται σε μια κοινωνία η οποία προωθεί τη μονογαμία παντού. Μέσα από τον πολιτισμό, τη θρησκεία, την εκπαίδευση ακόμα και τις νομοθετικές διακρίσεις (οι πολυσυντροφικοί δεν είναι ίσοι απέναντι στο νόμο με τους μονογαμικούς αφού δεν μπορούν να προχωρήσουν ούτε σε γάμο, ούτε καν σε σύμφωνο συμβίωσης με τους συντρόφους τους). Σε πολυγαμικές κοινωνίες οι περισσότεροι άνθρωποι επέλεγαν την πολυγαμία. Τώρα γιατί επιλέγουν τη μονογαμία; Είναι προφανές ότι οι κοινωνικές δομές διαμορφώνουν το χαρακτήρα των ατόμων σε τέτοιο βαθμό ώστε η “ατομική επιλογή” να μην είναι ποτέ απλά ατομική επιλογή. Σε αντίθεση με τους μύθους του φιλελευθερισμού οι κοινωνίες ποτέ δεν ήταν ένα άθροισμα ατόμων. Η κοινωνία προηγείται του ατόμου και το διαμορφώνει. Ακόμα και οι ιδέες ενάντια σε μια κοινωνία είναι διαμορφωμένες με τα δικά της υλικά. Ο αγώνας για ελευθερία και ισονομία ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, τάξη και σεξουαλικό προσανατολισμό πρέπει να συμβαδίζει με τον αγώνα για αλλαγή των κοινωνικών δομών αλλιώς είναι καταδικασμένος να πέφτει σε τοίχο

4)Το αυθόρμητο τις περισσότερες φορές είναι η ορμή του εαυτού να αναπαράγει τις εκάστοτε κυρίαρχες νόρμες που έχει εσωτερικεύσει ως φυσικές και αυτονόητες. Η συζήτηση για το τι είναι φυσικό (έμφυτο) και τι όχι δεν έχει και πολύ νόημα. Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που όταν ερωτεύεται γράφει ποιήματα. Ακόμα και αν υπάρχει κάποια φύση πρώτον είναι πολύ δύσκολο να τη γνωρίζουμε και δεύτερον έχει αποδειχθεί ότι όταν σε βάθος γενεών αν οι κοινωνικές συνθήκες είναι διαφορετικές αλλάζει και ο γενετικός κώδικας επομένως το θέμα δεν είναι να βρούμε ποια είναι η “πραγματική μας φύση” αλλά να αποφασίσουμε τι επιθυμούμε να κάνουμε. Απέναντι στις μονογαμικές κοινωνικές δομές χρειαζόμαστε άλλες δομές που θα προωθούν τις εναλλακτικές μορφές ερωτισμού, τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, τον ελεύθερο έρωτα, το παιχνίδι και την πολυσυντροφικότητα. Ένα κίνημα πολυσυντροφικού διαφωτισμού που θα αγνοηθεί, θα λοιδορηθεί, θα πολεμηθεί, θα σταθεί όρθιο και θα νικήσει


Οι εναλλακτικές μορφές οικογένειας, το κράτος και τα κινήματα

Η ομάδα ανοικτές σχέσεις διοργανώνει αυτήν την Πέμπτη ανοικτή εκδήλωση-συζήτηση στα Εξάρχεια για τις εναλλακτικές μορφές οικογένειας. Ακολουθεί η αναλυτική περιγραφή της εκδήλωσης:

image

«Μπορούμε να χτίσουμε τις σχέσεις και τις οικογένειές μας σύμφωνα με τις δικές μας ανάγκες, έξω από τα κυρίαρχα πρότυπα; Ποια είναι τα εμπόδια που θέτει η νομοθεσία και το κράτος; Πώς μπορούν τα κινήματα να διεκδικήσουν θεσμικές και κοινωνικές αλλαγές; Ελάτε κοντά μας να συζητήσουμε για πολύχρωμες, πολυσυντροφικές και άλλες εναλλακτικές οικογένειες. Θα δούμε ποια θετικά βήματα έχουν γίνει ως τώρα και ποιες είναι οι προοπτικές για το μέλλον. Είσοδος ελεύθερη. Σας περιμένουμε!

Θα μιλήσουν οι
Σπύρος Ψ., συγγραφέας και ακτιβιστής
Ραλλία από τις «Οικογένειες Ουράνιο Τόξο»
Λίζα Αστερίου από την ομάδα «Ανοιχτές σχέσεις»

Στην εκδήλωση θα διατίθεται το συλλογικό βιβλίο Δώδεκα Ερωτικές Διαδρομές, που διερευνά ποικίλες μορφές ερωτικών και συντροφικών σχέσεων, καθώς και τις κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις τους».

Πέμπτη, 20 Ιουλίου στις 8 μ.μ

Bar Locomotiva Σολωμού και Μπόταση, Εξάρχεια

Το event στο Facebook: https://www.facebook.com/events/121325541816134/?acontext=%7B%22ref%22%3A%223%22%2C%22ref_newsfeed_story_type%22%3A%22regular%22%2C%22feed_story_type%22%3A%22117%22%2C%22action_history%22%3A%22null%22%7D


Αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά γάμος μεταξύ τριών ατόμων

Αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά γάμος μεταξύ τριών ατόμων
1202812_colomb
Η Κολομβία, όπου το 2016 νομιμοποιήθηκε ο γάμος ομοφυλόφιλων, αναγνώρισε επισήμως στις αρχές του μήνα μια οικογένεια που αποτελείται από τρεις άνδρες. «Επιθυμούσαμε να επισημοποιήσουμε το σπίτι μας, την οικογένειά μας. Δεν υπήρχε τίποτε νομικά που να μας αναγνωρίζει ως οικογένεια», δήλωσε ο Βίκτορ Ούγο Πράδα, ένα από τα τρία μέλη αυτής της ένωσης. «Είμαστε μια οικογένεια, μια ‘πολυγαμική’ οικογένεια. Είναι η πρώτη φορά στην Κολομβία», πρόσθεσε. Σε αυτό τον γάμο συμμετέχουν ένας καθηγητής φυσικής αγωγής και ένας δημοσιογράφος, οι οποίοι το 2000 είχαν πραγματοποιήσει τον πρώτο δημόσιο γάμο μεταξύ ομοφυλόφιλων στην Κολομβία. Αν και αυτού του είδους οι σχέσεις δεν είναι σπάνιες, είναι η πρώτη φορά που «νομιμοποιήθηκαν», εξήγησε ο Γερμάν Ρινκόν Περφέτι, δικηγόρος της ένωσης των ΛΟΑΤ. «Πρόκειται για μια αναγνώριση ότι υπάρχουν και άλλες μορφές οικογένειας», εκτίμησε. Στην Κολομβία τα ομόφυλα ζευγάρια έχουν δικαίωμα να υιοθετούν παιδιά, είτε πρόκειται για τα βιολογικά τέκνα ενός εκ του ζευγαριού, είτε όχι. Πηγή: www.lifo.gr